16.01.2018
RECENZJE

• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
• NOVEMBER MIGHT BE FINE - South
• ROTTING CHRIST - Rituals
• ASYLUM PYRE - Spirited Away
• WILKI - Wilki
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - P » Panic Room - 2012 - Skin
Panic Room - 2012 - Skin
Panic Room1. Song For Tomorrow
2. Chameleon
3. Screens
4. Chances
5. Tightrope Walking
6. Promises
7. Velvet & Stars
8. Freefalling
9. Skin
10.Hiding The World
11.Nocturnal

Rok wydania: 2012
Wydawca: Esoteric Antenna
http://www.panicroom.org.uk




Brytyjczycy z Panic Room penetrują podobne rejony muzyczne co Mostly Autumn, Karnatanka, Iona, może również Paatos czy Solstice. Wymieniając takie a nie inne grupy świadczą o tym, że ważnym elementem jest tutaj wokal (oczywiście żeński wokal). W Panic Room prym wiedzie więc aksamitny głos Anne Marie Helder. Muzyka snująca się wokół niespieszonych, kojących wokaliz w przeważającej większości raczej koi niż rozdrapuje. Oprócz delikatnych gitar Paul Daviesa w większości subtelnych klawiszy Jonathana Edwardsa, sekcji rytmicznej Yatima Halimi i Gavina Johna Griffithsa, ważnym elementem tej muzycznej układanki są wszechobecne symfoniczne tła, kreowane przez kwartet smyczkowy. Na wstępie można się zauroczyć dwoma bardzo pięknymi kompozycjami: "Song For Tomorrow" i "Chameleon", jednak kolejne nieco żywsze: "Screens" czy "Chances" już tak bardzo nie przekonują. Przyjemnie robi się znów w kolejnym "Tightrope Walking" (świetne klawiszowe tła). Oprócz fragmentów bardzie lub mniej "rozsymfonicznionych", są również momenty kameralne jak "Velvet & Stars" (jedynie głos Anne Marie Helder na tle gitary akustycznej).

Choć delikatny, przyjemny, muzyczny płomyk tli się nieustannie na tej płycie, bark jest jej jednak jakiegoś wewnętrznego żaru. "Skin" jako całość może więc nieco znużyć postronnego słuchacza, Dla miłośników gatunku, powinna być nie lada gratką.

7,5/10

Marek Toma


Komentarze