18.02.2019
RECENZJE

• FLOTSAM & JETSAM - The End of Chaos
• NAILED TO OBSCURITY - Black Frost
• NOTHGARD - Malady X
• PRO-CREATION - Noli me tangere
• MOTLEY CRUE - Motley Crue
• TWILIGHT FORCE - Tales of Ancient Prophecies
• THE TWILIGHT SAD - It Won/t Be Like This All The Time
• LIGHT DAMAGE - Numbers
• ARSIS - Visitant
• BEYOND CREATION - Algorythm
• IRONBOUND - Witch Hunt/ Lifeblood
• SKUNK ANANSIE - 25LIVE@25
• SHARON VAN ETTEN - Remind Me Tomorrow
• THERION - Vovin
• MILLENIUM - MMXVIII
• INIRA - Grey Painted Garden
• DIVINE ASCENSION - The Uncovering
• NOCNY KOCHANEK - Randka w Ciemność
• PYRAMAZE - Melancholy Beast
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa
• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• ALEX SKOLNICK
• MARTY FRIEDMAN
• DROWN MY DAY - Maciej Korczak
• HEART ATTACK
• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - G » Gotye - 2011 - Making Mirrors
Gotye - 2011 - Making Mirrors
1. Making Mirrors
2. Easy Way Out
3. Somebody That I Used To Know (Feat. Kimbra)
4. Eyes Wide Open
5. Smoke And Mirrors
6. I Feel Better
7. In Your Light
8. State Of The Art
9. Don't Worry, We'll Be Watching You
10. Giving Me A Chance
11. Save Me
12. Bronte

Rok wydania: 2011
Wydawca: Samples 'n' Seconds
http://gotye.com/




Gotye. A właściwie Wally da Backer – Belg od dziecka mieszkający w Australii. Wydał dotychczas trzy płyty. A w zasadzie 4 biorąc pod uwagę „Mixed Blood” zawierający remiksy utworów. Pierwsza jego płyta „Boardface” przeszła wśród odbiorców bez echa, druga „Like Drawing Blood” za sprawą chociażby takiego „Heart's a Mess” już dużo częściej odtwarzana była przez rozgłośnie radiowe (choć często myślano że są to utwory Stinga tak bardzo podobny momentami jest jego wokal) zdobyła już dużo większą popularność i postawiła Gotye'mu dużo wyżej poprzeczkę.

Nadszedł rok 2011 i świat zwariował na punkcie Gotye za sprawą singla „Somebody That I Used to Know” do nagrania którego zaproszona została świetna młoda nowozelandzka wokalistka Kimbra. Cholernie zdradziecki i podstępny jest ten utwór. Spokojny, nastrojowy i fajny. Ale ma w sobie pewną wadę. Wczepia się w umysł niczym najgorszy wirus i atakuje dniami i nocami. Nie można go w żaden sposób zresetować. Oczywiście ze straszeniem tym utworem to taki żarcik prowadzącego. Utwór jest kapitalny. Podobnie jak i cała płyta, choć „Somebody...” to absolutny na niej faworyt. „Making Mirrors” jest płytą która ma tą cudowną zaletę, że mimo wielokrotnego jej przesłuchania nadal sprawia przyjemność i pozwala odkryć coś nowego w jej brzmieniu. Zwłaszcza jeżeli słuchamy jej w słuchawkach. Bez względu który kawałek jest akurat odtwarzany wprawi nas w świetny, optymistyczny i radosny nastrój. Jeżeli chodzi o gatunek to ciężko jest jednoznacznie ocenić gdzie umiejscowić ten album. Pop, synthpop, indie rock. W zasadzie jest tu wszystkiego po trochu. Mnie przypomina lata 80 i to co wtedy działo się w muzyce.

Gotye w większości opiera się na samplach ale bardzo umiejętnie nimi operuje dzięki czemu muzyka nie jest „automatyczna” ale ma w sobie duszę. „Making Mirrors” kipi wręcz brzmieniem instrumentów jakich już dzisiaj się nie używa a których pasjonatem jest Gotye. Aczkolwiek pojawiają się też dźwięki gitary akustycznej i elektrycznej czy też fortepianu. Jednak głównym instrumentem bezapelacyjnie pozostaje głos. Momentami łudząco przypominający Stinga, chwilami brzmiący jak młody Peter Gabriel. Ale wszędzie ciepły i melodyjny stanowiący niewątpliwy ozdobnik tej płyty. Nawet w utworze „State Of The Art” gdzie Gotye zabawił się autotunem.

Nie ma nic do czego mógłbym się doczepić jeżeli chodzi o tą płytę. A słuchając po raz enty (pomijając niezniszczalny „Somebody I Used to Know”) „Smoke And Mirrors”, „I Feels Better”,”In Your Light”, „Save Me” czy też mojego najukochańszego „Bronte” bez wahania wystawiam 10

10/10

Irek Dudziński



Komentarze