10.12.2018
RECENZJE

• JUDAS PRIEST - Unleashed in the East
• MANTICORA - To Kill To Live To Kill
• JASON BECKER - Triumphant Hearts
• MARIANNE FAITHFULL - Negative Capability
• CRUENTUS - Every Tomorrow
• BLACKFOOT - Strikes
• R.E.M. - At The BBC (The Best of)
• MELLER GOŁYŹNIAK DUDA - Breaking Habits
• CHANDELIER - Pure
• JUDAS PRIEST - Killing Machine
• TRK PROJECT - Sounds From the Past
• DRUKNROLL - Unbalanced
• JUDAS PRIEST - Stained Class
• SABATON - Swedish Empire Live
• HOSTIA - Hostia
• SENDWOOD - Fist Leaf
• VANDENBERG'S MOONKINGS - Rugged and Unplugged
WYWIADY
wywiad

• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - F » Fall Of Darkness - 2014 - ...In Perfect Asymmetry
Fall Of Darkness - 2014 - ...In Perfect Asymmetry
FOD


1. Just Stop
2. Grab Your Neck
3. Pages Of My Life
4. Prove It To Yourself
5. To Be Different
6. My Stairs For Freedom Pt. 1
7. Fight To Go On Pt. 2
8. The Last Step Pt. 3


Rok wydania: 2014
Wydawca: Revalve Records
Profil FB





Bogaty rozkwit scena progmetalowa ma już raczej za sobą. Rynek został obficie zalany wszelkiej maści zespołami i obecnie nowym ekipom ciężko pokazać coś nowego, odkrywczego czy w ogóle czegoś, co zdoła porwać słuchacza na dłużej. Na szczęście od czasu do czasu komuś udaje się przebić poza szereg, oczarowując publiczność własnymi pomysłami. Czy tak właśnie będzie z włoskim Fall Of Darkness?

Zespół powstał w 2009 roku, ale dopiero na początku tego roku ukazała się ich debiutancka płyta. „...In Perfect Asymmetry” to typowo progmetalowy album stylistycznie próbujący nawiązać do twórczości Dream Theater. Do tej pory podobnych formacji, wydawnictw pojawiło się na pęczki, stąd też propozycja Włochów niczym nie zaskakuje. Mało tego, debiut Fall Of Darkness w pewien sposób męczy, a jego brzmienie irytuje. Nierzadko pomysły przynoszą przerost formy nad treścią. Niby wszystko się zgadza, ale mimo to coś nie pasuje. Panowie często wplatają tzw. młynki instrumentalne i po jakimś czasie ich obecność zaczyna wkurzać. Nie sprzyja temu również mało porywający wokal, który momentami zaciąga niczym Hetfield na koncertach co słychać choćby przy okazji „Grab Your Neck”. W ogóle kompozycjom brakuje życia i wigoru, są momenty, że pomysły ciągną się niczym „Moda Na Sukces”.

Zaskakująco dobrze prezentują się wyraźnie wyeksponowane partie basu, które nie nikną za zbitą ścianą innych dźwięków, jak to często bywa wśród innych zespołów. Równie dobrze wypadają solowe partie gitarowe – dzieje się sporo. Oprócz tego „...In Perfect Asymmetry” przynosi kilka fajnych momentów, jak choćby bardziej lotny „My Stairs For Freedom” będący pierwszą częścią „The Imperfect Trilogy”, z lekkim pochodem klawiszowym. Jednak ogólnie po wysłuchaniu całości w głowie nie pozostaje zbyt wiele, a sytuacja nie zmienia się nawet po kilku kolejnych odsłuchach.

No cóż, Fall Of Darkness raczej nie zdoła jaśniej rozbłysnąć na tle licznej progresywnej konkurencji. Nie oznacza to jednak, że w przyszłości nie może być inaczej. Natomiast tym razem jest zbyt przeciętnie – w obecnych czasach to niestety za mało. Muzyka jak również sama okładka nie porywają, a ja sam zapewne nie szybko (o ile w ogóle) powrócę do „...In Perfect Asymmetry”.

5,5/10

Marcin Magiera 
Komentarze