21.01.2018
RECENZJE

• TENSION ZERO - Human.exe
• HANGING GARDEN - I Am Become
• OBIBOX - Czasy Niepewne
• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - S » SBB - 1980 - Memento z banalnym tryptykiem
SBB - 1980 - Memento z banalnym tryptykiem
SBB


1. Moja Ziemio Wyśniona
2. Trójkąt Radości
3. Strategia Pulsu
4. Memento Z Banalnym Tryptykiem
5. Z Których Krwi Krew Moja (bonus)


Rok Wydania: 1980 / 2005
Wydawca: Muza / Metal Mind





SBB - trzy litery, które zrewolucjonizowały pojęcie rocka progresywnego na świecie. W swoim złotym okresie (1974-1980) nagrywali albumy, które do dzisiaj bez cienia wstydu możemy zestawić z dokonaniami Yes, Pink Floyd czy Mahavishnu Orchestra.
Każda płyta tria była wówczas inna - ukazywała często zaskakujące oblicza zespołu, penetrowała coraz to nowe odsłony rockowej psychodelii.
Kwintesencją stylu był zrealizowany w 1980 roku longplay "Memento z banalnym tryptykiem", który mam przyjemność zrecenzować.

Zaczyna się symfonicznie - intro "Pochwały Kobiet" Straussa pojawia się jako rodzaj klamry, spinającej cały album w jedną, logiczną całość. Wprowadzony klimat powagi i stonowania, zostaje przerwany przez dźwięki motorycznej perkusji Jerzego Piotrowskiego i klawiszy Skrzeka, otwierające pierwszy utwór. "Moja ziemio wyśniona", to kompozycja, którą śmiało można nazwać "SBB w pigułce". Po żywiołowym otwarciu i przebojowo brzmiąco motywie przewodnim, muzycy zabierają słuchacza w krainę rozmytych i onirycznych dźwięków, pełnych spokoju i ukojenia, aby gwałtownym przełamaniem, wprowadzić iście rockowy drive na dwie gitary, które raczą nas fenomenalnymi solami. Co jak co, ale wirtuozeria, zawsze była głównym atutem i znakiem rozpoznawczym panów z SBB.
Sławomir Piwowar, dołączył do zespołu w 1979 roku, wzmacniając swoją gitarą partie Apostolisa Anthimosa. Na albumie zaprezentował się jako kompozytor drugiego utworu - "Trójkąt radości". Instrumentalna ballada, wzbogacona brzmieniem gitary akustycznej, stanowi jeden z jaśniejszych momentów płyty. Idealnie wyważona, zróżnicowana klimatycznie, zagrana w sposób bardzo finezyjny, pokazuje jak bardzo Piwowar pasował do brzmienia SBB.
Apostolis Anthimos wraz z Jerzym Piotrowskim jakby wyłamali się z konwencji kompozycji zespołowych (tudzież wymyślanych tylko przez nominalnego lidera zespołu, Józefa Skrzeka), tworząc wspólnie bardzo zwartą "Strategie pulsu". Pełna rockowej energii kompozycja, była jakby dopełnieniem dwóch poprzednich, zdecydowanie spokojniejszych utworów. Do gitarowych popisów "Lakisa", w pewnym momencie dołącza Skrzek z harmonijką ustną, dzięki czemu w "Strategii pulsu" uwidocznia się blues, płynnie przechodzący w boogie.
Już od pierwszych sekund "Mementa z banalnym tryptykiem" wiemy, że obcujemy z utworem wyjątkowym. Orientalne intro wraz z potężnym pasażem klawiszy Józefa Skrzeka, budzą niesamowite emocje. "Memento" zachwyca swoją wielowątkowością i absolutnie pionierską strukturą. Mamy części stricte rockowe, mamy progresywne odjazdy, jest przejmujący śpiew lidera, który operuje najwyższymi rejestrami swojego charakterystycznego vocalu, jest w końcu wstawka rodem z brodwayowskiego musicalu - z aplauzem i chórkami. To jednak nic w porównaniu do tego, co czeka na nas na końcu. Absolutnym gwoździem utworu jest blisko 4 minutowa solówka gitarowa Apostolisa Anthimosa. Bardzo charakterystyczna, pełna emocji, wyczucia i pasji. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że "Lakis" jest czołowym polskim gitarzystą, natomiast to jak gra na tym albumie wielokrotnie powoduje ciarki na plecach.
Warto nadmienić, że do reedycji płyty z 2005 roku, dorzucono nową wersję "Z których krwi, krew moja". Zagrana dość lżej od oryginału, z dodatkiem instrumentów akustycznych, stanowi bardzo ciekawie dobrany suplement do podstawowej wersji albumu.

"Memento z banalnym tryptykiem" to jakby płytowa esencja całej twórczości SBB. Mamy symfoniczne struktury i odniesienia, które przywołują skojarzenia z albumem "Ze słowem biegnę do Ciebie", otrzymujemy idealnie dopracowaną suitę, budowaną, według najlepszych wzorców rodem z "Follow My Dream", jest rockowa moc prosto z "Welcome" oraz instrumentalne przerywniki i dopowiedzenia, w których pobrzmiewają echa "Nowego horyzontu".
Cieszę się, że na firmamencie polskiego rocka mieliśmy taki zespół jak SBB, który wydając płytę "Memento z banalnym tryptykiem" jeszcze dobitniej podkreślił, swoje zasłużone miejsce w loży progresywnych legend.


10/10

Michał Sterlażnikow
Komentarze