23.06.2018
RECENZJE

• THE PARTY IS OVER - Lato
• HURROCKAINE - Rust'N'Love (EP)
• THE MUTUAL ADMIRATION SOCIETY - The Mutual Admiration Society
• DELUSION SQUARED - Anthropocene
• STONE OF A BITCH - Stone Of A Bitch
• DEEP PURPLE - InFinite
• KING CRIMSON - In the Court of the Crimson King
• GOD’S OWN MEDICINE - Afar
• MUNICIPAL WASTE - Slime and Punishment
• THE TREE - Bright Side (EP)
• RYAN ROXIE - Imagine Your Reality
• LIFEPHOBIA - All My Life
• COURTNEY BARNETT - Tell Me How You Really Feel
• FOCUS - Moving Waves
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa
• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - P » Pain of Salvation - 2010 - Road Salt One
Pain of Salvation - 2010 - Road Salt One
POS1. No Way (5:28)
2. She Likes To Hide (2:57)
3. Sisters (6:15)
4. Of Dust (2:32)
5. Tell Me You Don't Know (2:42)
6. Sleeping Under The Stars (3:35)
7. Darkness Of Mine (4:17)
8. Linoleum (4:55)
9. Curiosity (3:33)
10. Where It Hurts (4:51)
11. Road Salt (3:00)
12. Innocence (7:15)

Rok Wydania: 2010
Wydawca: Inside Out
http://www.myspace.com/painofsalvation




Każdemu dłużej funkcjonującemu zespołu zdarza się nagrać płytę kontrowersyjną. Myślałem jednak, że zespół Pain of Salvaion ma to już za sobą. Za taki swego czasu uważałem ich czarny album - "BE". Z biegiem czasu okazało się, że był to jednak kamień milowy, pewien mimo wszystko bardzo ważny etap tych szwedzkich progmetalowców. Obecnie najbardziej kontrowersyjną pozycją ich dyskografii jawi się wydana właśnie "Road Salt One". Może jednak czas również zweryfikuje moje postrzeganie tego albumu?

Płyta jest najmniej progmetalowa ze wszystkich i najbardziej zróżnicowana pod względem muzycznym a co za tym idzie bardzo niespójna. Zespół żongluje i eksperymentuje bawiąc się konwencją, często wędrując w swych stylistycznych wędrówkach w lata siedemdziesiąte.
W pierwszej kompozycji zamieszczonej na płycie - "No Way" słychać bardzo wyraźnie fascynacje zespołu rodzącym się w latach siedemdziesiątych hard rockiem (Deep Purple). Wbrew pozorom jest to jednak najbardziej "salvationowy" spośród 12-utworowego zestawu. Dalej bądź co bądź będą się działy rzeczy różne. W drugim utworze - "She Likes To Hide" odzywają się również echa cudownych lat 70-tych, z tym że w bardziej bluesrockowej konwencji. W kolejny kawałek - "Sisters' i znów generalna zmiana klimatu. Jeśli ktoś zna płytę DIAL, którą w 2007 roku popełnił były członek Pain of Salvation i brat Daniela Gildenlöwa - Kristoffer Gildenlöw wraz z Lilo Heght i Rommertem Van Der Meerem, tutaj może spodziewać się podobnych nastrojów. Nastrojów pełnych melancholii z pewną dozą patetycznych, symfonicznych tonów. W podobnych melancholijnych motywach klimatycznych, które niestety muszę nazwać to po imieniu (trochę przynudzają), utrzymane są również kompozycje: "Of Dust", "Where it Hurts" czy "Road Salt". Utwór "Tell Me You Don't Know" to już typowa bluesowa jazda. Trzeba jednak nadmienić, że również w tej konwekcji wokal Gildenlöwa wypada genialnie. I kolejne karkołomne stylistycznie muzyczne salto - "Sleeping Under The Stars". Utwór o wodewilowo - kabaretowo - cyrkowym klimacie. Kolejny stylistyczny zwrot akcji - "Darkness Of Mine". Niezwykle mroczna, jak wczesny Black Sabbath. Gildenlöw śpiewa na niej jak młody, nawiedzony Ozzy Osbourne. To chyba mój ulubiony fragment tej pyty. Kolej na utwór - "Linoleum", bardzo energetyczny z pewnymi echami grungeowych rytmów z pod znaku Alice In Chains. Ostatni z utworów - "Innocence" znowu ma pewien nostalgiczny, nudnawy charakter, ponury jak listopadowa aura. Dopiero pod sam jego koniec, który zarazem jest zwieńczeniem tej płyty temperatura rośnie i robi się poniekąd ciekawie.

Ta stylowa ekwilibrystyka jaką serwuje nam Pain Of Salvation wychodzi z pewnością na dobre Danielowi Gildenlöwowi, który wyeksponować może swoje walory wokalne w przeróżnych konwencjach. Czy do tego celu trzeba było użyć aż tylu różnorodnych środków? Przecież dobrze wiemy że pan Gildenlöw potrafi śpiewać. Płyta wzbudza więc mieszane odczucia. Ma kilka naprawdę ciekawych momentów, jednak jako całość nie przekonuje. No cóż na kolejną cześć "The Perfect Element" przyjdzie nam jeszcze poczekać, tym bardziej że zespół już w październiku planuje wydać muzyczną kontynuację "Roat Sald One" - "Road Salt Two".

6/10

Marek Toma
Komentarze