11.12.2018
RECENZJE

• LIZARD - Half-Live
• JUDAS PRIEST - Unleashed in the East
• MANTICORA - To Kill To Live To Kill
• JASON BECKER - Triumphant Hearts
• MARIANNE FAITHFULL - Negative Capability
• CRUENTUS - Every Tomorrow
• BLACKFOOT - Strikes
• R.E.M. - At The BBC (The Best of)
• MELLER GOŁYŹNIAK DUDA - Breaking Habits
• CHANDELIER - Pure
• JUDAS PRIEST - Killing Machine
• TRK PROJECT - Sounds From the Past
• DRUKNROLL - Unbalanced
• JUDAS PRIEST - Stained Class
• SABATON - Swedish Empire Live
• HOSTIA - Hostia
• SENDWOOD - Fist Leaf
WYWIADY
wywiad

• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - R » Richards, Keith - 2015 - Crosseyed Hearts
Richards, Keith - 2015 - Crosseyed Hearts
Richards
1. Crosseyed Heart
2. Heartstopper
3. Amnesia
4. Robbed Blind
5. Trouble
6. Love Overdue
7. Nothing On Me
8. Suspicious
9. Blues In The Morning
10. Something For Nothing
11. Illusion
12. Just A Gift
13. Goodnight Irene
14. Substantial Damage
15. Lover's Plea

Wydawca: Republic
Rok wydania: 2015
http://www.keithrichards.com/



Keith Richards – rock’n’rollowiec pełną gębą i na tej gębie to widać (przepraszam mistrzu za kolokwializm). Jest kwintesencja rockn’n’rolla. Choć w ten sposób można by nazwać kilku jego kolegów po fachu, którym organizm odmówił posłuszeństwa i już dawno od nas odeszli, Keith nadal ma się dobrze. Pomimo , że od lat sześćdziesiątych przez dekady nie trzeźwiał, zawsze był na posterunku w szeregach The Rolling Stones. Ba! Był motorem napędowym grupy, głównym kompozytorem. Jak on to robi, że ma na karku ponad siedem dych, kilka razy krew poddaną dializie, żeby ratując ciało, pozbyć się używkowych toksyn i ciągle nie zwalnia tempa. Po niedawnej, hucznej trasie The Rolling Stones z okazji 50-lecia istnienia zespołu, zamiast odpoczywać, melduje się z płytą solową. Niewymuszoną, nie zrobioną na odwal, dobrą.

Crosseyed Hearts przynosi muzykę lekką, zwiewną i od początku do końca ciekawą. Żeby nie było! rock’n’rolla tutaj nie brakuje. W „ Heartstopper”,” Amnesia”, „ Trouble” słychać typową gitarę Richardsa, pojawiają się charakterystyczne riffy, z których słynie od początku kariery. Wszystko jednak zaczyna się od bluesa, będącego jakby hołdem dla tych wszystkich mistrzów z Robertem Johnsonem na czele, o których mistrz Richards zawsze wypowiadał się z wielkim szacunkiem. Kolejnych ukłonów na płycie nie brakuje. Spotkamy jeszcze „claptonowski” „Blues In The Morning” czy kojarzący się z Dylanem „Goodnight Irene”. Bywa też nastrojowo, lirycznie jak w „Robbed Blind” czy „Suspicious” gdzie przy uspokojonych dźwiękach, niskim tembrem głosu snuje swoje opowieści niczym zmęczony cowboy przy ognisku. Richards ma „charakterystyczny głos” i ten śpiew trzeba lubić, ale „Crosseyed Hearts” jest zaśpiewany najlepiej ze wszystkich dotąd jego prób. Piękny jest moment kiedy spotyka się wokalnie z nieskazitelnie cudownym głosem Norhy Jones. Tak się stało w "Illusion" a powstały kontrast jest niesamowity.

„Crosseyed Hearts” mija utwór po utworze i nawet nie wiadomo jak to się stało że minęło prawie sześćdziesiąt minut! Świetna płyta. Chapeau Bas! Mistrzu.

9/10

Witold Żogała
Komentarze