20.04.2018
RECENZJE

• DESERT NEAR THE END - Theater of War
• AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live
• MELANIE MAU & MARTIN SCHNELLA - Gray Matters Live In Concert
• BY’CE PROJECT - Abyss Of The Mind
• NONE - VII
• JUDAS PRIEST - Turbo
• TOMORROW’S EVE - Mirror of Creation III - Project Ikaros
• THE UGLY - Thanatology
• WAVE - Between
• MARS PROJECT - Insomnia
• HIGHWAY - Gruzzz n'roll
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues
• ARENA - The Cry
• NYKTOPHOBIA - Fallen Empire
WYWIADY
wywiad

• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze
• BELIEVE - Konin
• KRZYSZTOF PUMA PIASECKI / JÓZEF SKRZEK - Piekary Śl.
• WARSAW PROG DAYS - Warszawa
• ROTTING CHRIST, CARACH ANGREN, SVART CROWN - Katowice
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL, SACRILEGIUM - Warszawa
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL - Kraków
• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - K » Karcer - 2014 - Herezje
Karcer - 2014 - Herezje
Karcer1. Dzikie Wojny
2. Iluzje
3. Chora broń
4. Herezje
5. Jesteśmy Skałą
6. Oni Nie Idą
7. Posłaniec
8. Wydrenowana Ziemia
9. Idioci
10. Turysta
11. Mediainfekcja
12. Złodzieje
13. Skrucha
14. Żeby Nie Zapomnieć: 13 XII

Rok wydania: 2014
Wydawca: Jimmy Jazz Records
http//www.karcer.com




Wśród zespołów znajdujących się w kategorii nadal grających „legend”, występuje niepisany podział na te, które wydają kolejne wersje krążków z serii „The Best” plus jeden nowy utwór i te, które pomimo wielu lat, nadal – bez przymusu - chcą stworzyć coś nowego. Całe szczęście Karcer znajduje się wśród tych drugich, chociaż kiedy w rękę bierze się takiego typu nowe wydawnictwo od razu wpada do głowy pytanie: czy z pierwotnego składu jeszcze ktoś się ostał…

W tym przypadku nie jest źle, bo „wokalo – gitara” i bas występują w tych samych osobach jak na pierwszej – najbardziej rozpoznawalnej płycie/kasecie, ale wraz z upływem tylu lat ciężko znaleźć większe podobieństwa w stylu grania dawnego i najnowszego Karceru.

Może to i dobrze, bo odnosząc się do poprzednich płyt wyraźnie słychać, że brzmi to inaczej, a utwory zawarte w „Herezji” różnią się od siebie. W momencie, gdy kapela automatycznie nadaje sobie charakterystyczny styl nie jest łatwo zagrać czegoś, żeby nie kojarzyło się to z graniem na jedno kopyto. Tutaj się udało i myślę, że jest to największy plus tej płyty – utwory są różnorodne, ale – niestety w większości nie powalają.

Charakter grania jest dojrzały i można na krążku znaleźć kilka lepszych utworów, jednak od kapeli, która już po usłyszeniu samej nazwy kojarzy się z mega energią oczekuje się, by cała płyta zachwycała, a prędkość i „zadzior” w głosie wokalisty będą chociaż w połowie na poziomie „Gestu Idoli”. No ale w zasadzie teraz chyba tutaj sam krytykuję to, co powyżej pochwaliłem – inność tej płyty.

Wbrew temu co sugeruje tytuł, wg mojego uznania najlepszym utworem nie jest tytułowa „Herezja” do której zespół nakręcił teledysk (bez problemu dostępny w sieci), ale „Jesteśmy Skałą” i „Oni Nie Idą”. Muzyka chociaż na dosyć przyzwoitym poziomie na całej płycie, tutaj jest bardziej żywiołowa, a wokal lepiej się z nią komponuje. Co prawda to jest punk rock nie ma co wymagać jakiś wielkich umiejętności wokalnych, ale brakuje mi na „Herezji” tego charakterystycznego „zaciągania” znanego np. z „Młodości Walczącej”.
Tematyka wydawnictwa poza ostatnim utworem „Żeby Nie Zapomnieć: 13 XII”, gdzie zespół wraca do doświadczeń z 1981r. w większości nie dotyka tematów politycznych i tyczy się głównie rozmyślania nad sprawami egzystencji i przyszłości ludzi. Zaraz po różnorodności utworów można przyjąć, że to druga silna jej strona. W przekazie raczej nie ma już buntu znanego z tego „starego Karceru”, ale jest za to głębsza analiza przyczyn zachowań cywilizacji. Temat codziennej pogoni był poruszany już nieskończoną ilość razy, ale tekst utworu „Idioci” bardzo trafnie opisuje tą znaną już od dawna kwestię efektu domina:

„Czy to złoto? Nie to kapsel
Niepotrzebnie się schyliłeś
Ktoś cię popchnął, ten potrącił
Też popchnąłeś, potrąciłeś”


Okładka jest typowa dla wydawnictw stawiających raczej na to co zespół chce powiedzieć na płycie niż na grafikę i przedstawia bliżej nieokreślony rysunek zachowany w ciemnej tonacji i zdjęcie zespołu z tyłu. We wkładce znajdziemy tylko teksty utworów wraz z krótkim podpisem ich autorów.

Zespół z wiekiem zmienił się i w charakterze płyty widać dużą ewolucję. Podczas, gdy na poprzedniej płycie „Wariaci i Geniusze” słychać jeszcze młodzieńczego ducha („Punk Rock Party”!) tak ta zrobiła się bardziej dojrzała, ale niestety jak to z wiekiem bywa – pomimo kilku bardziej energetycznych zrywów – Karcer złagodniał.

6/10

Rafał Dercz
Komentarze