17.01.2018
RECENZJE

• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
• NOVEMBER MIGHT BE FINE - South
• ROTTING CHRIST - Rituals
• ASYLUM PYRE - Spirited Away
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - D » Def Leppard - 2011 - Mirrorball: Live & More
Def Leppard - 2011 - Mirrorball: Live & More
Def LeppardCD1
1. Rock! Rock! (Till You Drop)
2. Rocket
3. Animal
4. C'mon C'mon
5. Make Love Like a Man
6. Too Late for Love
7. Foolin'
8. Nine Lives
9. Love Bites
10. Rock On

CD2
1. Two Steps Behind
2. Bringin' On the Heartbreak
3. Switch 625
4. Hysteria
5. Armageddon It
6. Photograph
7. Pour Some Sugar on Me
8. Rock Of Ages
9. Let's Get Rocked
10. Action
11. Bad Actress
12. Undefeated" (new studio track)
13. Kings of the World" (new studio track)
14. It's All About Believin' (new studio track)

Rok wydania: 2011
Wydawca: Frontiers Records



Trudno w to uwierzyć, ale to pierwsze oficjalne wydawnictwo koncertowe Def Leppard! Muzycy potrzebowali jedenastu płyt by w końcu zdecydować się na taki krok! Co im z tego wyszło? Otrzymaliśmy klasyczny "best of". Płyta, zarejestrowana w trakcie trasy obejmującej lata 2008-2009, aż skrzy się od hitów zespołu. Są klasyki z multiplatynowej "Pyromanii", że wymienię tylko "Rock! Rock! (Till You Drop)", "Foolin'" czy rewelacyjny "Photograph". Niezwykle bogato reprezentowana jest "Hysteria" z balladą "Love Bites", "Rocket" czy "Pour Some Sugar on Me" na czele (trochę brakuje mi tu jeszcze "Woman"). Nie zabrakło też i przedstawicieli z okresu sprzed wielkiego boomu na Def Leppard, a mianowicie z płyty "High'n'Dry". Genialnie zagrana ballada "Bringin' On the Heartbreak" z akustycznymi gitarami i chóralnym, wspólnym śpiewem z publicznością oraz instrumentalny "Switch 625" to przysłowiowe gwoździe programu.

Wprawne oko zauważy, ze zespół nie umieścił tu żadnego utworu z debiutu oraz ze swojego słabszego, żeby nie powiedzieć dramatycznie słabego, okresu obejmującego albumy "Slang", "Euphoria" oraz "X". Samo to świadczy już o tym, że muzycy zrozumieli jaki błąd popełnili nagrywając te krążki. Na szczęście ostatni studyjny "Songs from the Sparkle Lounge" jest już o niebo lepszy i znalazło to odzwierciadlenie na "Mirrorball" w postaci dość przebojowego, wyraźnie wzorowanego na okresie płyty "Hysteria" "C'mon C'mon", "Nine Lives" czy "Bad Actress".

Na sam koniec zespół serwuje trzy nowe, studyjne utwory:
"Undefeated" - zaskakująco dobry, z soczystym gitarowym riffem w duchu rocka lat 70-ych (na koncertach ten riff musi wywoływać ciarki). Nie ma tu ckliwej melodyjki dla nastolatek i choć nie jest to utwór wybitny to serce się raduje, że zespół wciąż wie jak grać rocka.

"Kings of The Word" - nastrojowy utwór o budowie zbliżonej do dzieł grupy Queen czy ostatnich dokonań Muse. Jest dość patetycznie i znów...dobrze. Def Leppard nagrali balladę, która może się podobać.

"It's All About Believin'" - chyba najsłabszy z tej trójki. Trochę nijaki z mało przekonującą, nieco na siłę przebojową melodią i refrenem, która raczej nie zapada w pamięci (zaryzykuję stwierdzenie, że zwrotka jest lepsza od refrenu).

Jako całość "Mirrorball" to nieco nostalgiczna podróż po czasach gdy Def Leppard był wielki a kolejne single zdobywały ogromne uznanie fanów. Te czasy już chyba nie wrócą ale...cieszy sceniczna forma zespołu. Panowie, przecież już niemłodzi, dają radę i ich koncerty (pamiętam ten z katowickiego Spodka) to energetyczne bomby!

Piotr Michalski
Komentarze