19.04.2018
RECENZJE

• AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live
• MELANIE MAU & MARTIN SCHNELLA - Gray Matters Live In Concert
• BY’CE PROJECT - Abyss Of The Mind
• NONE - VII
• JUDAS PRIEST - Turbo
• TOMORROW’S EVE - Mirror of Creation III - Project Ikaros
• THE UGLY - Thanatology
• WAVE - Between
• MARS PROJECT - Insomnia
• HIGHWAY - Gruzzz n'roll
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues
• ARENA - The Cry
• NYKTOPHOBIA - Fallen Empire
• GALAHAD - Seas of Change
WYWIADY
wywiad

• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze
• BELIEVE - Konin
• KRZYSZTOF PUMA PIASECKI / JÓZEF SKRZEK - Piekary Śl.
• WARSAW PROG DAYS - Warszawa
• ROTTING CHRIST, CARACH ANGREN, SVART CROWN - Katowice
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL, SACRILEGIUM - Warszawa
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL - Kraków
• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - K » Karfagen - 2015 - 7
Karfagen - 2015 - 7
Karfagen 7


1. Seven Gates (28:27)
2. Now and Ever (6:36)
3. Hopeless Dreamer (7:36)
4. Alight Again (9:25)
Total Time 52:04
(Bonus Track)
5. Seven Gates (Edited Version) (15:25)

Rok wydania:2015
Wydawca: Caerllysi Music
http://antonykalugin.net/




Muzyczny świat Antoniego Kalugina - ukraińskiego muzyka i kompozytora poznałem dzięki płycie Hoggwash usłyszanej przypadkiem, w jednej z internetowych rozgłośni radiowych. Camelowa aura tej płyty owładnęła mną całkowicie (recenzja tutaj). Nie mogło być inaczej, ten album musiał zasilić moją domową kolekcję. Potem systematycznie zaczęły pojawiać się na mojej półce płyty kolejnego projektu Kalugina - Sunchild. Każda z nich, to odrębna, pasjonująca muzyczna podróż (recenzje: The Gnomon, The Invisible Line, The Wrap). Muszę jednak wyznać, że nie wiedzieć czemu, nieco po macoszemu traktowałem twórczość Karfagen, od którego tak naprawdę zaczęła się przygoda Antoniego Kalugina z muzyką. Wydany w tym roku album „7”, jest właściwie ósmym albumem Karfagen. Koncerty zespołu w naszym kraju, stały się pretekstem, aby to zmienić. Nadrabiamy więc czym prędzej zaległości. Zacznę może od najnowszego dzieła Karfagen, którego muzyka z pewnością będzie stanowić istotną część koncertowej set-listy.

Intrygująca, futurystyczna okładka, bez wątpienia zachęca do zanurzenia się w dźwiękach. Zasadniczo zaledwie 4 kompozycje sugerują, że będziemy obcować z rozbudowanymi formami, co tak naprawdę jest cechą charakterystyczną wszystkich projektów Kalugina. Pierwsza z nich, otwiera przed nami siedem muzycznych wrót („Seven Gates”). Warto przez nie przejść, ale aby tego dokonać potrzebujemy aż 28 minut (takie rzeczy jak widać, zdarzają się nie tylko super grupom pokroju Transatlantic ;)) Jest tutaj wszystko to, za co fani progresywnej muzy uwielbiają rozbudowane kompozycje: muzyczna przestrzeń wypełniona bogactwem instrumentalnych motywów, melodii które przenikają się wzajemnie. Umykają, by po chwili ponownie swoim oddziaływaniem wbić nas w powierzchnie fotela, by nie móc się od niego oderwać. Magia soczystych gitarowych solówek, przestrzennych klawiszowych motywów, dźwięku fletu, ale także takich jak obój, czy akordeon. Bez wątpienia słychać tutaj wpływy Camela, Steve'a Hacketta, Davida Gilmoura czy Mike Oldfielda, jednak Antoni Kalugin potrafi ze swoich inspiracji wykreować swój własny, wyjątkowy muzyczny świat. Wbity w powierzchnie fotela pozostaję tak, przez mijające niepostrzeżenie dwa kwadranse, a właściwie pozostaję dalej. Kolejne trzy krótsze kompozycje: „Now and Ever”, „Hopeless Dreamer”, „Alight Again”, zostały jakby zsynchronizowane ze sobą charakterystycznym letnim odgłosem cykających świerszczy. „Hopeless Dreamer”, ma chyba najbardziej singlowy potencjał, idealnie nadawałby się do promocji w radiu (takie radia, to teraz jednak tylko w Internecie). Kompozycja zachwyca pięknym, subtelnym, wokalnym duetem Antonyego Kalugina i Olhi Rostovskiej. W „Alight Again” wracają muzyczne motywy pojawiające się na „Seven Gates”. Płyta została spięta jakby klamrą: rozpoczyna się i kończy niczym baśń, dzięki narracji Willa Mackie, co również mocno wpływa na klimat całości.

Z zespołami Kalugina jest trochę podobnie, jak z projektami Stevena Wilsona. Wydawałoby się że formacje które stworzył, diametralnie różnią się od siebie, jednak tak naprawdę ich pomysły przenikają się wzajemnie. Tak jak ostatnia płyta Sunchild zdecydowanie różniła się od poprzednich (Sunchild - Synesthesia), tak najnowsza płyta Karfagen różni się od pozostałych płyt tego projektu. Paradoksalnie, w kwestii muzycznej wydaje się bliższa temu, co mogliśmy usłyszeć na wcześniejszych płytach Sunchild. Znalazło się tutaj zdecydowanie więcej wokali. Wcześniejszej albumy Kargfagen, cechowała przewaga muzyki instrumentalnej. Mniej jest tutaj również folkowych elementów jakimi przepełniona była „Aleatorica” (2013), czy wpływów muzyki klasycznej, które pojawiały się na debiutanckim „Continium” (2006). Wydaje się, że jest to najbardziej progresywna rzecz, spośród bogatej karfagenowej dyskografii.

9/10

Marek Toma
Komentarze