19.04.2018
RECENZJE

• AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live
• MELANIE MAU & MARTIN SCHNELLA - Gray Matters Live In Concert
• BY’CE PROJECT - Abyss Of The Mind
• NONE - VII
• JUDAS PRIEST - Turbo
• TOMORROW’S EVE - Mirror of Creation III - Project Ikaros
• THE UGLY - Thanatology
• WAVE - Between
• MARS PROJECT - Insomnia
• HIGHWAY - Gruzzz n'roll
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues
• ARENA - The Cry
• NYKTOPHOBIA - Fallen Empire
• GALAHAD - Seas of Change
WYWIADY
wywiad

• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze
• BELIEVE - Konin
• KRZYSZTOF PUMA PIASECKI / JÓZEF SKRZEK - Piekary Śl.
• WARSAW PROG DAYS - Warszawa
• ROTTING CHRIST, CARACH ANGREN, SVART CROWN - Katowice
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL, SACRILEGIUM - Warszawa
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL - Kraków
• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Track-by-track » D - 2011 - Big Face
D - 2011 - Big Face
mr big

1. They (8:46)
2. So Slow (3:40)
3. Anger pt1&2 (9:19)
4. Big Face (7:47)
5. Anger pt.3 (2:34)
6. Don't Tell The Kids(3:39)
7. Macondo (5:15)
8. Conspiracy (5:36)
9. Poussiere de Lumiere (4:25)

Rok wydania: 2011
Wydawca: Ozeta Productions



„Big Face” to już trzeci album dowodzonego przez Stephane Desbiensa D Project. Kanadyjczyk postanowił podzielić się z nami (i Wami) swoimi przemyśleniami na temat poszczególnych utworów z najnowszej płyty.


1. They
Rozpoczyna się długim syntezatorowym solo. To utwór, który jest skoncentrowany wokół partii basu Tony’ego Levina. Refren może przywodzić na myśl Pink Floyd z żeńskim chórem i niesamowitym solo na saksofonie. Zakończenie to dla odmiany coś w stylu King Crimson.

2. So Low
Ta najbardziej komercyjna piosenka tego albumu. Pozwoliła pojawić się nam na większą skalę w kanadyjskich rozgłośniach radiowych. Kompozycja powstała jeszcze w czasach albumu „Shimmering Lights”. Jestem bardzo dumny z moich partii wokalnych.

3. Anger pt 1&2
Utwór zainspirowany najsilniej dokonaniami Pink Floyd oraz Genesis. To bardzo spokojny fragment płyty skomponowany na 12-o strunową gitarę. Tekst, którego autorem jest Francis Foy opowiada o nieszczęściach związanych z Wall Street i jej bankierami. Francis jest również autorem pierwszych taktów. Pomiędzy częścią pierwszą i druga umieszczone jest solo, które zostało zainspirowane dokonaniami Marka Knopflera z Dire Straits.

4. Big Face
Chciałem tą piosenkę inaczej rozpocząć. Nie chciałem śpiewać początku. Potrzebowałem kogoś o głosie brzmiącym jak Peter Gabriel we wstępie a potem śpiewać miałem już ja. Gdy usłyszałem głos Bartka Kosowicza z Quidam po prostu się w nim zakochałem. Zadzwoniłem do niego a on się zgodził zaśpiewać na „Big Face”. Lubię jak ten utwór się rozwija oraz jego intensywność.

5. Anger-part3
Bardzo przyjemny i bezpretensjonalny riff. Lubię partie gitary tu zawarte. To bardzo prosty rockowy utwór.

6. Don’t Tell the Kids
Kocham ten utwór. To ostatnia rzecz jaką napisałem na ”Big Face”. Inspirowało mnie „Calling All Stations” Genesis. Nagrywałem to tydzień przed wysłaniem płyty Andy Jacksonowi do masteringu. Piękny tekst dotyczy problemów środowiska.

7. Macondo
Mieszanina King Crimson i muzyki gospel. Chciałem zrobić coś szalonego. Utwór oparty o tekst dotyczący katastrofy w Zatoce Meksykańskiej..W Miksie uwypuklone są wokalizy kobiece aby podkreślić klimat gospel.

8. Conspiracy
Instrumentalna część “Big Face”. Mieszanka rocka, fusion i jazz rocka. Daje to dużo przestrzeni muzykom, jest tu też niezłe solo na saksofonie.

9. Light Dust
Zaśpiewane po francusku przez Claire Vezina, która zagrała tu również na Fender Rhodes. Dodała tu wiele od siebie. Finałowa partia została zagrana przez Szwedzkiego wirtuoza instrumentów klawiszowych Larssona Lalle (Agents of Mercy).

Stephane Desbiens
Komentarze