14.12.2018
RECENZJE

• WHITE HIGHWAY - Hittin' the Road
• GRETA VAN FLEET - Anthem Of The Peaceful Army
• V/A - Moore Blues For Gary
• LIZARD - Half-Live
• JUDAS PRIEST - Unleashed in the East
• MANTICORA - To Kill To Live To Kill
• JASON BECKER - Triumphant Hearts
• MARIANNE FAITHFULL - Negative Capability
• CRUENTUS - Every Tomorrow
• BLACKFOOT - Strikes
• R.E.M. - At The BBC (The Best of)
• MELLER GOŁYŹNIAK DUDA - Breaking Habits
• CHANDELIER - Pure
• JUDAS PRIEST - Killing Machine
• TRK PROJECT - Sounds From the Past
• DRUKNROLL - Unbalanced
• JUDAS PRIEST - Stained Class
WYWIADY
wywiad

• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - E » Edison's Children - 2013 - The Final Breath Before November
Edison's Children - 2013 - The Final Breath Before November
EC1. The Final Breath
2. Light Years
i. Fading Away...
3. Silhouette
i. Silence Can Be Deafening (Pt I)
ii. Welcome to Your Dreamland
iii. Where Were You?
iv. The Longing
v. The Moriphlux (Pt I)
vi. I Am Haunted
vii. What Do You Want?
viii. The Seventh Sign
a. the wrong
b. the alcolyte
c. the hollows
d. the road (less traveled)
ix. The Morphlux (Pt II)
x. Silence Can Be Deafening (Pt II)
xi. Welcome to Your Nightmares
xii. Music for End Credits

Rok wydania: 2013
Wydawca: -
http://www.edisonschildren.com/




Najbardziej zapracowaną osobą, spośród marillionowego obozu, ostatnimi czasy jest chyba basista Pete Trewavas. Niedawno ukazała się nowa płyta Transatlantic z jego udziałem, a pod koniec ubiegłego roku, światło dzienne ujrzała druga płyta projektu, który współtworzy z amerykańskim muzykiem Ericem Blackwoodem, Edison’s Children. Jej premiera przeszła jakoś niezauważona, chociaż prawdopodobnie wszyscy zdeklarowani zwolennicy około-progresywnych dźwięków, z obcowania z tą muzą powinni czerpać wiele przyjemności?

Debiutancki krążek Edison’s Children „In the Last Waking Moments...” ukazał się w 2011 roku. W jego nagraniu uczestniczyli praktycznie wszyscy członkowie grupy Marillion. Tym razem Trewavasa i Blackwooda wspomógł jedynie perkusista Henry Rogers (DeeExpus, Touchstone), oraz Wendy Farrell Pastore (backing vocals). I choć lista gości jest tym razem dużo skromniejsza, słuchając (zwłaszcza końcowej fazy albumu) wydawałoby się, że solówkami płytę okrasił nasz rodzimy progresywny czarodziej gitary - Mr. Gil!

Podobnie jak w przypadku pierwszej płyty tak i tutaj, muzykę cechuje pewna oniryczność. Pod tym względem druga płyta chyba jeszcze bardziej emanuje takim właśnie klimatem. Jest pewien muzyczny minimalizm, jest przestrzeń i aura lubiąca podświetlony blaskiem świecy, nocny mrok. Pierwsza, czterominutowa kompozycja „The Final Breath”, wprowadza idealnie w taki właśnie klimat - trochę tajemniczy i mroczny. Natomiast kolejny „Light Years” jest bardziej piosenkowy, dlatego zdecydowanie wyróżnia się swoją konwencjonalną formą, bo potem następuje samo sedno klimatycznej otchłani - kilkuczęściowa suita „Silhouette”.

Pod względem wokalnym jest zdecydowanie lepiej niż na debiucie, chociaż przybrudzony głos Erica Blackwooda, to nie to samo, co natchnione westchnienia Tima Bownessa. Tak właściwie, to nie przypadkowo przytoczyłem jego nazwisko, bowiem dzięki pewnemu muzycznemu letargowi, muzyczna zawartość „The Final Breath Before November”, powinna zadowolić właśnie wszystkich „klimatofilów” lubiących zatapiać się właśnie w „bownessowskich” dźwiękach No Man, czy „giancarlo errorowskich” klimatach Nosound.

8/10

Marek Toma
Komentarze