07.12.2019
RECENZJE
ARIA - Guest from the Shadow Kingdom

DEZERTER - Undergound Out of Poland

PERIHELLIUM - Prototype

MOTHER OF MILLIONS - Artifacts

TRIBULATION - Down Below

EUROPE - Europe

JAN METUS - Time Will Dissolve Our Shadows

JAN AKKERMAN - Close Beauty

REMEMBRANCE - Fall, Obsidian Night

PETR STEPAN & BRATRSTVO LUNY - Luna nad Iglau

DESTRUCTION - Born to Perish

GALLILEOUS - Moonsooon

ISSUN - Dark Green Glow

THE PAU - Raj

THE HOLEUM - Sublime Emptiness

RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry

BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2

RHAPSODY - Dawn of Victory

FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains

YOGI LANG - A Way Out Of Here

MYSTHICON - Into the Dark (EP.)

ALHENA - Breaking the Silence...by Scream

ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon

JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House

GHOST - Infestissumam

NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted

MILLENIUM - The Web

FRONTBACK - Don't Mind the Noise

VISION DIVINE - When All The Heroes Are Dead


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - S » Savages - 2016 - Adore Life
Savages - 2016 - Adore Life
Savages

1. The Answer
2. Evil
3. Sad Person
4. Adore
5. Slowing Down The World
6. I Need Something New
7. When In Love
8. Surrender
9. T.I.W.Y.G.
10. Mechanics


Rok wydania: 2016
Wydawca: Matador
http://savagesband.com/



Wyciągnięta w oczywistym geście pięść na okładce płyty „Adore Life” jest jak znak ostrzegawczy. Uwaga! Buntownikom wstęp nakazany. Graficzna zapowiedź muzyki jest zgodna z moimi oczekiwaniami wobec drugiego w karierze krążka Savages . Powinno być bez znieczulenia, ostro, garażowo, momentami agresywnie, momentami łagodnie i smutno. Tak jak zrobiły to panie na swoim debiucie sprzed trzech lat. „Silent Yourself” powstał właśnie według takiej recepty. Okazało się, że umaczanie kontestatorskiej natury w post punkowych dźwiękach rodem z początku lat osiemdziesiątych było strzałem w dziesiątkę. Inna sprawa że dziewczyny zrobiły rzecz z klasą, a międzynarodowa prasa podchwyciła greps umieszczając album na wysokich miejscach zestawień najlepszych wydawnictw 2013 roku. Pojawiły się głosy malkontentów zarzucających im zbyt nachalną wtórność. Fakt, Savages świadomie i odrobinę prowokacyjnie obnosiło się ze swoimi muzycznymi koneksjami. Jednak wszystko, od olschoolowej okładki po ewidentne, muzyczne zapożyczenia było przemyślaną strategią sprzedaży swoich charakternych tekstów. Żeński kwartet stanął w jednym szeregu z całą plejadą niezłomnych kobiet od Patti Smith do PJ Harvey. Pikanterii całemu zamieszaniu dodaje fakt, że wokalistka Jehnny Beth ma niezwykle podobny tembr głosu do Siouxie Sioux. No i można się pokusić o stwierdzenie, że muzycznie Savages jest współcześnie zbuntowaną wersją Siouxie and the Banshees kapeli, o której było głośno ponad trzy dekady temu.

Pierwszą płytą wysoko postawiły sobie poprzeczkę, nic dziwnego że drugi album powstawał długo jak na początkujących w muzycznym biznesie. Choć czas się dłużył, od 22 stycznia trzyletnia przerwa przestała mieć znaczenie. „Adore Life” spełnia wszystkie spisane powyżej oczekiwania. Zespół Savages nie zmienił swojego oblicza, nie zboczył z obranej drogi. Owszem jest mniej gitarowych jazgotów, nerwowej atmosfery, ale moc pozostała. Styl został wypolerowany, ale charakter nietknięty. Od początku panie aplikują dawkę bolesnej szczerości bez znieczulenia ze spodziewaną punkową energią. Znowu przez niespełna czterdzieści minut stają się zaprzeczeniem kobiecej łagodności. Z dwoma wyjątkami, zdradzającymi drugą, bardziej nostalgiczną naturę dziewczyn. Piosenka „Adore” ma w sobie więcej z depresyjnej osobowości Iana Curtisa przypominając, że Joy Division wywodzi się z tego samego post punkowego pnia. Wydaje się być chwilowym uchyleniem drzwi do prawdziwej wrażliwości zamkniętej w kilku zwrotkach . Fragment jednej z nich „gdybym była tylko bardziej nieśmiała/ gdybym ukryła każdą łzę gdy płakałam/gdybym tylko umrzeć nie chciała/czy to ludzkie adorować życie?”

Płyta „Adore Life” jest świetna i w sumie w tym zdaniu zawarta jest cała prawda o nowej muzyce Savages.

9/10

Witold Żogała
Komentarze