27.04.2018
RECENZJE

• STREFA 50 - Nie Chcemy za Wiele
• ANCST - Ghosts of the Timeless Void
• THOSE WHO DREAM BY DAY - Glad To Be...
• PROJECT: PATCHWORK - Re Flection
• VOIDHANGER - Dark Days Of The Soul
• ARENA - Pepper's Ghost
• GUS G. - Fearless
• DESERT NEAR THE END - Theater of War
• AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live
• MELANIE MAU & MARTIN SCHNELLA - Gray Matters Live In Concert
• BY’CE PROJECT - Abyss Of The Mind
• NONE - VII
• JUDAS PRIEST - Turbo
• TOMORROW’S EVE - Mirror of Creation III - Project Ikaros
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa
• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze
• BELIEVE - Konin
• KRZYSZTOF PUMA PIASECKI / JÓZEF SKRZEK - Piekary Śl.
• WARSAW PROG DAYS - Warszawa
• ROTTING CHRIST, CARACH ANGREN, SVART CROWN - Katowice
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL, SACRILEGIUM - Warszawa
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL - Kraków
• JETHRO TULL - Bydgoszcz

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - C » Cochise - 2010 - Still Alive
Cochise - 2010 - Still Alive
1. Letter from hell
2. Ex
3. War song
4. Girl with the gun
5. Still
6. Dirty
7. Karzeł
8. Coma
9. Suicie lovers
1O. Sad woman
Bonus track
11.Seven days

Rok wydania: 2010
Wydawca: Cochiserock
http://stillalive.cochise.pl/



Poznałem ten zespół dzięki coverowi Danziga „Lick The Blood Off My Hands”, który trafił na polski album nagrany w hołdzie Amerykaninowi.

Tym bardziej ucieszyłem się, kiedy odpakowałem z folii debiutancki (choć nie będący dziełem muzycznych debiutantów) materiał białostockiego kwartetu. Wspomniany cover mocno zaostrzył mój apetyt, bo naprawdę został zrobiony z klasą. Przeczucie mówiło mi, że zespół, który tak stylowo interpretuje kompozycję Glenna Danziga nie może nagrać złej muzyki. I faktycznie...

Odgłos kroków, potem bohater zapala papierosa, zaciąga się dymem, z głośników płyną delikatne dźwięki gitary i wokal intonuje: „I’ll be there if you send me a letter from hell/I’ll be there if you kill me before the end”. Mocne słowa, świetne otwarcie płyty, kawałek zapada w pamięć od pierwszego przesłuchania i chce się do niego wracać zaraz po wybrzmieniu ostatnich taktów...

Co ciekawe: za partie wokalne w Cochise odpowiada Paweł Małaszyński. Tak, ten Paweł Małaszyński. Gwiazda serialu „Magda M.” i filmu „Ciacho”. Czyżby do Polski dotarła hollywoodzka moda udzielania się popularnych aktorów w rockowych kapelach? Daleki jestem jednak od posądzania Cochise o koniunkturalizm, bo raz, że wydali ten materiał własnym sumptem; dwa, że nazwiska gwiazdy polskiego kina nie znajdziemy we wkładce (figuruje po prostu jako Paweł); and last but not least ... za ambitna i dojrzała to płyta. Nie uświadczymy tu żadnego trzyminutowego pitolenia z ckliwymi refrenami, ani wdzięczenia się do klienta sformatowanych stacji radiowych. Na „prime time” w Vivie też bym raczej nie liczył;)

Kwartet proponuje natomiast intrygującą mieszankę, w której można znaleźć klasyczny rock, metal (czasem nawet ten spod znaku Metalliki), grunge, gotyk (ale taki w duchu starego, dobrego Fields Of The Nephilim), a nad całością unosi się specyficzny „szamański” klimat, którego nie powstydziliby się The Doors i The Cult. Gdyby mistrz David Lynch zamierzał nakręcić następcę serialu „Miasteczko Twin Peaks” spokojnie mógłby sięgnąć po parę kawałków ze „Still Alive”... Trudno znaleźć słabe punkty na tym albumie, jeśli już... może lepiej byłoby, gdyby wszystkie utwory zostały nagrane po angielsku, ale... to naprawdę trochę jak szukanie dziury w całym.

„Letter From Hell”, „War Song”, „Still”, „Dirty”, „Coma” (niemal w całości instrumentalny utwór), „Sad Woman” i akustyczna, sympatyczna balladka „Seven Days” – na mój gust najmocniejsze punkty tego bardzo dobrego wydawnictwa. Więcej takich debiutów na polskiej scenie!

8,5/10

Robert Dłucik
Komentarze