17.09.2019
RECENZJE

• WOJCIECH CIURAJ - Iskry w Popiele
• TARJA - In The Raw
• MOONRISE - Travel Within
• WARBELL - Plague
• FREEDOM CALL - M.E.T.A.L.
• KRIS BARRAS BAND - Light It Up
• CIRCLE STORY - Uncovered Fears
• IAN GILLAN WITH THE DON AIREY BAND - Contractual Obligation (Live in Warsaw)
• MASTEMEY - Obraz Pozorny
• HENGELO - Try
• DEEP PURPLE - Live Newcastle 2001
• APOCALYPTICA - Aquarela
• KILLSWITCH ENGAGE - Atonement
• SOLD MY SOUL - Beyond The Darkness
• OCTOBER TIDE - In Splendor Below
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa
• MARK KNOPFLER - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 2) - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków
• MUSE - Kraków
• RIVERSIDE - Chorzów
• KISS - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Track-by-track » D - 2011 - Big Face
D - 2011 - Big Face
mr big

1. They (8:46)
2. So Slow (3:40)
3. Anger pt1&2 (9:19)
4. Big Face (7:47)
5. Anger pt.3 (2:34)
6. Don't Tell The Kids(3:39)
7. Macondo (5:15)
8. Conspiracy (5:36)
9. Poussiere de Lumiere (4:25)

Rok wydania: 2011
Wydawca: Ozeta Productions



„Big Face” to już trzeci album dowodzonego przez Stephane Desbiensa D Project. Kanadyjczyk postanowił podzielić się z nami (i Wami) swoimi przemyśleniami na temat poszczególnych utworów z najnowszej płyty.


1. They
Rozpoczyna się długim syntezatorowym solo. To utwór, który jest skoncentrowany wokół partii basu Tony’ego Levina. Refren może przywodzić na myśl Pink Floyd z żeńskim chórem i niesamowitym solo na saksofonie. Zakończenie to dla odmiany coś w stylu King Crimson.

2. So Low
Ta najbardziej komercyjna piosenka tego albumu. Pozwoliła pojawić się nam na większą skalę w kanadyjskich rozgłośniach radiowych. Kompozycja powstała jeszcze w czasach albumu „Shimmering Lights”. Jestem bardzo dumny z moich partii wokalnych.

3. Anger pt 1&2
Utwór zainspirowany najsilniej dokonaniami Pink Floyd oraz Genesis. To bardzo spokojny fragment płyty skomponowany na 12-o strunową gitarę. Tekst, którego autorem jest Francis Foy opowiada o nieszczęściach związanych z Wall Street i jej bankierami. Francis jest również autorem pierwszych taktów. Pomiędzy częścią pierwszą i druga umieszczone jest solo, które zostało zainspirowane dokonaniami Marka Knopflera z Dire Straits.

4. Big Face
Chciałem tą piosenkę inaczej rozpocząć. Nie chciałem śpiewać początku. Potrzebowałem kogoś o głosie brzmiącym jak Peter Gabriel we wstępie a potem śpiewać miałem już ja. Gdy usłyszałem głos Bartka Kosowicza z Quidam po prostu się w nim zakochałem. Zadzwoniłem do niego a on się zgodził zaśpiewać na „Big Face”. Lubię jak ten utwór się rozwija oraz jego intensywność.

5. Anger-part3
Bardzo przyjemny i bezpretensjonalny riff. Lubię partie gitary tu zawarte. To bardzo prosty rockowy utwór.

6. Don’t Tell the Kids
Kocham ten utwór. To ostatnia rzecz jaką napisałem na ”Big Face”. Inspirowało mnie „Calling All Stations” Genesis. Nagrywałem to tydzień przed wysłaniem płyty Andy Jacksonowi do masteringu. Piękny tekst dotyczy problemów środowiska.

7. Macondo
Mieszanina King Crimson i muzyki gospel. Chciałem zrobić coś szalonego. Utwór oparty o tekst dotyczący katastrofy w Zatoce Meksykańskiej..W Miksie uwypuklone są wokalizy kobiece aby podkreślić klimat gospel.

8. Conspiracy
Instrumentalna część “Big Face”. Mieszanka rocka, fusion i jazz rocka. Daje to dużo przestrzeni muzykom, jest tu też niezłe solo na saksofonie.

9. Light Dust
Zaśpiewane po francusku przez Claire Vezina, która zagrała tu również na Fender Rhodes. Dodała tu wiele od siebie. Finałowa partia została zagrana przez Szwedzkiego wirtuoza instrumentów klawiszowych Larssona Lalle (Agents of Mercy).

Stephane Desbiens
Komentarze