20.04.2018
RECENZJE

• DESERT NEAR THE END - Theater of War
• AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live
• MELANIE MAU & MARTIN SCHNELLA - Gray Matters Live In Concert
• BY’CE PROJECT - Abyss Of The Mind
• NONE - VII
• JUDAS PRIEST - Turbo
• TOMORROW’S EVE - Mirror of Creation III - Project Ikaros
• THE UGLY - Thanatology
• WAVE - Between
• MARS PROJECT - Insomnia
• HIGHWAY - Gruzzz n'roll
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues
• ARENA - The Cry
• NYKTOPHOBIA - Fallen Empire
WYWIADY
wywiad

• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze
• BELIEVE - Konin
• KRZYSZTOF PUMA PIASECKI / JÓZEF SKRZEK - Piekary Śl.
• WARSAW PROG DAYS - Warszawa
• ROTTING CHRIST, CARACH ANGREN, SVART CROWN - Katowice
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL, SACRILEGIUM - Warszawa
• CRADLE OF FILTH, MOONSPELL - Kraków
• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - I » Iron Mask - 2016 - Diabolica
Iron Mask - 2016 - Diabolica

IRON MASK - Diabolica




1. I Don't Forget, I Don't Forgive 04:40
2. Doctor Faust 07:41
3. Galileo 06:44
4. Oliver Twist 06:30
5. March 666 04:55
6. All For Metal 03:58
7. The Rebellion Of Lucifer 06:01
8. Diabolica 05:08
9. The First AndThe Last 04:01
10. Ararat 07:05
11. Flying Fortress 04:53
12. Cursed In The Devil's Mill 13:45

Rok wydania: 2016
Wydawca: AFM Records
http://www.iron-mask.com/





Nastrojony optymistycznie po styczniowym koncercie Iron Mask, oczekiwałem nowej płyty z niecierpliwością. Oczekiwania podniosła kapitalna okładka zaprezentowana tygodnie przed premierą materiału. Jednak zmiany w zespole zawsze pozostawiały kilka znaków zapytania. W końcu na żywo grupa zgrywała się raczej, a zorientowanie na starszy materiał miało także za zadanie przekonać fanów.

Już na żywo nowy gardłowy grupy wkupił sie w moje łaski i mimo że trochę szkoda, że z zespołu odszedł Mark Boals, (a już na pewno jest to ujmą na prestiżu), to pewnikiem było, że Diego Valdez nie rozczaruje ani barwą ani skalą. Jak się okazało - nawet bywa tak, że manierą zbliża się do poprzednika. A może to kwestia konstrukcji utworów? Iron mask (w przeciwieństwie do Magic Kingdom - bardziej symfonicznego projektu Dushana Petrossi), hołduje raczej bardziej prostym patentom. Zresztą najszybsze określenie stylistyki grupy to heavy metal zmieszany z petentami neoklasycznymi. I stylistycznie nie uświadczymy tu ani rewolty, ani właściwie... rozwoju. I momentami po pierwszym odsluchu miałem mieszane uczucia.

Otóż mimo, że melodii jest tu bogactwo, tak motoryka, frazowanie wokaliz - i kilka zbyt oczywistych refrenów, spowodowały pewną niestrawność. Może oczekiwania były zbyt wysokie? Może kolejny krok w historii grupy jest zbyt zachowawczy. Faktem jest że zagorzali sympatycy formacji nie będą mieli powodów do niezadowolenia. Mnie z kolei po początkowym huraoptymiźmie a następnie dość znacznej obniżce wrażeń, album zaczął podobać się z każdym kolejnym odsuchem. O ile na początku były to raczej reakcje w stylu - "jest ok", tak po kilku odsłuchach zacząłem czerpać więcej radochy z mniej oczywistych patentów, lub wyłapywać smaczki tam gdzie np zawiódł mnie prostolinijny refren (a jest ich kilka).

Faktem jest natomiast, że Iron Mask mimo że nie zmienia oblicza, nie osiada na mieliznach muzyki heavymetalowej. Mimo że muzycy sięgają do klasyki i prostych metalowych patentów, tak każdy kolejny utwór ma coś ciekawego do zaofiarowania. Nawet jeśli gdzieś wasze ucho wychwycie sababthowy riff, czy maidenowską solówkę, Petrossi takie wpływy potrafi obrócić na własną korzyść.

Właściwie do teraz trochę mi szkoda, że grupa pożegnała się z poprzednim głosem. I żal ten spowodowany nie jest bynajmniej jakością nowych partii, żeczej moją sympatią do Marka Boalsa. Zastanawiam się jak ten bodziec bedzie miał wpływ na globalne postrzeganie nowej płyty zespołu. Czy nie wpłynie to negatywnie na popularność, statystyki sprzedaży... Czas pokaże. Jeśli słuchaliście grupy jedynie dla nazwiska jej frontmana, nie powinniście się teraz od niej odwracać. Diabolica jest naprawdę godną sukcesorką poprzednich wydawnictw.

7,5/10

Piotr Spyra
Komentarze