18.07.2019
RECENZJE

• DON FELDER - American Rock'n'Roll
• MAZOLEWSKI PORTER - Philosophia
• LONDON SILENCE - Virus
• AARON BROOKS - Homunculus
• HATE ETERNAL - Upon Desolate Sands
• BRUCE SPRINGSTEEN - Western Stars
• ANVIL - Pounding the Pavement
• MISERY INDEX - Rituals of Power
• MYRATH - Shehili
• SMASH THE CRASH - PL Lady
• BON JOVI - REDAKCYJNY TOP
• BLACK MAJESTY - Children of the Abyss
• GARY MOORE - After the War
• AMAROK - The Storm
• SEVEN STEPS TO THE GREEN DOOR - The?Lie
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa
• MARK KNOPFLER - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 2) - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków
• MUSE - Kraków
• RIVERSIDE - Chorzów
• KISS - Kraków
• KISS - Kraków
• SLAYER, BEHEMOTH - Gliwice
• ARCH ENEMY, DEATH ANGEL - Wrocław

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN
• POKERFACE - Xen Ritter
• KAT & ROMAN KOSTRZEWSKI - Jacek Hiro

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - W » W.E.T. - 2009 - W.E.T.
W.E.T. - 2009 - W.E.T.

1. Invincible
2. One Love
3. Brothers In Arms
4. Come Down Like Rain
5. Running From The Heartache
6. I'll Be There
7. Damage Is Done
8. Put Your Money Where Your Mouth Is
9. One Day At A Time
10. Just Go
11. My Everything
12. If I Fall

Rok wydania: 2009
Wydawca: Frontiers Records




W zasadzie ze sporą nieufnością podchodzę do sztucznych tworów czy projektów zaprojektowanych przez wytwórnie. Na scenie hardrockowej w kreowaniu takich dream teamów przoduje włoski Frontiers. Oczywiście jedne z powołanych przez nich do życia hybryd są bardziej udane niektóre mniej. Najlepszą taką płytą od czasu The Codex czyli owocu współpracy Magnusa Karlssona i Marka Boalsa, jest krążek W.E.T.. Rozszyfrowanie tego skrótu nie będzie trudne dla wielbicieli gatunku. Głównymi postaciami w zespole są Robert Säll, (Work of Art), Erik Martensson (Eclipse) i Jeff Scott Soto (Talisman).

W.E.T. prezentuje nam muzykę, którą swobodnie można zaliczyć w ramy hardrocka czy dokładniej A.O.R.. Od pierwszych dźwięków album powala jakością brzmienia. Samo tło, które narasta na początku pierwszego utworu i soczyste klarownie brzmiące gitary - to elementy, które o jakości powiedzą nam prawie wszystko. Oczywiście jednym z najważniejszych elementów składowych grupy jest wokal Jeffa Scotta Soto, który z biegiem lat nie traci swojego charakterystycznego matu.
Erik Martensson dzierży na albumie sporą część instrumentarium, odpowiedzialny jest również za produkcję. Jednak fanom jego wokaliz zabraknie jego głosu, niestety pojawia się jedynie w chórkach.

Niesamowita w tym materiale jest jego świeżość. Chwytliwe melodie, świetne refreny, rockowe riffy, ale i kapitalne solówki, to cechy każdego dobrego albumu hard rockowego. Jednak płyta W.E.T. zawiera w sobie to "coś", co nie pozwoli nam oderwać się od krążka bez kilkukrotnego odtworzenia.
Jest w utworach zawartych na płycie pewien charakterystyczny pazur, który towarzyszy szczególnie utworom szybkim. Słucha się tego krążka jednym tchem, a krew zaczyna krążyć szybciej...
Jeśli o mnie chodzi, wiele albumów A.O.R.-owych po prostu mnie nuży, w przypadku tej płyty, nie dotknęło mnie takie odczucie ani przez sekundę. Nawet mimo to, że wiele utworów balansuje na granicy ballady, linie melodyczne prowadzone są w ciekawy, niebanalny - po prostu mistrzowski sposób. Jeśli miałbym wskazać utwory faworyzowane, to mimo że nie jestem zwolennikiem ballad, wśród wymienionych przeze mnie kawałków znalazłyby się i takowe. To kolejny atut płyty - utwory są bardzo wyrównane (mimo, że odmienne) i to na bardzo wysokim poziomie.

Mam nadzieję, że projekt odniesie sukces, a muzycy nagrają kolejny równie dobry krążek.
Jeśli sięgnę wstecz pamięcią, to ostatni hardrockowy album wydany przez Frontiers, który tak przypadł mi do gustu, to ostatni studyjny Eclipse - Are you ready to rock.
A wracając do W.E.T. - jeśli gustujecie w melodyjnym rocku - musicie sięgnąć po tą płytę, jest po prostu świetna!

9/10

Piotr Spyra
Komentarze