21.07.2018
RECENZJE

• ROGER WATERS - Is this the life we really want?
• TREMONTI - A Dying Machine
• DISTORTED HARMONY - A Way Out
• GHOST - Prequelle
• SYMPTOM IZERA - Come with me
• CRYSTAL PALACE - Scattered Shards
• IRON MAIDEN - Somewhere In Time
• IRON MAIDEN - Rock in Rio
• SUBTERFUGE - Reflections From the Past
• SUSPYRE - Suspyre
• YELLOW HORSE - Lost Trail
• Najlepszy album ICED EARTH / wybór redakcji : Something Wicked This Way Comes
• LEBOWSKI - Cinematic
• WHEN REASONS COLLAPSE - Omen of the Banshee
• AREK JAKUBIK - Szatan na Kabatach
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie
• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów
• MARILYN MANSON - Warszawa
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Track-by-track » D - 2011 - Big Face
D - 2011 - Big Face
mr big

1. They (8:46)
2. So Slow (3:40)
3. Anger pt1&2 (9:19)
4. Big Face (7:47)
5. Anger pt.3 (2:34)
6. Don't Tell The Kids(3:39)
7. Macondo (5:15)
8. Conspiracy (5:36)
9. Poussiere de Lumiere (4:25)

Rok wydania: 2011
Wydawca: Ozeta Productions



„Big Face” to już trzeci album dowodzonego przez Stephane Desbiensa D Project. Kanadyjczyk postanowił podzielić się z nami (i Wami) swoimi przemyśleniami na temat poszczególnych utworów z najnowszej płyty.


1. They
Rozpoczyna się długim syntezatorowym solo. To utwór, który jest skoncentrowany wokół partii basu Tony’ego Levina. Refren może przywodzić na myśl Pink Floyd z żeńskim chórem i niesamowitym solo na saksofonie. Zakończenie to dla odmiany coś w stylu King Crimson.

2. So Low
Ta najbardziej komercyjna piosenka tego albumu. Pozwoliła pojawić się nam na większą skalę w kanadyjskich rozgłośniach radiowych. Kompozycja powstała jeszcze w czasach albumu „Shimmering Lights”. Jestem bardzo dumny z moich partii wokalnych.

3. Anger pt 1&2
Utwór zainspirowany najsilniej dokonaniami Pink Floyd oraz Genesis. To bardzo spokojny fragment płyty skomponowany na 12-o strunową gitarę. Tekst, którego autorem jest Francis Foy opowiada o nieszczęściach związanych z Wall Street i jej bankierami. Francis jest również autorem pierwszych taktów. Pomiędzy częścią pierwszą i druga umieszczone jest solo, które zostało zainspirowane dokonaniami Marka Knopflera z Dire Straits.

4. Big Face
Chciałem tą piosenkę inaczej rozpocząć. Nie chciałem śpiewać początku. Potrzebowałem kogoś o głosie brzmiącym jak Peter Gabriel we wstępie a potem śpiewać miałem już ja. Gdy usłyszałem głos Bartka Kosowicza z Quidam po prostu się w nim zakochałem. Zadzwoniłem do niego a on się zgodził zaśpiewać na „Big Face”. Lubię jak ten utwór się rozwija oraz jego intensywność.

5. Anger-part3
Bardzo przyjemny i bezpretensjonalny riff. Lubię partie gitary tu zawarte. To bardzo prosty rockowy utwór.

6. Don’t Tell the Kids
Kocham ten utwór. To ostatnia rzecz jaką napisałem na ”Big Face”. Inspirowało mnie „Calling All Stations” Genesis. Nagrywałem to tydzień przed wysłaniem płyty Andy Jacksonowi do masteringu. Piękny tekst dotyczy problemów środowiska.

7. Macondo
Mieszanina King Crimson i muzyki gospel. Chciałem zrobić coś szalonego. Utwór oparty o tekst dotyczący katastrofy w Zatoce Meksykańskiej..W Miksie uwypuklone są wokalizy kobiece aby podkreślić klimat gospel.

8. Conspiracy
Instrumentalna część “Big Face”. Mieszanka rocka, fusion i jazz rocka. Daje to dużo przestrzeni muzykom, jest tu też niezłe solo na saksofonie.

9. Light Dust
Zaśpiewane po francusku przez Claire Vezina, która zagrała tu również na Fender Rhodes. Dodała tu wiele od siebie. Finałowa partia została zagrana przez Szwedzkiego wirtuoza instrumentów klawiszowych Larssona Lalle (Agents of Mercy).

Stephane Desbiens
Komentarze