22.05.2017
RECENZJE

• HIDDEN BY IVY - Beyond
• SOUNDGARDEN - Superunknown
• HELLOWEEN - Pink Bubbles Go Ape
• OMNI MODO - Tekturowy Samolot
• STALOWY BAGAŻ - Ciężki Rok
• METUS - Czarne Motyle
• SEEDS OF MARY - Choose You Lie
• THUNDERWAR - Black Storm
• MEW - No More Stories Are Told Today...
• DEEP PURPLE - Perfect Strangers - Live
• ALEX CORDO - Origami
• KEEP ROCKIN' - Screaming Out Your Name
• RICHARD BARBIERI - Planets+Persona
• YET ANOTHER - Ejt Trak Demo
• FRANKENSTEIN CHILDREN - I’m Here Somewhere
• OSI - Blood
WYWIADY
wywiad

• BLAZE BAYLEY
• DEMON JESTER
• IRON MASK - Dushan Petrossi
• BURNING POINT - Pete Ahonen
• NOCNY KOCHANEK - Ojciec Arkadiusz
• MEMOCRASHER
• EDEN'S CURSE - Paul Logue

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• RIVERSIDE, LION SHEPHERD, SLTEOTW - Katowice
• BLAZE BAYLEY - Tychy
• VOTUM, ART OF ILLUSION - Chorzów
• THE NEAL MORSE BAND - Warszawa
• THE BREW - Piekary Śl.
• PROGROCKFEST 2017 - Legionowo
• SIENA ROOT, BRAIN CONNECT - Chorzów
• CETI - Łódź
• DISPERSE, RETROSPECTIVE, AYDEN - Piekary Śl.
• DEVIN TOWNSEND PROJECT, BETWEEN THE BURIED AND ME, LEPROUS - Kraków
• HAMMERFALL, GLORYHAMMER, LANCER - Warszawa

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview
• GUNSEN - The Adventure Of The Devil's Note - Review

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - M » Minasian, David - 2010 - Random Acts Of Beauty
Minasian, David - 2010 - Random Acts Of Beauty
Minasian

1. Masquerade 12:32
2. Chambermaid 8:53
3. Storming The Castle 5:29
4. Blue Rain 7:44
5. Frozen In Time 14:37
6. Summer's End 8:00
7. Dark Waters 5:12

Rok wydania: 2010
Wydawca: ProgRock
http://www.myspace.com/davidminasianmusic



Stęskniony za camelowymi dźwiękami zachwycałem się już w tym roku płytą holenderskiej grupy Odyssice przemierzającej podobne muzyczne ścieżki, którymi od lat stąpa sędziwy wielbłąd. Napisałem wówczas, że: "miłośników grupy Camel, zelektryzowała ostatnio informacja, iż borykający się z poważną chorobą Andy Latimer po udanym przeszczepie szpiku kostnego wraca do zdrowia. Możliwe że już w krotce zaowocuje to nową porcją muzyki w jego wykonaniu..." No i dziękując Bogu doczekaliśmy się.

Co prawda płyta, którą mam przyjemność recenzować nie jest autorskim dziełem Latimera ale ma z jego osobą wiele wspólnego. David Minasian jest bowiem człowiekiem, który jest nie tylko muzykiem, multiinstrumentalistą ale przede wszystkim producentem i reżyserem wielu DVD Camel ("Coming Of Age", "Curriculum Vitae" czy "Moondances") To właśnie Latimer przekonywał Minasiana aby nagrał swój własny album. I to właśnie na tym albumie można się ucieszyć pierwszymi po powrocie do zdrowia dźwiękami łkającej gitary Latimeria, jak i usłyszeć jego głos (mimo, że tylko w jednym, rozpoczynającym ten album utworze "Masquerade", ale jakże to optymistycznie rokuje na przyszłość!).

David Minasian na swojej płycie jest odpowiedzialny za większość instrumentarium (keyboards, grand piano, mellotron, harpsichord, moog, pipe organ, organ, cello, violin, oboe, flute, recorder, clarinet, french horn, cornet, dulcimer, sitar, acoustic 12 string guitar, classical guitar, bass, drums, percussion) oraz zaśpiewał. Na gitarze elektrycznej zgrał jego syn Justin Minasian. Gitara młodego Minasiana niestety nie dorównuje gitarze Latimera, za piękno i klimat tej płyty odpowiedzialne są głownie klawisze Minasiana seniora.

Bez wątpienia pierwszy utwór będzie postrzegany jako meritum tego albumu. Muzyczna obecność Andy Latimera bardzo go ubogaciła. Kiedy rozbrzmiewa jego niepowtarzalna gitara po prostu łezka kręci się w oku, a kiedy wreszcie w końcówce słychać jego głos, człowiek czuje się jakby usłyszał przyjaciela, który nagle powrócił z dalekiej podróży. Zdaję sobie sprawę, że obecność Latimera na płycie będzie czynnikiem sprawczym, który skłoni wielu do jej zakupu, ale wierzcie mi, płyta sama w sobie warta jest aby po nią sięgnąć. Nie tylko pierwszy utwór, ale całość przepełniona jest camelową aurą. Jedynym minusem tego wydawnictwa, który niestety od razu rzuca się w oczy to nieziemsko kiczowata okładka, ale najważniejsza jest przecież muzyka. Wydaje mi się, że muzycznie płyta bliska jest dokonaniom innego multiinstrumentalisty czerpiącego bogato z camelowych inspiracji, a którego przyznam się niezmiernie lubię, chodzi o ukraińskiego muzyka Antonyego Kalugina (Hoggwash, Sunchild). Jeżeli natomiast chodzi o barwę głosu Davida Minasiana bardzo kojarzy mi się z manierą wokalną Phideux Xaviera, a to również duży pozytyw.

Płyta powinna ucieszyć wszystkich niepoprawnych romantyków noszących na plecach muzyczny garb, swoisty bagaż składający się z zamiłowania do ciepłych, natchnionych progresywnych dźwięków.

No i jeszcze jedno. Wielkie dzięki osobie, która skłoniła mnie do tego abym po tą płytę sięgnął. :)

8,5/10

Marek Toma
Komentarze