17.10.2018
RECENZJE

• PLOTNICKY - 4.3
• DYNAZTY - Firesign
• The Most Beautiful - Moje Życie z Prince'em - Mayte Garcia
• HAMMERFALL - Glory to the Brave
• STRATOVARIUS - Eternal
• RIVERSIDE - Wasteland
• SUSPERIA - The Lyricist
• VIGIER'S SUMMER STORM - First
• THE SEA WITHIN - The Sea Within
• LISSIE - Castles
• STEVE HACKETT - Darktown
• PINK FLOYD - A Momentary Lapse of Reason
• VARATHRON - Patriarchs of Evil
• SACRILEGIUM - Sleeptime
• BLACK SABBATH - Mob Rules
• ALBION - You’ll be Mine
• CEREUS - Dystonia
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków
• PROG IN PARK - Warszawa
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• IRON MAIDEN, TREMONTI - Kraków
• BRACIA, MICHAŁ SZPAK - Piekary Śląskie
• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX
• TWO TIMER
• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - A » Axxis - 2012 - reDISCOver(ed)
Axxis - 2012 - reDISCOver(ed)
Axxis1. Owner Of A Lonely Hearts - (cover Yes)
2. Ma Baker - (cover Boney M.)
3. Stayin' Alive - (cover Bee Gees)
4. Roboter - (cover Kraftwerk)
5. White Wedding - (cover Billy Idol)
6. Another Day In Paradise - (cover Phil Collins)
7. Message In A Bottle - (cover The Police)
8. Locomotive Breath - (cover Jethro Tull)
9. Life Is Life - (cover Opus)
10. Somebody To Love - (cover Jefferson Airplane)
11. Don't Bring Me Down - (cover Electric Light Orchestra)
12. My Heart Will Go On - (cover Celine Dion)
bonus:
13. I Was Made For Loving You - (cover Kiss)

Rok wydania: 2012
Wydawca: Phonotraxx Publishing
http://www.axxis.de



Grupy Axxis sympatykom power metalu przedstawiać raczej nie trzeba. Z różnymi zmianami w składzie istnieją od roku 1988 a już w roku 1989 ich pierwszy album, "Kingdom of the Night", okrzyknięty został najlepiej sprzedającym się debiutanckim krążkiem zespołu rockowego w Niemczech. Obecny skład zespołu to: Bernhard Weiss - wokalista, Harry Oellers - klawiszowiec (oboje od początku w grupie), Rob Schomaker - gitara basowa (w grupie od 2004 roku), Alex Landenburg - perkusja (od 2008) oraz Marco Wriedt - gitara (od 2007). Ich dorobek płytowy jest naprawdę bardzo imponujący: dwanaście płyt studyjnych, pięć koncertowych i kompilacji, czternaście singli i mini albumów plus koncertowe DVD. Jak to zwykle bywa, są wśród nich płyty, przy których na koncertach rwali sobie włosy fani i fanki grupy, ale i nie brakuje takich, przy których włosy rwali sobie krytycy.

Grupa zagrała też mnóstwo koncertów i właśnie po jednej z tras koncertowych, w czasie której Axxis świętowało swoje dwudziestolecie, muzycy wpadli na iście szatański pomysł. Otóż postanowili wziąć na warsztat i zaprezentować fanom swoje interpretacje piosenek wykonywanych przez różne zespoły i wykonawców słuchanych w latach ich młodości. A że od 2011r. Axxis ma własną wytwórnie płytową, Phonotraxx Publishing, nikt nie mógł im w tym przeszkodzić (choć po przesłuchaniu płyty niektórzy pewnie powiedzą, że szkoda iż tak się nie stało) i tak o to otrzymujemy składankę dwunastu, a w wersji europejskiej (i podobno tylko europejskiej) trzynastu kompozycji, pełną hitów pierwotnie wykonywanych przez zespoły i wokalistów z różnych gatunków muzycznych.

Od razu muszę ostrzec, że "reDISCOver(ed)" należy potraktować z lekkim przymrużeniem oka. Muzykom z Axxis nie chodziło bowiem o konkurowanie z oryginałami, lecz bardziej o przedstawienie tych utworów w swoim charakterystycznym stylu. Tym bardziej, że falsetowaty głos Bernharda jest na tyle specyficzny, iż do niektórych utworów w oryginale po prostu by nie pasował. Całość nagrano w typowo rockowo-metalowej sekcji instrumentalnej i mimo braku udziału jakiś specjalnych gości, ich wersje w większości utworów wypadły świetnie. Napisałem w większości, gdyż wśród tych trzynastu pozycji znalazły się także dwa "koszmarki", których chętnie z tej płyty bym się pozbył. A mowa tu o Axxisowskiej wersji utworu Phila Collinsa „Another Day in Paradise” (muzyka świetna, ale wokal Bernharda pozostawia wiele do życzenia) i kompletnym nieporozumieniu, jakim jest umieszczenie na płycie ich coveru utworu Celine Dion "My Heart Will Go On". Nienawidzę tego utworu w oryginale i gdybym był kapitanem Titanica, a ktoś zagrałby ten utwór na pokładzie, sam skierowałbym statek na górę lodową. Choć Axxis zagrało go lepiej, niż brzmi wersja oryginalna, to niestety nadal go nie cierpie. Na szczęście to tylko dwie łyżki dziegciu w trzynastołyżkowej beczułeczce miodu. Cała reszta jest po prostu świetna. Począwszy od otwierającego płytę klasyka grupy Yes "Owner Of a Lonely Hearts", w którym rozbudowana solówka na końcu dodała sporu uroku utworowi i mocno go przedłużyła, a pulsujący w nim "krowi dzwonek" sprawił że mój tyłek podrygiwał w fotelu przez cały czas jego grania, poprzez hardrockową wersje "Ma Baker" z repertuaru grupy Bonney M, w której klawisze umiejętnie zastąpiono mocno przesterowaną gitarą, "Staying Alive" Bee Gees gdzie wokalista Axxis spisał się o niebo lepiej niż Robin Gibb w oryginale, "Roboter” Kraftwerków w iście industrialnej wersji, klasyk z repertuaru Billiego Idola "White Wedding", kapitalną, znacznie mocniejszą od oryginału wersją "Message In A Bottle" grupy The Police, gdzie perkusista niczym Zwierzak z Muppet Show nap......la w perkusję ile sił w dłoniach (przepraszam za zwrot), lekko bluesowy na wstępie „Locomotive Breath" z repertuaru Jethro Tull, poprockowo brzmiący "Life is Life" grupy Opus, po hardrockowy „Somebody to Love" grupy Jefferson Airplane z kapitalnymi Hammondami w tle, "Don't Break Me Down" z repertuaru ELO oraz kończącego płytę Kissowskiego hiciora z płyty „Dynasty” z 1979 r., "I Was Made For Loving You".

Reasumując, dla fanów Axxis pozycja obowiązkowa. Dla tych, którzy lubią czasem pożartować sobie z klasyków - także. Natomiast dla ortodoksyjnych wyznawców tylko oryginalnych wersji - strata czasu. Ale mam nadzieje, że tych jest niewielu, bo płyta to świetna i myślę, iż może sprawdzić się jako świetny podkład muzyczny na rockową imprezkę.

8/10

Irek Dudziński


Komentarze