23.01.2018
RECENZJE

• WILKI - Przedmieścia
• CLOUDS CAN - Leave
• TENSION ZERO - Human.exe
• HANGING GARDEN - I Am Become
• OBIBOX - Czasy Niepewne
• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
WYWIADY
wywiad

• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - E » Eluveitie - 2012 - Helvetios
Eluveitie - 2012 - Helvetios
Eluveitie1. Prologue 01:24
2. Helvetios 04:00
3. Luxtos 03:56
4. Home 05:16
5. Santonian Shores 03:58
6. Scorched Earth 04:18
7. Meet the Enemy 03:46
8. Neverland 03:42
9. A Rose For Epona 04:26
10. Havoc 04:05
11. The Uprising 03:41
12. Hope 02:27
13. The Siege 02:44
14. Alesia 03:58
15. Tullianum 00:24
16. Uxellodunon 03:51
17. Epilogue 03:16

Rok wydania: 2012
Wydawca: Nuclear Blast
http://eluveitie.ch/




Napleniło się wszelakiej maści produktów łączących w sobie metalowe brzmienia z ludowością różnych kultur. W tej materii prym wiedzie Skandynawia z całą plejadą formacji, przy których często ciężko się połapać. Zdarzają się jednak wyjątki z innych rejonów Europy. Jednym z nich jest szwajcarski – personalnie liczny (aż osiem osób) niczym The Kelly Family – Eluveitie. Sympatykom folk metalu ta nazwa z pewnością jest dobrze znana. Zespół egzystuje od 2002 roku i w tym czasie spłodził pięć krążków studyjnych, wliczając w to najnowszy „Helvetios”.

Nowa pozycja wydawnicza Szwajcarów jest ich najdłuższym materiałem – liczba utworów mówi sama za siebie – trwa prawie godzinę. Poza aspektem czasowym, nie ma zbytnich innowacyjności. Cieszyć może fakt, że materiał brzmi lepiej, aniżeli przy okazji ostatnich krążków. Oczywiście nadal jest to soczysty, melodyjny death metal z pokaźną dawką celtyckich ornamentacji. Folkowe zdobniki towarzyszą każdej kompozycji, a ich nasycenie jest niezwykle pokaźne. To sprawia, że z całego tłumu podobnych zjawisk muzycznych, Eluveitie wybija się ponad przeciętność, mając do zaoferowania coś więcej. W dużych dawkach słychać takie instrumenty jak skrzypce, dudy, liry korbowe itp. Jednym słowem, instrumentalnie o nudzie nie ma mowy – dzieje się dość sporo. Również w aspekcie wokalnym panuje swoisty urodzaj – obok dominujących growli, słychać wiele żeńskich wokali i czystych zaśpiewów. To sprawia, że dominująca death metalowa stylistyka nie jest sterylnie zamknięta na wpływy innych konwencji, często mocno odstających od głównego nurtu. Nierzadko można poczuć ducha starego Amorphis, czy pierwszego The Gathering.

„Helvetios” rozpoczyna prolog – narracja, odpowiedni wstęp do energicznej całości. W połączeniu z utworem pojawia się specyficzna aura, która towarzyszy nam już do końca. Na początku Eluveitie rozpętują małe piekiełko – dużo w tym surowego death metalu ze Skandynawii, ale charakterystyczna, celtycka otoczka nie pozwala zapomnieć, z czym mamy do czynienia. Po żywym „Helvetios” następuje iście przebojowa atmosfera – „Luxtos” emanuje skocznym klimatem i chwytliwością.

Zespół dba o to, by słuchacz nie popadł w nudę – o marazmie nie ma mowy. Kompozycje są dość pokaźnie urozmaicone, posiadając zmienny klimat. Oprócz (obowiązkowej) metalowej jazdy znaleźć można masę zwolnień, epickich wtrąceń, melodyjnych refrenów (np. Neverland), spokojnych akcentów itp. Eluveitie tym razem naprawdę się napracowali – to słychać. Kawałki posiadają charakterystyczne motywy sprawiające, że całość nie zlewa się w jedną zbitą papkę. Płyta jest oczywiście spójna i wyrównana, ale nie jest ona zrobiona na tzw. jedno kopyto. Różnorodności dodają klimatyczne przerywniki jak choćby plemienna pieśń „Scorched Earth”, instrumentalny „Hope”, filmowy „Tullianum” czy wieńczący całość „Epilogue”. To idealna odskocznia dla tak żywych utworów jak choćby „Santonian Shores”, „Uxellodunon”, oraz ostrego „Meet the Enemy”.

Kto nie dzierży „zludowienia” metalu naszpikowanego dudami i innymi pradawnymi instrumentami, tego zapewne nie przyciągnie wataha z Eluveitie, chociaż kto wie... Szwajcarzy umiejętnie łączą dwa przeciwstawne bieguny. Z jednej strony agresja i ciężar, a z drugiej folklor oraz epicka chwytliwość. „Helvetios” nie forsuje obecnych kanonów tego gatunku, ani nie wprowadza niczego nowego – to wszystko już było. Jednak, bez dwóch zdań słucha się tego nadzwyczaj dobrze. Eluveitie tym razem w zwyżkowej formie, to cieszy.

7/10

Marcin Magiera



Komentarze