18.01.2018
RECENZJE

• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
• NOVEMBER MIGHT BE FINE - South
• ROTTING CHRIST - Rituals
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - V » Vanishing Point – The Fourth Season
Vanishing Point – The Fourth Season


01. Embodiment
02. Tyranny of Distance
03. Surrender
04. Hope Among The Heartless
05. Gaia
06. I Within I
07. Behind The Open Door
08. Ashen Sky
09. One Foot In Both Worlds
10. Wake Me
11. A Day In Difference

Rok wydania: 2007
Wydawca: Dockyard1




Vanishing Point to nie tylko tytuł głośnej produkcji filmowej z lat 70-tych. Pod taką samą nazwą funkcjonuje w Australii kwintet, którego muzyka określana jest mianem molodic progressive metal. Zapewne większość ludzi kojarzy ten kraj głównie z jedną osławioną formacją, a mianowicie z AC/DC, ale być może ten stan rzeczy ulegnie wkrótce zmianie.

Vanishing Point, to grupa już raczej niemłoda, bo na swoim koncie posiada w sumie cztery albumy. Zespół umiejętnie kroczy raz obraną ścieżką i tworzy muzykę nie ulegając przy tym kolejnym, zmieniającym się trendom. Nagranie "The Fourth Season" sprawiło, iż zespołem zaczęło się interesować szersze grono sympatyków progresywnego grania i wydaje się to w pełni uzasadnione. Czwarty album Australijczyków nie wnosi tu jakichś kolosalnych przemian w porównaniu choćby z "Embrace The Silence" z 2005 roku. Zespół naturalnie ewoluuje, co słychać w samych kompozycjach. Nie ma tutaj akrobatycznych popisów i zawiłości, a jedynie kawał umiejętnie skomponowanego i należycie zagranego materiału, który zasługuje na uwagę.

Na "The Fourth Season" składa się jedenaście kompozycji, które razem trwają blisko 50 minut, co w przypadku Vanishing Point, uklasowuje tą płytę jako najkrótszą, choć i płyta debiutancka ma zbliżony czas. Wydawnictwo zdobi bardzo udana okładka, która już samym pomysłem i wykonaniem przyciąga słuchacza i wydaje mi się, iż doskonale pasuje do zawartości muzycznej.

Album promuje teledysk do utworu "Surrender" i trzeba przyznać, że wybór właśnie tego kawałka jest niezwykle trafiony, bowiem doskonale reprezentuje album i umiejętnie nakreśla zawartość wydawnictwa. Zaczyna się spokojnym klawiszowo - gitarowym wstępem. Po nim dostajemy ciekawie i bardzo przejrzyście zagrany kawałek ze świetnym refrenem, który szybko zapada w pamięć.
Cechą charakterystyczną tego zespołu jest to, że chłopaki nie próbują na siłę wymyślać skomplikowanych struktur, a w zamian komponują solidnie wyważony materiał z dużą ilością melodii.
Już pierwsze kawałki "Embodiment", czy "Tyranny of Distance" doskonale odwzorowują styl zespołu. Ciężkie gitary, przejrzysta sekcja, melodyjne wokale, wyraźne, acz niedrażniące klawisze. Wszystko w odpowiednich proporcjach. Występuje tu sporo motywów, gdzie perkusista gra na podwójnej stopie, ale nie robi tego nachalnie. Jest wiele elementów akustycznych, co słychać choćby w "Tyranny of Distance".
Bardzo interesująco prezentuje się "Hope Among The Heartless", kawałek z ciekawymi motywami, wyciszeniami i wszystkim tym co charakterystyczne dla Vanishing Point. Ktoś zarzucił chłopakom niezdolność do komponowania udanych numerów, ale słuchając tego kawałka, czy następnego "Gaia", z całą pewnością jestem odmiennego zdania. Nie rozumiem skąd takie przekonanie, ale tak jest i ja nic na to nie poradzę.
Naturalnym rozwinięciem krótkiego, wręcz przerywnikowego "Gaia", jest "I Within I" i dobrze, że zespół wykorzystał motyw przerywnika, bo w rezultacie powstał kolejny interesujący utwór.
Na płycie momentami robi się ciężej i bardziej majestatycznie, czego dobitnym przykładem wydaje się być "Ashen Sky". Zespół nie zapomina również o balladach i prezentuje nam "One Foot In Both Worlds" oraz "A Day In Difference". Pierwszy z nich posiada więcej dociążeń, ale mimo to i tak można go śmiało zaliczyć do spokojniejszych akcentów tego wydawnictwa. "Wake me", czy "Behind The Open Door" to kolejne numery, z wszystkimi elementami charakterystycznymi dla Vanishing Point, czyli dużo melodii..

Trudno tu w jakiś szczególny sposób rozwodzić się na temat poszczególnych numerów, bo album tworzy jedenaście rzetelnie skomponowanych kompozycji, które w całości tworzą bardzo spójny, równy, a przede wszystkim przejrzysty materiał. Całości słucha się naprawdę wyśmienicie. Mimo tego, że album jest prosty w odbiorze, to z całą pewnością nie jest on prostacki. Muzycy doskonale opanowali swoje instrumenty i wiedzą jak ich używać, a to że nie robią labiryntów dźwiękowych wcale nie musi być mankamentem. Myślę, iż o wiele trudniej wymyślić jeden prosty, dobry motyw, aniżeli wyprodukować kilka tzw. łamigłówek dźwiękowych, których słuchanie nie pozostawi w naszych głowach niczego, poza uznaniem dla doskonałych umiejętności, wykonujących je instrumentalistów. Vanishing Point postawiło na czytelność i przystępność, a to jak najbardziej mi odpowiada, a rezultaty doskonale słychać na "The Fourth Season"...

9/10

Marcin Magiera
Komentarze