25.09.2018
RECENZJE

• MILLENIUM - Notes Without Words
• FIZBERS - First Mind
• MASTERPLAN - Novum Initium
• ANN WILSON - Immortal
• U.D.O. - Steelfactory
• BONJOUR TRISTESSE - Your Ultimate Urban Nightmare
• CORRUPTION - Ruin Of A Man (EP)
• THE PINEAPPLE THIEF - Magnolia
• FRONTSIDE - Zniszczyć wszystko
• TRACY CHAPMAN - Tracy Chapman
• PAUL McCARTNEY - Egypt Station
• SEASONAL - Heartvoid
• 2LATE - Easy (EP)
• SLASH - “W jamie węża” - Paul Stenning
• PALLAS - XXV
• THE PINEAPPLE THIEF - Dissolution
• HERMAN FRANK - The Devil Rides Out
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków
• PROG IN PARK - Warszawa
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• IRON MAIDEN, TREMONTI - Kraków
• BRACIA, MICHAŁ SZPAK - Piekary Śląskie
• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie
• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• LAURA COX
• TWO TIMER
• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - M » Manning - 2013 - The Root, The Leaf, The Bone
Manning - 2013 - The Root, The Leaf, The Bone
manning

01. The Root, The Leaf & The Bone (11:59)
02. Decon(struction) Blues (3:46)
03. Autumn Song (7:06)
04. The Forge (8:01)
05. Old School (8:54)
06. Palace Of Delights (6:34)
07. The Huntsman And The Poacher (5:39)
08. Mists Of Morning Calling To The Day (6:42)
09. Amongst The Sleepers (7:23)

Rok Wydania: 2013
Wydawca: Festival Music
http://www.guymanning.com/





Manning to bardzo pracowity artysta, praktycznie co rok trafia do nas premierowa porcja jego muzyki. W ubiegłym roku wydał płytę akustyczną, dwa lata temu ukazał się dalszy ciąg jego muzycznej sagi „Margaret’s Children”. Obecnie dzięki wytwórni Festival Music dostajemy kolejny pomysł, który narodził się w głowie tego płodnego, brytyjskiego piosenkarza, kompozytora i multiinstrumentalisty. Jest to już 14 ta pozycja w jego dyskografii!

„The Root, The Leaf, The Bone”– zadziwiający tytuł. I właśnie te elementy widzimy na pierwszym planie okładki - korzeń, liść i kość. Tajemniczy tytuł sugeruje nam, że będziemy mieli do czynienia z jakimś konceptem? I w pewnym sensie tak jest. Płyta skalda się jednak z dziewięciu luźno połączonych ze sobą kompozycji, obracających się w tematyce dotyczącej historii „zabitej dechami” angielskiej wioski, ukazując zachodzące tam zmiany.

Muzycznie, obecne jest tu wszystko to do czego Gay Manning nas przyzwyczaił. Dzięki dosyć charakterystycznemu wokalowi, brzmieniu fletu, będzie się bez wątpienia kojarzył z Jethro Tull, ale czasami również z Camel (wystarczy wysłuchać chociażby kompozycji tytułowej). Często swoja muzykę ubogaca (zapraszając liczne grono instrumentalistów) brzmieniem skrzypiec, saksofonu, czy trąbki. Owe dodatkowe instrumentarium sprawia, że muzyczny klimat staje się wyjątkowo ciepły. Swoje premierowe kompozycje autorowi udało się utrzymać w dziesięciominutowych ryzach, najdłuższe, tytułowe „The Root, the Leaf & the Bone” trwa jedynie nieco dłużej (niespełna 12 minut). A więc nie ma na płycie tych bardziej rozbudowanych strukturalnie form, takich jak na przykład: „The Cure” (The Cure - 2000r.), Ragged Curtains (Ragged Curtains - 2002r) czy bardzo lubianej przeze mnie suity „Dreams” (The View From My Window -2003r.)

Guy Manning swoją najnowszą płytą rezerwuje sobie miejsce gdzieś, obok takich tuzów muzyki progresywnej jak, The Tangent czy The Flower Kings , którzy w tym roku również uraczyli nas z pewnością znakomitym, premierowym materiałem. Wydaje mi się jednak, że Manningowi udało się nagrać album nieco bardziej wyrazisty, od swych kolegów po fachu?

8,5/10

Marek Toma
Komentarze