20.01.2019
RECENZJE

• EVERGREY - The Atlantic
• MENTOR - Cults, Crypts and Corpses
• MAJESTY - Rebels
• CHANDELIER - Facing Gravity
• JUDAS PRIEST - Jugulator
• BIBIKINGS - Pół na pół
• FIZBERS - Die Without Living
• DEADBORN - Dogma Anti God
• POWER OF TRINITY - Ultramagnetic
• STRATOVARIUS - Enigma: Intermission II
• TRAKTOR - Šachoffnice
• DIONYSUS - Anima Mundi
• LEASH EYE - Blues, Brawls & Beverages
• MARS PROJECT - House of the Restless
• LUCIFER’S CHILD - The Order
• DECONSTRUCTING SEQUENCE - Cosmic Progression: An Agonizing Journey Through Oddities of Space
• THESIS - Kres
• ASHBURY - Something Funny Going On
WYWIADY
wywiad

• DROWN MY DAY - Maciej Korczak
• HEART ATTACK
• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - K » Kuriozum - 2014 - The Temple Of Regret
Kuriozum - 2014 - The Temple Of Regret
Kuriozum
1. Aeon
2. Against Myself
3. Eleonore
4. Extinct Hopes Meadow
5. Believe
6. All My Days…
7. Regret
8. Sacriface Yourself
9. Second Face

Bonus:
10. Aeon (PL)

Rok wydania: 2014
Wydawca: Pronet Records
http://www.kuriozum.pl




Doskonale płyta „The Temple Of Regret” się zaczyna. Od „Aeon”, utworu mającego coś z tajemniczości Toola, ale bez cienia agresji, za to z refrenem rozpływającym się po organizmie niczym pierwsza lufa jakiegoś sfermentowanego płynu. Pojawia myśl: chcę więcej. Utwór otwierający debiut Kuriozum jest zapewnieniem tego że dalej będzie równie ciekawie. Jest jak ich odcisk palca na muzycznej kalce. Rzeczywiście, „Against Myself” potwierdza przypuszczenia. Niby nic wyjątkowego, słyszymy delikatny gitarowy riff, prosty perkusyjny rytm, i znowu ten refren.. Właśnie, receptą Kuriozum na własny styl jest niekomplikowanie struktury piosenek, nie ma wirtuozerskich popisów, szalonych pasaży, każdy instrument wydaje z siebie tyle dźwięków ile potrzeba. Dokładnie tyle. W gitarowych solówkach nie ma ani jednej przeszkadzającej nuty. Zaś wszystkiego ozdobą są bardzo melodyjne wokale. Początek płyty jest wyśmienity. Który utwór lepszy? Może ten trzeci „Eleonore”? Wszystkie równie przebojowe. Tak, Tak nie boję się tego słowa użyć.

Zadbali także o odrobinę teatralności. Czwarty numer to recytacja tekstu o „umarłych łąkach nadziei”. Cały album jest odrobinę smutny, ale jaki ma być skoro przewijają się słowa dotyczące sensu życia. Od tego momentu następuje zmiana. Kolejne utwory niosą w sobie mniej melodii za to więcej prób odnalezienia jakiejś wyjątkowości. Udało im się to z lepszym lub gorszym skutkiem. Stawiam na „Belevie” z świetnym tekstem unoszącym się na falach nostalgicznej muzyki . Na koniec kolejna recytacja „Second Face” i panowie zostawiają nas z pełnym pasji demonem czyhającym na nasze życie…

Szkoda jedynie że „The Temple Of Regret” nie jest płytą mocniejszą, mam tu myśli bardziej zadziornych gitar i wyrazistych sekcji rytmicznych . Inne brzmienie z pewnością nadałoby jej zdecydowanego charakteru. Niemniej i tak słucha się tego albumu z dużą przyjemnością.

Kuriozum rodem z Piotrowa Trybunalskiego działa od 1998 roku? Trudno w to uwierzyć patrząc na fonograficzny dorobek. Oficjalny debiut 2014… Prawdziwe kuriozum. Lepiej późno niż wcale jak mawia przysłowie. Prawda, i mam nadzieję że nie jest to ostatnie słowo zespołu. Czas pokaże. Na razie mamy „The Temple Of Regret”. Polecam.

8/10

Witold Żogała
Komentarze