21.07.2018
RECENZJE

• ROGER WATERS - Is this the life we really want?
• TREMONTI - A Dying Machine
• DISTORTED HARMONY - A Way Out
• GHOST - Prequelle
• SYMPTOM IZERA - Come with me
• CRYSTAL PALACE - Scattered Shards
• IRON MAIDEN - Somewhere In Time
• IRON MAIDEN - Rock in Rio
• SUBTERFUGE - Reflections From the Past
• SUSPYRE - Suspyre
• YELLOW HORSE - Lost Trail
• Najlepszy album ICED EARTH / wybór redakcji : Something Wicked This Way Comes
• LEBOWSKI - Cinematic
• WHEN REASONS COLLAPSE - Omen of the Banshee
• AREK JAKUBIK - Szatan na Kabatach
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie
• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów
• MARILYN MANSON - Warszawa
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Recenzje - S » Satyricon - 2013 - Satyricon
Satyricon - 2013 - Satyricon

SATYRICON - Satyricon


satyricon

1. Voice of Shadows
2. Tro og Kraft
3. Our World, It Rumbles Tonight
4. Nocturnal Flare
5. Phoenix
6. Walker Upon The Wind
7. Nekrohaven
8. Ageless Northern Spirit
9. The Infinity of Time and Space
10. Natt

Rok wydania: 2013
Wydawca: Roadrunner Records
https://www.facebook.com/SatyriconOfficial





Satyricon to jeden z tych zespołów, które dla części fanów „skończyły się” nim jeszcze na dobre się zaczęły. Znam osoby, które mówią o końcu na „The Shadowthrone”, inni dali im szansę nieco dłużej do „Nemesis Divina”. Oczywiście są i tacy, którzy trwają przy zespole nieprzerwanie a czy teraz powiedzą że to już koniec….?

Frost wraz z Satyrem podążyli modnym w ostatnich miesiącach szlakiem i nie nadali płycie tytułu (podobnie uczynili np. Dream Theater czy Queensryche) opatrzyli ją wyjątkowo udaną okładką i wypełnili kilkudziesięcioma minutami muzyki. No właśnie jaka jest ta muzyka? Krążek rozpoczyna się dość monumentalnym, acz przydługawym intro przechodzącym w rytmiczny, zaśpiewany po norwesku „Tro og Kraft”. Może od razu w tym miejscu napiszę, że osoby, które skreśliły formację w okolicy roku 1995/1996 raczej tej płyty nie pokochają – to już inny zespół. Wysokich temp jest tu jak na lekarstwo i pomimo że fragmentami perkusja łupie zdrowo to jednak pozostałe instrumenty budują nieśpieszną atmosferę. Zaskakująco dużo tu „ładnych!!” melodii i zwolnień z delikatnymi klawiszami (wspominany „Tro og Kraft”). Żeby tego było mało w „Nocturnal Flare” pojawia się nostalgiczne gitarowe solo – to Satyricon?!?!

Prawdziwą wisienka tego tortu jest jednak zaśpiewany gościnnie przez Siverta Høyema „Phoenix”. Czyste wokale i niemal radiowa melodia powodują, że refren nuci się bardzo długo. Chyba dla kontrastu, kolejny „Walker Upon The Wind” to zdecydowanie najdynamiczniejszy moment tego wydawnictwa.

To jaki jest ten „Satyricon”? Po pierwszych przesłuchaniach byłem rozczarowany, ale kilka dni później mogę powiedzieć, że to rewelacyjny album. Wbrew panującej modzie na wymuskane brzmienie tu mamy brud i wręcz garażowe brzmienie. Są melodie, jest też miarkowana siarka i ogień. Może się starzeję, ale mnie to odpowiada!

8,5/10

Piotr Michalski



Komentarze