01.04.2020
RECENZJE
THE PARTY IS OVER - Pluton

ADMINISTRATORR - Czy

SYLOSIS - Cycle Of Suffering

NOMAD - Transmogrification (Partus)

INVERTIGO - Inmotion

JULIA MII - To ja, księżyc

DEPECHE MODE - Speak & Spell

VOLTURYON - Cleansed by Carnage

DIABULUS IN MUSICA – Euphonic Entropy

PENDRAGON - Love Over Fear

LIZARD - Master & M

MECH - Tasmania

SEPULTURA - Quadra

MARKO HIETALA - Pyre Of The Black Heart

SUBTERFUGE - Prometheus

VIRGIN SNATCH - Vote is a Bullet

DEPECHE MODE - Delta Machine

MYSTERY - Live in Poznań

SBB - Welcome

KILLSORROW - Killsorrow

FLAMING ROW - The Pure Shine

VOYAGER - Colours in the Sun

OZZY OSBOURNE - Ordinary Man

CETI - Oczy Martwych Miast

OZZY OSBOURNE - Ordinary Man

KING! AUTOBIOGRAFIA - Staszczyk, Księżyk

OZZY OSBOURNE - Ordinary Man

BLIND EGO - Preaching To The Choir

SBB - Follow My Dream

BESIDES - Bystanders

GREEN DAY - Father of All Motherfuckers


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - D » Defying - 2016 - The Splinter of Light We Misread
Defying - 2016 - The Splinter of Light We Misread

DEFYING - The Splinter of Light We Misread





1. The Sunlight Recedes (10:54)
2. Till Shadow Is White (5:24)
3. Irreversible (7:15)
4. New Dawn Fades (7:12)

Rok wydania: 2016
Wydawca: -
http://www.defying.pl/





„Nexus Artificial” jest gęsty niczym smoła i tak jak ona potrafi przykleić się do swej ofiary – to słowa pochodzące z recenzji poprzedniego wydawnictwa Olsztynian z Defying. Po przesłuchaniu nowego wydawnictwa formacji „The Splinter of Light We Misread” pod tym względem nic się nie zmieniło.

Znalazły się tu raptem cztery utwory, ale łącznie trwają ponad 30 minut i jest to kilkadziesiąt minut konkretnego muzycznego odlotu… Rozpoczynający całość „The Sunlight Recedes” uderza już od pierwszej sekundy selekcjonując grono potencjalnych słuchaczy. Mroczny growl i ciężkie jak czołg gitary budują mozolnie i niespiesznie atmosferę mroku prowadząc nieświadomą ofiarę do psychodelicznego soundtracku rodem z najbardziej mrocznych horrorów. To jednak nic w porównaniu z kolejnym „Till Shadow Is White”. Do sprawdzonych już mrocznych patentów dołacza totalnie odjechany saksofonista. Partie tego instrumentu brzmią niczym próba zniszczenia narządu słuchu odbiorcy – totalne szaleństwo i kakofonia dźwięków, które rozrywają głośniki. Chwilę oddechu daje (UWAGA) ładny i powiedziałbym, że dość lekki w pierwszej swej części „Irreversible” z przyjemnymi partiami skrzypiec i trąbki. Na koniec zespół zafundował cover Joy Division i myslę, że fani tej kultowej kapeli mogą być nieco zaskoczeni… no cóż Defying zrobili go po swojemu….

„The Splinter of Light We Misread” to cztery cięzkie utwory, które utwierdziły mnie w przekonaniu, że w kategorii mrok Defying grają w najwyższej lidze!

8/10

Piotr Michalski
Komentarze