20.01.2018
RECENZJE

• HANGING GARDEN - I Am Become
• OBIBOX - Czasy Niepewne
• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - C » Chickenfoot - 2011 - III
Chickenfoot - 2011 - III
chickenfoot1. Last Temptation
2. Alright Alright
3. Different Devil
4. Up Next
5. Lighten Up
6. Come Closer
7. Three And a Half Letters
8. Big Foot
9. Dubai Blues
10. Something Going Wrong
11. (Hidden Bonus Track)

Rok wydania: 2011
Wydawca: eOne Music
http://www.chickenfoot.us



Chickenfoot to grupa samych scenicznych wyjadaczy, takich którzy w zasadzie osiągnęli wszystko co w tym biznesie było do zgarnięcia. Sammy Hagar i Michael Anthony w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych wraz z grupą Van Halen okupowali szczyty list przebojów. Chad Smith do dziś wraz z kolegami pod szyldem Red Hot Chili Peppers tworzy historię współczesnych Rolling Stones. Joe Satriani przez lata, od momentu wydania swojej pierwszej płyty („Not Of This Earth”) w roku 1986, wraz z każdą kolejną udowadniał że jest jednym z najlepszych gitarzystów świata. I nagle ta konstelacja gwiazd pewnego dnia ułożyła się w jednej linii. Panowie zagrali razem na scenie po raz pierwszy w lutym 2008r w Las Vegas wykonując trzy piosenki w tym takie evergreeny jak „Rock and Roll” Led Zeppelin czy „Dear Mr. Fanrasy” Traffic i to co wydawało się być przelotnym muzycznym romansem, okazało się być trwałym związkiem…. „na boku”. Niezwykła zabawa i radość grania razem podczas licznych jam session w meksykańskim klubie Sammyego Hagara „Cabo Wabo” scementowała ich na dobre. Potrafili tę nieudawaną przyjemność i spontaniczność wspólnej przygody przenieść do studia , a publiczność doceniła ich autentyczność i debiut Chickenfoot wydany w 2009 roku pokrył się w Stanach złotem. Gdyby ktoś obstawiał w zakładach bukmacherskich to, czy zespół wyda kolejną płytę pewnie wygrałby, ale niewielkie pieniądze. Z dobrego towarzystwa, któremu kibicuje spora rzesza fanów tak łatwo się nie rezygnuje. Cztery lata zajęło im skompletowanie nagrań na kolejny, drugi album i nazwali go przewrotnie Cihckenfoot III, dając tym samym do zrozumienia, że dobry ubaw trwa nadal. Na nowej płycie utrzymują stylistyczne continuum, chociaż brzmią nieco mocniej i ostrzej. Nadal kompozycje zagrane są w większości w stylu oldschoolowego hard rocka. Weźmy na ten przykład otwierający cały zestaw utwór „Last Temptation” wiele w nim z ducha Deep Purle, albo kolejny „Alright Alright” mógłby być zagrany przez zespół Free po reaktywacji, skojarzenie nie dotyczy oczywiście podobieństwa do tytułu ich największego przeboju („Alright Now”), ale charakterystycznych gitarowych riffów, nawet w refrenie Hagar wokalnie zbliża się do śpiewu Paula Rodgersa. W piosenkach „Up Next” i Lighten UP” supergrupa nawiązuje do tego co panowie Hagar i Anthony grali pod koniec lat osiemdziesiątych w Van Halen. Mocne heavy metalowe kawałki, w których Joe Satriani przypomina o tym że nie na darmo nazywany jest wirtuozem gitary. Satriani jest też głównym autorem materiału, tylko jedna kompozycja powstała w wyniku wspólnego kombinowania, wspomniany „Alright, Alright”, pozostałe zaś wyszły spod ręki gitarzysty. I jako ten który miał największy wpływ na muzyczną treść utworów wcale ich swoim instrumentem nie zdominował. Wszystko jest dokładnie wyważone wg starej dobrej procedury. A to w jaki sposób w balladzie „Come Closer” zbudował gitarowe tło skłania do wielkich braw na stojąco. Murowany hit, zresztą mocno przebojowy potencjał posiada także druga ballada na płycie „Diffrent Devil”. Jednym z najciekawszych numerów w zestawie jest „ Three And A Half Letters, gdzie w głównej roli tym razem występuje sekcja rytmiczna. Wstęp i kolejne zwrotki opanowane są przez mocny perkusyjny rytm Chada Smitha i pulsujący bas Michaela Anthonego, co wraz z recytowanym przez Hagara tekstem daje niebanalny efekt.

Bardzo lubię takie sentymentalne wycieczki, zwłaszcza gdy muzyczna przeszłość poddana jest nowoczesnej obróbce. Pewnie pojawią się głosy: ale to już było, że to nihil novi , a ja mówię: chrzanić to! „Jest Chickenfoot, jest zabawa!”

8/10

Witold Żogała

Komentarze