22.01.2019
RECENZJE

• JITTERFLOW - Self_X
• MYSTERY - Lies and Butterflies
• EVERGREY - The Atlantic
• MENTOR - Cults, Crypts and Corpses
• MAJESTY - Rebels
• CHANDELIER - Facing Gravity
• JUDAS PRIEST - Jugulator
• BIBIKINGS - Pół na pół
• FIZBERS - Die Without Living
• DEADBORN - Dogma Anti God
• POWER OF TRINITY - Ultramagnetic
• STRATOVARIUS - Enigma: Intermission II
• TRAKTOR - Šachoffnice
• DIONYSUS - Anima Mundi
• LEASH EYE - Blues, Brawls & Beverages
• MARS PROJECT - House of the Restless
• LUCIFER’S CHILD - The Order
• DECONSTRUCTING SEQUENCE - Cosmic Progression: An Agonizing Journey Through Oddities of Space
WYWIADY
wywiad

• MARTY FRIEDMAN
• DROWN MY DAY - Maciej Korczak
• HEART ATTACK
• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - I » Iggy And The Stooges - 2013 - Ready To Die
Iggy And The Stooges - 2013 - Ready To Die
Iggy And The Stooges – 2013 – Ready To Die

1. Burn
2. Sex & Money
3. Job
4. Gun
5. Unfriendly World
6. Ready To Die
7. DD’s
8. Dirty Deal
9. Beat That Guy
10. The Departed


Wydawca: Fat Possum Records
Rok wydania: 2013
http://www.iggyandthestoogesmusic.com




Każdy kto widział Iggy Popa na scenie podczas ubiegłorocznej edycji Off Festivalu, ten wie, że niezatapialny frontman The Stooges jest w wyśmienitej formie. Zdominował widowisko, choć koledzy z zespołu dzielnie dotrzymywali mu kroku. Pomimo upływu lat nadal na scenie ukazuje swoje oblicze buntownika, kontestatora mającego za nic poprawność i opinię innych. Prowokował widzów aroganckim zachowaniem, wyzwiskami i opluwaniem resztkami pitej wody. Gdyby nie widoczne zmiany w fizyczności bohaterów wieczoru, możny było odnieść wrażenie, że czas stanął w miejscu. Zapewne tak wyglądały koncerty promujące ostatni album The Stooges z lat siedemdziesiątych „Raw Power”(1973) , z tą różnicą, że dziś Iggy nie wygląda na człowieka będącego w objęciach heroiny. Właśnie trzy pierwsze pyty wypełnione szaloną muzyką, pełną „brudnych” gitar i wspomniany sceniczny wizerunek dał im po latach przydomek ojców chrzestnych punkowej rewolucji. Jednak sam Iggy w ostatnim wywiadzie dla magazynu Classic Rock stwierdził „nie lubię punk rocka”….

W niespełna rok po tym wydarzeniu otrzymaliśmy kolejny album The Stooges „Ready To Die”. W zasadzie powrotem fonograficznym zespołu po 24 latach milczenia była płyta „The Weirdness”(2007) , ale wypełniona muzyką nieciekawą, bez znamion właściwego stylu, była sporym rozczarowaniem dla oczekujących nowych nagrań legendy drugiego obiegu. Można zatem uznać że tegoroczny „Ready To Die” to właściwy „come back” zespołu. Od samego początku atakuje gitarowym jazgotem. „Burn” bo o tym utworze mowa, doskonale wprowadza w klimat płyty. I ten charakterystyczny niski tembr głosu Iggy Popa, tego wokalisty nie sposób pomylić z nikim innym. Nie gorzej prezentuje się kolejna piosenka „Sex And Money”, gdzie po raz pierwszy pojawia się saksofon Steva Mackaya , muzyka który dmuchał w ten instrument już na albumie „Fun House” (1970) i jest ciekawym uzupełnieniem brzmienia. Można wyliczankę soczystych rock’n’rollowych numerów kontynuować do samego końca. Większość opartych jest na soczystych gitarowych riffach, już nie tak hałaśliwych jak niegdyś, bardziej przemyślanych. Najbliżej do muzyki z ich przeszłości zbliżają się w utworach „DD’s” i „Dirty World” w których (czy to się Iggyemu podoba czy nie) pojawia się punk rockowy duch. Momenty wyciszenia znajdziemy w „Unfriendly World” umiejscowionego w środku i „The Departed” kończącego album czyli w nostalgicznych balladach, w których Iggy Pop stawia filozoficzne pytania typu „So where’s the life we started?” („więc gdzie jest to życie, które zaczęliśmy?)”, powyższe jest akurat ostatnim zdaniem wyśpiewanym na płycie.

Muzyczne życie zespołu, które rozpoczęli pod koniec lat sześćdziesiątych z całą pewnością zawarte jest na nowej płycie The Stooges „Ready To Die”. Może już nie tak bezkompromisowe jak przed laty, ale nadal mające swój własny charakter i charyzmę.

8/10

Witold Żogała
Komentarze