17.11.2018
RECENZJE

• POWERWOLF - The Sacrament of Sin
• CRYONIC TEMPLE - In Thy Power
• ARION - Life Is Not Beautiful
• KOBONG - Chmury Nie Było
• KOBONG - Kobong
• DROWN MY DAY - The Ghost Tales
• MARILLION - Marbles
• BEHEMOTH - I Loved You At Your Darkest
• HERE ON EARTH - Thallium
• LORIEN - Sny Moje
• VAN HALEN - 1984
• INDIGNITY - Realm of Dissociation
• DREAM THEATER - Dream Theater
• LEAP DAY - Timelapse
• SAXON - Saxon
• DEMONICAL - Chaos Manifesto
• FEVER - Obey
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków
• PROG IN PARK - Warszawa
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol
• MANIMAL - Samuel Nyman
• ISCARIOTA - Justyna Szatny
• ALBION - Jerzy Antczak
• LAURA COX
• TWO TIMER
• SZKLANE OCZY

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - B » Black Cult - 2016 - Cathedral Of The Black Cult
Black Cult - 2016 - Cathedral Of The Black Cult

BLACK CULT - Cathedral Of The Black Cult


BLACK CULT - Cathedral Of The Black Cult

1. Black Cathedral
2. Worship the Beast
3. Dark Matter
4. Until the Devil Takes Us
5. The Witches Dance
6. Hierophant
7. Undeath
8. Gaze of Insanity
9. Ego Te Absolvo
10. Kingdom of the Worm

Rok wydania: 2016
Wydawca: Metal Scrap Records





Black Cult - przedstawiciele black metalowej sceny rodem ze słonecznej Chorwacji, działający od 2013 roku, przypominają o swym istnieniu za sprawą drugiego w dorobku albumu „Cathedral Of The Black Cult”. Twórczość swą opisują jako „najcięższa wersja nowoczesnego brzmienia black metalu połączonego z duchem starej szkoły”, ale to określenie zbyt daleko wykraczające poza muzyczną rzeczywistość, bo ani to nowoczesne, ani oldschoolowe. Nic odkrywczego ani specjalnie zaskakującego za razem na tej płycie też nie znajdziemy. Nie jest również tak ciężko jakby się mogło wydawać, a w porównaniu do pierwszej płyty pt. „Neo-Satanizm” drugie wydawnictwo Chorwatów wydaje się być trochę łagodniejszym i bardziej melodyjnym.

Ale nie jest źle, przeciwnie - pomijając trochę pompatyczną otoczkę, trzeba przyznać, że grają całkiem przyzwoicie i nie ukrywam, że przyjemnie słuchało mi się tej płyty. Solidne i klarowne brzmienie, szybkie tempo, wokal choć w dużej mierze przeciągły, to nawet wyraźny i niezbyt skrzeczący jak to w black metalu bywa.

Pierwsza część albumu jest dość ciekawa, dynamiczna, z kanonadą blastów i nienachalnymi solówkami, po czym następuje uspokojenie w postaci łagodnie wypadającego na tle całości i omalże melancholijnego „Until the Devil Takes Us,” z wpadającym w ucho spokojnym riffem i maidenowską solówką. Po tej chwili wytchnienia następuje ponownie ostra jazda dzięki „The Witches Dance”, okraszonego partiami perkusji atakującymi niczym lawina kamieni, lecz na krótko niestety, gdyż za sprawą kolejnych, podobnych do siebie utworów wkrada się poczucie monotonii. ”Herophant” czy „Undeath” choć dobre, to jednak nużą niczym burek z serem. Ilekroć słuchałem „Cathedral Of The Black Cult” w tym właśnie momencie płyta przestawała absorbować mą uwagę. Odnieść można wrażenie, że z rozdętego balona zaczęło uchodzić powietrze.

Z tego letargu nudy wyrywa niespodzianka w postaci coveru Motorhead, zamykającego album. Szarpanie się na „Kingdom of the Worm” to moim zdaniem spore wyzwanie, z którym w miarę dobrze sobie poradzili, ale niedosyt pozostał. Co prawda jest szybko i dynamicznie, ale z początku bardzo zachowawczo i odtwórczo. Dopiero na końcu Black Cult puścili wodze fantazji nadając utworowi kolorytu. Wokal radzi tu sobie całkiem dobrze, ale w konfrontacji z posępną melorecytacją Lemmy’ego, tworzącą surowy i przygnębiający klimat, niestety poległ.

W informacji o zespole znalazłem określenie, jakoby Black Cult jest „trzecią falą black metalu nadchodząca z południa” (po drugiej powstałej na północy). Śmiem twierdzić, że tym razem rozbiła się ona raczej o falochrony niż uderzyła z pełnym impetem. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że to, co „Cathedral Of The Black Cult” sobą reprezentuje już ktoś gdzieś kiedyś zagrał. W niektórych utworach przebrzmiewają dalekie echa Enthroned czy Dark Funeral, jak chociażby w otwierającym album „Black Cathedral”. Inne zaś swym klimatem na myśl przywołują dokonania Moonspel czy Tiamatu. W tym wszystkim do kompletu brakuje chyba ostrości i wściekłości Marduka. Mimo, że ten album nie jest zły, to siarką nie śmierdzi.

6/10

Robert Cisło
Komentarze