16.10.2018
RECENZJE

• The Most Beautiful - Moje Życie z Prince'em - Mayte Garcia
• HAMMERFALL - Glory to the Brave
• STRATOVARIUS - Eternal
• RIVERSIDE - Wasteland
• SUSPERIA - The Lyricist
• VIGIER'S SUMMER STORM - First
• THE SEA WITHIN - The Sea Within
• LISSIE - Castles
• STEVE HACKETT - Darktown
• PINK FLOYD - A Momentary Lapse of Reason
• VARATHRON - Patriarchs of Evil
• SACRILEGIUM - Sleeptime
• BLACK SABBATH - Mob Rules
• ALBION - You’ll be Mine
• CEREUS - Dystonia
• COLIN BASS - Live at Polskie Radio 3
• RIVERSIDE - Wasteland
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków
• PROG IN PARK - Warszawa
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• IRON MAIDEN, TREMONTI - Kraków
• BRACIA, MICHAŁ SZPAK - Piekary Śląskie
• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX
• TWO TIMER
• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Track-by-track » Sean Filkins - 2011 - War and Peace & Other Short Stories
Sean Filkins - 2011 - War and Peace & Other Short Stories
Filkins



1. Are You Sitting Comfortably?
2. The English Eccentric
3. Prisoner Of Conscience: Part 1 - The Soldier
4. Prisoner Of Conscience: Part 2 - The Ordinary Man
5. Epitaph For A Mariner
6. Learn How to Learn

Rok wydania: 2011
Wydawca: Festival Music




“Are You Sitting Comfortably” to z oczywistych powodów właściwie pierwsza część “The English Eccentric”. To także pewna forma żartu. Pamiętam, że kiedyś na jakimś blogu przeczytałem wpis mojego byłego kolegi z zespołu „W progresywnym graniu powinno być więcej partii sekcji dętych”. Moi dziadkowie zawsze powtarzali też „zanim zaczniemy wypijmy filiżankę herbaty”

“The English Eccentric”
Większość tekstu do tego utworu napisałem w roku 1999, ale reszta utworu, muzyka i aranżacja są nowe. Ten utwór jest w części autobiograficzny ale bohaterowi dodałem jednak również osobowości ludzi, których znam, tych których spotkałem w swym życiu. Jest tu fragment nawiązujący do kolejnego utworu „Daddy went to war, we’d always hoped that he’d return”


“Prisoner of Conscience Part 1, The Soldier.”
Poza kilkoma fragmentami tekstu to całkowicie nowy utwór stworzony na potrzeby tego projektu. Miałem tą historię w głowie od lat. Bohater jest wzorowany na moim dziadku, który zaginął w czasie Drugiej Wojny Światowej w trakcie patrolu. Moja mama i babcia nigdy się nie dowiedziały czy zginął czy został ranny. Mama zawsze czuła, że gdzieś żyje, że został ciężko ranny i nie mógł powiedzieć kim i skąd jest. Postać w utworze zostaje ranna ale wraca do Anglii i powoli godzi się z wszystim co się wydarzyło co widział i przeżył – ból, cierpienie i marność życia.

“Prisoner Of Conscience Part 2 The Ordinary Man”.
Bazuje na utworze, nad którym pracowałem z kilkorgiem przyjaciół w 1999. Nie mogłem wykorzystać go w całości gdyż nie ja byłem wyłącznym autorem. Część więc przerobiłem i dodałem nowe aranżacje. Wiedziałem, że ta część opowieści jest jakby rozwinięciem czegoś więc dopisałem „The Soldier” jak prequel.
Tekst nawiązuje do części pierwszej. Żołnierz ostatecznie zdaje sobie sprawę, że jest światełko w tunelu, że wewnątrz jest człowiekiem, który chce przetrwać. Moja mama często czuła, że ktoś ją obserwuje. Kilka razy udało jej się dojrzeć tego kogoś, kto wyglądał jak jej ojciec, ale był przygarbiony i kaleki a nie wysoki i silny. Zawsze czuła, że przeżył wojnę. Szkoda, że nigdy nie dowiedziała się jak było naprawdę.


“Epitaph For A Mariner”
Utwór składa się z pięciu części: 1 Sailors Hymn, 2 Sirens Song, 3 Maelstrom, 4 Ode To William Pull, 5 Epitaph
Zaczyna się więrszem, który napisałem w latach osiemdziesiątych na temat mojego pradziadka – Williama Pulla. W 1890 był on ratownikiem i członkiem załogi statku Margate. To utwór o nim i ludziach takich jak on, którzy zmagając się z morzem zarabiają na życie. Kiedyś podczas ogromnego sztormu moja prababcia akurat rodziła. Zza okna dobiegł krzyk, że jedna z łodzi się chwieje i wypycha ją z zatoki a statek ratunkowy już wyrusza. On nie mógł popłynąć ponieważ położna spóźniała się i musiał odebrać poród. Jego najbliższy przyjaciel wypłynął ale statek się przewrócił i wszyscy zginęli. Dziecko, moja babcia przeżyło poród... Radość z narodzin córki i ból jaki musiał czuć po starcie najbliższego przyjaciela musiał być ogromny – co za niewyobrażalny konflikt.

Pomysł, muzyka oraz aranżacja do „Sailors Hymn”, „Sirens Song” oraz „Maelstorm” są nowe, stworzone dla tego projektu. „ Sailors Hymn” zaśpiewała moja córka w wyniku naszych rozmów o jej pra, pra dziadku. Teksty do „Ode To William Pull” oraz „Epitaph”pochodzą z wierszy, które napisałem. W przypadku „Ode To William Pul” nieco dodałem aby komponował się z melodią.
Melodia do „Epitaph” pochodzi z roku 1991 z utworu, który napisałem dla space rockowego zespołu Soma. To co znajduje się na albumie ma jednak zupełnie inną aranżację i nowe fragmenty dodane na potrzeby tego utworu ponieważ nie mogłem użyć motywów, które napisaliśmy jako zespół. Ostatnia część instrumentalna, solówkowy pojedynek gitary z syntezatorami oraz końcowa łzawa część zostały napisane na nowo. Ten ostatni fragment „usłyszałem” po raz pierwszy w domu Johna Sammesa. Grał na swoim mini-grand i pomyślałem, że to brzmi pięknie, klasyczny fragment po czym zdałem sobie sprawę, że to mój utwór! Linia wokalna to był „Prisoner Of Conscience Part 1”. Wiedziałem, że muszę to mieć na płycie i fantastycznie było w pewien sposób powiązać ten utwór ten z poprzednikiem. Dla mnie solowe pojedynki i kończący utwór, smutny fragment zagrany na pianinie to najlepsze fragmenty płyty.

“Learn How To Learn”
Ten utwór zaczynał jako akustyczny, instrumentalny utwór new age, napisany przez mojego dobrego przyjaciela Geoffa Webba. Jego kompozycję zatytułowaną „Pastoral” usłyszałem gdy pracował nad nią w studiu. Była piękna więc chciałem napisać do niej tekst, który stał się „Learn How to Learn”. To bardzo pozytywna piosenka. Mówi o tym, że trzeba umieć pogodzić się z przeszłością i musimy patrzeć w przyszłość i robić wszystko aby była lepsza. Chciałem aby na tym, albumie był taki prog rockowy kawałek w którym pójdę na całość. Dodałem więc mandolinę, mellotron, perkusję, bas, elektryczne gitary, kościelne organy i porządne gitarowe solo. Następnie dołożyłem azjatycki motyw na koniec z żywym sitarem, tabla drum i fletem ponieważ czułem, że to w pewien sposób spoi płytę i będzie wspaniałym sposobem na jej zakończenie.
 
Sean Filkins
Komentarze