16.01.2018
RECENZJE

• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
• NOVEMBER MIGHT BE FINE - South
• ROTTING CHRIST - Rituals
• ASYLUM PYRE - Spirited Away
• WILKI - Wilki
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Track-by-track » Believe - 2010 - World is Round
Believe - 2010 - World is Round
believe-wir
1. World is round - part 1
2. No time inside
3. World is round - part 2
4. Cut me paste me
5. Lay down forever
6. Bored
7. So well
8. Guru
9. New hands
10. Poor King of Sun/Return

Rok wydania: 2010
Wydawca: Metal Mind
http://www.myspace.com/believeartrock




1. World is Round Part1
To rozpoczęcie i wdrożenie się w cykl płyty. Ten początek pokrótce wyjaśnia symbolikę tytułu World Is Round, dlatego też przy produkcji szukaliśmy dźwiękowego efektu nawiązującego do ruchu koła.

2. No Time Inside
Bezkompromisowe bębny Vlodiego Tafla i ciężki groove już na wstępie nadały kierunek tego utworu. „No Time Inside” to wędrówka po ludzkim śnie, jego najciemniejszych zakamarkach. Tutaj da się odczuć ciemną stronę ludzkiej duszy, która odrzuca pojęcie czasu. Wyobraź sobie, że nie możesz wydostać się ze swego snu. Ta przytłaczająca wbrew pozorom wizja może okazać się ciekawa, jeśli chcesz odczuć brak czasu…

3. Word Is Round Part 2
Rozwinięcie tematu z części pierwszej. Melodia, którą stworzył Mirek Gil snuje się przez cały utwór. To taki jawa po wyjściu z „No Time Inside”. Duża rola podziału rytmicznego Vlodiego zdecydowanie da się odczuć i sprawia, że to jeden z najbardziej charakterystycznych utworów na płycie. Swoje możliwości pokazał tu Konrad Wantrych, nowy klawiszowiec Believe, który stworzył bogatą warstwę smyczkową. Tekst utworu traktuje o cykliczności ludzkiego życia, o cyrkulacji ludzkiej energii. Jeśli w życiu robimy coś dobrego lub złego, to z pewnością to do nas wróci.

4. Cut me paste me
Przy tym utworze trzeba powiedzieć, jak ważną rolę przy tworzeniu albumu odegrała improwizacja. Ten album to powrót do „pracy organicznej”, wspólnego grania, nagrywania wszelkich pomysłów. W Cut Me Paste Me znowu wiodący okazał się podział perkusyjny z wykorzystaniem dwóch hi-hatów. Bezkompromisowy tekst mówi o tym jak w tych dziwnych czasach, media człowieka traktują jak obiekt, który można „wyciąć i wkleić”, a ostatecznie usunąć.

5. Lay Down Forever
Zdecydowanie jeden z mocniejszych i mroczniejszych punktów na „World Is Round”. Utwór poświęcony jest tragicznej historii przyjaciela zespołu, Sławka Trawińskiego, którego życie i śmierć wpisują się w odwieczny problem niezawinionego cierpienia. Jest zło, które wkrada się w ludzkie życie, niszczy je. Nie da się tego racjonalnie wytłumaczyć. W warstwie tekstowej przedstawione zostało to jak wędrówka człowieka w nicość. Człowieka opuszczonego, ciągle wędrującego w poszukiwaniu spokoju, którego niestety nie można zaznać.

6. So Well
Melodia. To proste słowo wyraża ten utwór i całą płytę Believe. Od tego nigdy nie uciekamy, a wręcz przeciwnie, dla Believe melodia oznacza podstawę, bez której utwór nie może dobrze wybrzmieć. Tu też po raz kolejny wybrzmiewają skrzypce Satomi, które stanowią temat utworu i całości nadają pewnego rodzaju powietrza.

7. Bored
Nuda to coś, co często nawiedza człowieka, więc dlaczego by o tym nie wspomnieć w kolejnym utworze? Słowa Roberta Sieradzkiego, autora słów wszystkich dotychczasowych płyt Believe, doskonale ujmują tę walkę z ludzką monotonią. Wystarczy tylko rozmawiać, doskonalić w sobie tę umiejętność by poznać się wzajemnie i zobaczyć, że nie wszystko w życiu jest przewidywalne. Tekst odnajduje antidotum na to tytułowe znudzenie. 3-częściowy „Bored” to przede wszystkim podkreślenie progresywnego stylu Believe.

8. Guru
Podmiot w tym utworze pragnie zdobyć uznanie, aprobatę. Potrafi obiecywać złote góry, „nowe horyzonty”, tylko po to, by się najzwyczajniej przypodobać. Nieraz spotkało to każdego z nas. Słowa i obietnice brzmią pięknie, najgorzej tylko jeśli brak jakichkolwiek działań wywodzi na manowce. Tym tytułowym Guru chce być każdy, ale co z tego, jeśli niektórzy nie mogą najzwyczajniej zrobić w swoim życiu kroku do przodu i… wstać z łóżka!
„Guru” to przykład riffowego grania, kolejna wypadkowa oryginalnego podziału Vlodiego Tafla i melodii.

9. New Hands
Utwór zainspirowany życiem często pojawiającego się jak pewnie słusznie zauważyliście Vlodiego Tafla. Myślę, że obok takich historii nie można przejść obojętnie. Vlodi to przykład tego jak człowiek niepełnosprawny odnalazł w sobie masę zapału i pasji do tego co kocha najbardziej – muzyki. Mimo różnych zakrętów potrafił zawsze znaleźć swoje miejsce i na nowo zarażać wszystkich swoją energią. „New Hands” to prezent dla niego i jego nowej drogi życia.
„Don’t tell me what you have
Sit down and take deep breath
I wish you still the same
To find your way”

10. Poor King of Sun/Return
Finał płyty “World is Round”. Już początek ukazuje kolejny poziom warstwy muzycznej wzbogaconej o sitar oraz tanpurę, za które odpowiada Tomek Osiecki (współpraca z Behemoth, T.Love, Renatą Przemyk, Masala itp.). Egzotyczne instrumentarium snuje się tu cały czas, także w postaci dilruby.
Każdy w tym utworze ma swoje miejsce, każda osoba z Believe buduje tu swoją warstwę, buduje świat „biednego Króla Słońca”, który zapomniany opuszcza swoje królestwo i odchodzi w zapomnieniu. I kiedy wydaje się, że to kres panowania światła, następuje powrót tej jasności („Return”). Puenta utworu mówi, że tego światła nie da się nie wpuścić w swoje życie, choćbyśmy się bronili, mrok ustąpi miejsce Słońcu. I tego wszystkim chcielibyśmy nową płytą życzyć. Światła. Symbolicznie podkreśla to końcowa partia klawiszowa Konrada Wantrycha.

Karol Wróblewski
Komentarze