17.07.2018
RECENZJE

• SYMPTOM IZERA - Come with me
• CRYSTAL PALACE - Scattered Shards
• IRON MAIDEN - Somewhere In Time
• IRON MAIDEN - Rock in Rio
• SUBTERFUGE - Reflections From the Past
• SUSPYRE - Suspyre
• YELLOW HORSE - Lost Trail
• Najlepszy album ICED EARTH / wybór redakcji : Something Wicked This Way Comes
• LEBOWSKI - Cinematic
• WHEN REASONS COLLAPSE - Omen of the Banshee
• AREK JAKUBIK - Szatan na Kabatach
• ICED EARTH - Burnt Offerings
• GODSMACK - When Legends Rise
• ABOVE AURORA - Path To Ruin
• ALICE IN CHAINS - Black Gives Way To Blue
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów
• MARILYN MANSON - Warszawa
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa
• PROGROCK FEST - Legionowo

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - F » False Coda - 2014 - Closer To The Edge
False Coda - 2014 - Closer To The Edge
False Coda - 2014 - Closer to the edge


01 Simple rules (03:52)
02 Code of kindness (06:52)
03 Picture (04:26)
04 Closer to the edge (05:31)
05 Room of pain (05:13)
06 Respect (07:07)
07 Blood on eyes (07:50)


Rok wydania: 2014
Wydawca: Steel Gallery Records
Profil FB






Progmetalowa ekipa FALSE CODA po stabilizacji składu i podczas intensywnej (jak głosi bio) działalności koncertowej potrzebowała dwóch lat do skompletowania i rejestracji materiału na debiutancki album.
To co przynosi nam krążek "Closer to the edge" zadowolić powinno zwolenników mrocznego i zakręconego grania. Sporo tu smaczków pobranych prost z estetyki progresywnego rocka czy nawet jazzu.
Zespół hołduje raczej złożonym formom i w ich muzyce sporo się dzieje. Utwory są wielowarstwowe i zaskoczony słuchacz może odkryć ciekawy motyw podczas n-tego przesłuchania.
Zwolennicy solówek gitarowych i klawiszowych będą ukontentowani, False Coda serwuje ich na pęczki. Każdy utwór zawiera sporo wartych uwagi patentów instrumentalnych.
Rytmika jednak również może być rozpatrywana jako atut. Cięte ostre riffy, zmiany, wybrzmiewanie, instrumentaliści serwują ogrom wrażeń, a przy tym nie przytłaczają, bowiem muzycy stosują sprytne wybiegi jak uspokojenia galopujących motywów i przeróżne melodie zwalniające.
Mógłbym sypnąć nazwami którym (wydaje się) muzycy wyraźnie są zainspirowani, ale po co, znajdziecie je na ulotce reklamowej, a wystarczy że ja powiem, że fani gatunku łykną album bez popity.
Kilka słów o wokalach - wysokie rejestry, vibratto w "przeciąganych" frazach... I generalnie jest więcej niż poprawnie. Niektóre końcówki... sposób ich akcentowania i stosowane melodie, przywodzą na myśl górki Blaze'a... (z tym, że nie tak nisko), więc element, który nie wszystkim przypadnie do gustu. Ale jak mówił poeta "jeszcze się taki nie urodził..." ;)
Jedynie w "Room of pain" Manos Xanthakis trochę w wyższych rejestrach szarpnął się z motyką na słońce - i cóż, nie wyszedł obronną ręką. Jak to mówią - wyjątek potwierdzający regułę.
Moim największym zarzutem jednak jest sposób pozbierania wszystkiego do kupy. Czyli realizacja albumu. Mix przede wszystkim. Nie do końca mi odpowiada. Na początku raził mnie bardziej... ale z biegiem słuchań i w zależności czy słuchałem na głośnikach czy słuchawkach schodziło to na dalszy plan.
Jednakże, przy pierwszym kontakcie może to być element rzutujący na całość. Jakieś to brzmienie tubalne... ja wiem? no coś mi w nim ewidentnie nie pasuje.
Jednak niech to was nie zniechęci. Grecka grupa ma potencjał, a kompozycje które zmajstrowali sprawiają, że chce się do nich wracać.
Bardzo fajna płyta, zmienna, melodyjna, odważna... Udany debiut, nie idealny... Ale porządny.

7/10

Piotr Spyra
Komentarze