17.11.2019
RECENZJE

• RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2
• RHAPSODY - Dawn of Victory
• FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains
• YOGI LANG - A Way Out Of Here
• MYSTHICON - Into the Dark (EP.)
• ALHENA - Breaking the Silence...by Scream
• ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon
• JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House
• GHOST - Infestissumam
• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted
• MILLENIUM - The Web
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise
• VISION DIVINE - When All The Heroes Are Dead
• COCHISE - Exit: A Good Day To Die
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• SACRED REICH - Kraków
• PROG THE NIGHT V - Łódź
• SOEN - Warszawa
• CLOSTERKELLER - Kraków
• RETROSPECTIVE, STARSABOUT, MAU&SCHNELLA - Piekary śląskie
• STEVE BOLTON, TAKAKARMA - Piekary Śląskie
• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• RUMORE
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik
• RUNIKA - Adrianna ''Aminae'' Janusz
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted - Review
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise - Review
• WARBELL - Plague - Review
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik - Interview
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - E » Eclipse - 2012 - Bleed & Scream
Eclipse - 2012 - Bleed & Scream
eclipse1. Wake Me Up
2. Bleed And Scream
3. Ain't Dead Yet
4. Battlegrounds
5. A Bitter Taste
6. Falling Down
7. S.O.S
8. Take Back The Fear
9. The Unspoken Heroes
10. About To Break
11. After The End Of The World

Rok wydania 2012
Wydawca: Frontiers Records
http://www.eclipsemania.com/




Eclipse swoim nowym albumem kompletnie nie zaskakuje. Ale to dobrze. Bo zespół od lat porusza się w rejonach hardrockowych, które mi bardzo odpowiadają. To niesamowicie energetyczne kawałki, których entuzjazm udziela się słuchaczowi. Ich znak rozpoznawczy to cholernie chwytne refreny i masa melodii, które potrafią zagościć w głowie na dłużej. Nawet wyczesane solówki czasem schodzą tu na dalszy plan, bowiem instrumentem nr 1 w zespole od dłuższego czasu jest chyba głos Martenssona.
Najlepsze jest to, ze ta formuła się nie nudzi. Sięgam po kolejny ich album - z nadziejami że będzie utrzymany właśnie w takiej stylistyce jak poprzednie. I co z tego że jest przewidywalny jeśli chodzi o konstrukcję? Dobrze od czasu do czasu sięgnąć po zespół, który na siłę nie szuka swojej drogi z albumu na album. Eclipse swoją drogę znalazło - i dzielnie po niej kroczy.

Co ważne utwory nie sa monotonne. Grupa funduje nam huśtawkę nastrojów. Od genialnego otwieracza w postaci "Wake me up", przez kolejny cios - utwór tytułowy, kilka cięższych riffów, a nawet trochę walcowatych patentów i kompletnie nie żenujące fragmenty balladowe, przywodzące na myśl amerykańskich tuzów takich jak Poison czy Cinderella. Właściwie, na płycie nie znajdziemy typowej ballady. Każdy spokojny kawałek się rozwija, zmienia i nabiera tempa oraz charakteru. Zespół potrafi ze spokojnego grania przez pompę niemal orkiestralną przejść w szybsze riffowanie (vide "A bitter Taste").

Jedną z zalet płyty jest coś co w kilku przypadkach wytykałem jako wadę - typowo frontiersowskie brzmienie - co z tego kiedy w tym przypadku pasuje do utworów jak ulał. Niby mamy do czynienia w ultra-melodyjnym graniem, ale właśnie zmiksowanie instrumentów w solidną ścianę nadaje charakteru, który sprawia, że dla mnie Eclipse nie uprawia miałkiego AORu.
W moim odczuciu Eclipse oferuje to co najlepsze w gatunku... A inspiracje czerpie od amerykańskiego hard rocka, po skandynawskich klasyków.
Nowa płyta mimo że nie rewolucyjna w ich dorobku - jest najzwyczajniej w świecie bardzo dobra. Zresztą Eclipse wydaje tak równe albumy, że za każdym razem najnowszy wydaje nam się najlepszy.

8,5/10

Piotr Spyra




Komentarze