24.01.2018
RECENZJE

• WILKI - Przedmieścia
• CLOUDS CAN - Leave
• TENSION ZERO - Human.exe
• HANGING GARDEN - I Am Become
• OBIBOX - Czasy Niepewne
• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
WYWIADY
wywiad

• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - B » Believe - 2013 - The Warmest Sun in Winter
Believe - 2013 - The Warmest Sun in Winter
Believe


1. The End
2. Beginners
3. The Warmest Sun In Winter
4. Words
5. Unborn/Turn Around
6. Please Go Home
7. Heartless Land

+ hidden track

Rok wydania: 2013
Wydawca: Metal Mind
http://www.facebook.com/believeband





Podobno mamy już wiosnę. A jeżeli chodzi o oczekiwane, wiosenne nowości płytowe, jedną z nich jest kolejna płyta grupy Believe. No i jest, nosi tytuł „The Warmest Sun in Winter”. Muzyka którą zawiera, chyba idealnie nadaje się na pożegnanie zimowej aury. Chociaż pogoda za oknem bywa taka, że można by posłużyć się tytułem „The Coldest Sun in Spring”.

Nie ukrywam, że zwiastun, w postaci clipu do kompozycji „Unborn/Turn Around”, który wcześniej krążył w sieci, ogromnie zaostrzył mój apetyt na ten nowy materiał! Jakie jest więc najnowsze oblicze grupy Believe?

W zapowiedziach, które można znaleźć w rodzimej prasie muzycznej, płyta sygnowana jest takim hasłem reklamowym: „Najbardziej klimatyczny album w dorobku formacji”. I chyba faktycznie jest w tym zdaniu dużo racji, nie wiem czy najbardziej, w każdym bądź razie, z pewnością jest to niezmiernie klimatyczny materiał. Brak na tej płycie takich ekspresyjnych momentów, jakie posiadał poprzedni album „World Is Round” („Cut Me Paste Me”, czy „Guru”). Nie ma tutaj również miejsca na „orientalne wycieczki" („Poor King Of Sun/Return”), dzięki temu, „The Warmest Sun in Winter”, stał się albumem zdecydowanie bardziej spójnym. Zasadnicza różnica, którą można wychwycić w porównaniu do poprzednich płyt zespołu, to brak skrzypiec. No może nie zupełny brak, ponieważ Satomi pojawia się, ale praktycznie dopiero w końcówce, w znanej nam już kompozycji „Please Go Home”, którą zespół poświęcił naszemu zmarłemu koledze, Robertowi Roszakowi (niesamowite wrażenie robi Jego głos , który pojawia się w końcówce utworu), oraz w nieco zakamuflowanej, ostatniej dwuminutowej miniaturce: „The Bright Day (Hidden Track)”. Absencja skrzypiec sprawiła, że stworzyła się wolna, muzyczna przestrzeń, którą trzeba było w jakiś sposób zagospodarować. Nie mam jednak wątpliwości, że Mirek Gil bardzo dobrze wiedział jak to uczynić. Dzięki temu na "The Warmest Sun in Winter”, zdecydowanie więcej do powiedzenia ma jego gitara! A solówki, którymi okrasił poszczególne kompozycje, należą chyba do tych najbardziej żarliwych. Wystarczy posłuchać tej, z utworu „Beginners” (a to dopiero początek!).

I w ten sposób, nawiązując do wcześniejszego sloganu reklamowego, bardziej podobał by mi się tutaj nieco inny: „Najbardziej żarliwy, gitarowy album w dorobku formacji”. A dzięki temu (tak mi się przynajmniej wydaje), materiał z płyty "The Warmest Sun in Winter” (jeżeli chodzi o klimat), nieco przybliżył się do legendarnego klimatu grupy Collage? A przyrównując do Collage, to chyba najbardziej przychodzi mi ma myśl płyta „Safe”?

9/10

Marek Toma

Komentarze