01.10.2020
RECENZJE
EXLIBRIS - Shadowrise

THE BLACK NOODLE PROJECT - Code 2.0

KRŮK - Nibykwiaty

SPARKS – A Steady Drip, Drip, Drip

BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - D » Defying - 2016 - The Splinter of Light We Misread
Defying - 2016 - The Splinter of Light We Misread

DEFYING - The Splinter of Light We Misread





1. The Sunlight Recedes (10:54)
2. Till Shadow Is White (5:24)
3. Irreversible (7:15)
4. New Dawn Fades (7:12)

Rok wydania: 2016
Wydawca: -
http://www.defying.pl/





„Nexus Artificial” jest gęsty niczym smoła i tak jak ona potrafi przykleić się do swej ofiary – to słowa pochodzące z recenzji poprzedniego wydawnictwa Olsztynian z Defying. Po przesłuchaniu nowego wydawnictwa formacji „The Splinter of Light We Misread” pod tym względem nic się nie zmieniło.

Znalazły się tu raptem cztery utwory, ale łącznie trwają ponad 30 minut i jest to kilkadziesiąt minut konkretnego muzycznego odlotu… Rozpoczynający całość „The Sunlight Recedes” uderza już od pierwszej sekundy selekcjonując grono potencjalnych słuchaczy. Mroczny growl i ciężkie jak czołg gitary budują mozolnie i niespiesznie atmosferę mroku prowadząc nieświadomą ofiarę do psychodelicznego soundtracku rodem z najbardziej mrocznych horrorów. To jednak nic w porównaniu z kolejnym „Till Shadow Is White”. Do sprawdzonych już mrocznych patentów dołacza totalnie odjechany saksofonista. Partie tego instrumentu brzmią niczym próba zniszczenia narządu słuchu odbiorcy – totalne szaleństwo i kakofonia dźwięków, które rozrywają głośniki. Chwilę oddechu daje (UWAGA) ładny i powiedziałbym, że dość lekki w pierwszej swej części „Irreversible” z przyjemnymi partiami skrzypiec i trąbki. Na koniec zespół zafundował cover Joy Division i myslę, że fani tej kultowej kapeli mogą być nieco zaskoczeni… no cóż Defying zrobili go po swojemu….

„The Splinter of Light We Misread” to cztery cięzkie utwory, które utwierdziły mnie w przekonaniu, że w kategorii mrok Defying grają w najwyższej lidze!

8/10

Piotr Michalski
Komentarze