17.12.2018
RECENZJE

• ASHBURY - Endless Skies
• GORYCZ - Piach
• ENTROPIA - Vacuum
• WHITE HIGHWAY - Hittin' the Road
• GRETA VAN FLEET - Anthem Of The Peaceful Army
• V/A - Moore Blues For Gary
• LIZARD - Half-Live
• JUDAS PRIEST - Unleashed in the East
• MANTICORA - To Kill To Live To Kill
• JASON BECKER - Triumphant Hearts
• MARIANNE FAITHFULL - Negative Capability
• CRUENTUS - Every Tomorrow
• BLACKFOOT - Strikes
• R.E.M. - At The BBC (The Best of)
• MELLER GOŁYŹNIAK DUDA - Breaking Habits
• CHANDELIER - Pure
• JUDAS PRIEST - Killing Machine
WYWIADY
wywiad

• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - H » Haken - 2010 - Aquarius
Haken - 2010 - Aquarius
haken

1. The Point of No Return (11:27)
2. Streams (10:14)
3. Aquarium (10:40)
4. Eternal Rain (6:43)
5. Drowning In the Flood (9:28)
6. Sun (7:19)
7. Celestial Elixir (16:56)

Rok wydania: 2010
Wydawca: Sensory
http://www.myspace.com/hakenmusic




Płyta "Aquarius" to muzyczny debiut tej bardzo obiecującej progmetalowej, londyńskiej grupy. Zespół założyli (jak to często bywa) trzej szkolni koledzy: Richard Henshall (guit, key), Ross Jennings (voc) i Matt Marshall (guit). Wkrótce dołączyli do nich: Peter Jones (key) i Raymond Hearne (drums). W takim składzie (z pomocą Toma Macleana grającego na basie) nagrali swoje pierwsze demo. W 2008 roku Jones i Marshall odeszli a ich miejsce zajęli gitarzysta Charli Griffith i klawiszowiec Diego Tejeida.

Propozycja Anglików nie jest schematyczna i przewidywalna jak wiele progmetalowych płyt, które pojawiły się w ostatnim okresie na rynku muzycznym, będących bardziej lub mniej udaną kalką niedoścignionego Teatru Marzeń. Oczywiście i "Hakenowskie" "Aquarius" nie pozbawione jest wpływu Dream Theater (wystarczy posłuchać klawiszowych wariacji w "Drowning In the Flood" czy "Eternal Rein"), jednak muzyczne spectrum londyńczyków jest znacznie szersze. Muzycy odwiedzają przeróżne rejony muzyczne. Potrafią zabrzmieć delikatnie, subtelnie jak i niezwykle potężnie, nie stronią też od nieprzewidywalnego muzycznego zapętlenia. Jest tutaj miejsce na pewną dozę "wodewilowych" motywów w stylu niektórych kompozycji Steve'a Hacketta ("The Point of No Return", "Eternal Rein"), są błyskotliwe instrumentalne łamańce i momenty zagrane z symfonicznym rozmachem. Zespołowi zdarzają się też wycieczki w stronę bardziej jazzowych struktur. Chyba nie powinien dziwić mariaż jazzu i potężnego brzmieniowo prog metalu, skoro zdarzały się takie zjawiska w muzyce death metalowej. Nawiązałem do tego bardziej ekstremalnego stylu w muzyce to muszę nadmienić, że znalazły się pewne jego echa i tutaj (growlowe akcenty w utworze "The Point of No Return" i "Streams"). Wykorzystanie growlingu jako pewnego rodzaju ozdobnika w progmetalu to jednak nie nowość, pojawiały się już takie motywy na progmetalowych płytach (udział growlujacego Dana Swano na płycie "Dead Reckoning" brytyjskiego progmetalowego Threshold). Trzeba jednak przyznać, że tego typu patenty bardzo urozmaicaj muzyczny wizerunek. Poruszyłem sprawy wokalne, należałoby wiec określić w dwóch zdaniach jak brzmi większość wokali na płycie? Ross Jennings operuje niezwykle ciekawą barwą głosu (dosyć delikatną jak na styl muzycznym w którym obraca się zespół). Jego głos skojarzył mi się nawet w pewnym momencie z Marco Glühmannem, wokalistą neoprogresywnego, niemieckiego Sylvana (zwłaszcza w utworze "Aquarius").

Fenomenalne jest to, że zespół potrafi z pozornie niepasujących do siebie elementów zbudować niesamowitą wręcz muzyczna formę. Muzyka mimo strukturalnego rozmachu nie nuży, wprost przeciwnie wciąga jak świetnie zrealizowany thriller. Jest nieprzewidywalna a każde następne przesłuchanie pozwala odnaleźć pozornie ukryte, całkiem nowe muzyczne aspekty.
Jeszcze raz nawiążę do wspomnianego wcześniej Dream Theater, może narażę się tutaj fanom tego znamienitego zespołu (sam jednak również do tej grupy należę), wydaje mi się jednak, że ci młodzi Brytyjczycy nagrali album zdecydowanie ciekawszy niż uczynili to na swojej ostatniej płycie "Black Clouds & Silver Linings" mistrzowie gatunku zza oceanu. Należało by sobie życzyć więcej tak ciekawych debiutów.

9/10

Marek Toma

Komentarze