19.07.2018
RECENZJE

• DISTORTED HARMONY - A Way Out
• GHOST - Prequelle
• SYMPTOM IZERA - Come with me
• CRYSTAL PALACE - Scattered Shards
• IRON MAIDEN - Somewhere In Time
• IRON MAIDEN - Rock in Rio
• SUBTERFUGE - Reflections From the Past
• SUSPYRE - Suspyre
• YELLOW HORSE - Lost Trail
• Najlepszy album ICED EARTH / wybór redakcji : Something Wicked This Way Comes
• LEBOWSKI - Cinematic
• WHEN REASONS COLLAPSE - Omen of the Banshee
• AREK JAKUBIK - Szatan na Kabatach
• ICED EARTH - Burnt Offerings
• GODSMACK - When Legends Rise
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów
• MARILYN MANSON - Warszawa
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Recenzje - V » Vader - 2016 - The Empire
Vader - 2016 - The Empire

VADER - The Empire




1. Angels Of Steel
2. Tempest
3. Prayer To The God Of War
4. Iron Reign
5. No Gravity
6. Genocidius
7. The Army-Geddon
8. Feel My Pain
9. Parabellum
10. Send Me Back To Hell

Rok wydania: 2016
Wydawca: Witching Hour Productions
http://www.vader.pl/




Czy grupę VADER trzeba jakoś specjalnie przedstawiać? Myślę, że nie ma takiej potrzeby – fani szeroko pojętego metalu tę nazwę z całą pewnością doskonale kojarzą. Zespół wieloletnią, ciężką pracą wyrobił sobie sprawdzoną markę, zyskując szerokie uznanie nie tylko w Polsce, ale i (a może przede wszystkim) poza naszymi granicami. Niestrudzony „Generał” i spółka (zmienna w składzie) od lat przemierzają ziemskie padoły wzdłuż i wszerz plując deathmetalowym jadem gdzie tylko jest to możliwe. Dzięki temu twórcy pamiętnego „De Profundis” stali się jednym z najbardziej rozpoznawalnym polskich zespołów na całym świecie i za to im chwała! Kolejnym powodem do chluby może być ich ostatni album, „The Empire”, którego premiera miała miejsce w listopadzie ubiegłego roku.

Od razu dodam, że premierowy materiał w odróżnieniu do tego, co zawierały „Welcome To The Morbid Reich” oraz późniejszy „Tibi Et Igni”, prezentuje nieco odmienne oblicze zespołu. Styl, klimat uległy pewnej „metamorfozie”, choć wciąż słychać, że to nikt inny tylko VADER! Tym razem jednak materiał prezentuje się nad wyraz klasycznie, w pełnym tego słowa znaczeniu. O co chodzi? Jak wiadomo, ostatnimi czasy „Peter” solidnie grzebał w przeszłości, czego efektem były m.in: fenomenalny „Future Of The Past II – Hell In The East”, trasa promująca wczesne dokonania zwieńczona koncertówką „Before The Age Of Chaos – Live 2015”. Nie obyło się również bez wznowienia pierwszych wydawnictw w postaci „Genezy Chaosu MCMLXXXIII – MCMXC”. Czemu o tym piszę? Ponieważ powroty do przeszłości odcisnęły swoje piętno na zawartości „The Empire”. Album jest przesycony niepowtarzalną i wyjątkową atmosferą lat 80–90. Nie jest to jednak wyłącznie sentymentalna podróż do czasów minionych. Określiłbym to raczej jako udana próba przywołania gatunkowych stylizacji sprzed lat. Utwory oprócz wyraźnie klasycznego zacięcia są jak najbardziej aktualne w dzisiejszych czasach. W głównej mierze sprzyja temu soczysto – siarczyste brzmienie, jakiego ten zespół jeszcze nie miał. Tak, „The Empire” pod względem produkcji można uznać za najlepiej brzmiący album w ich dotychczasowej karierze. Nie dość, że prezentuje się niezwykle selektywnie to jeszcze ma w sobie przyjemną głębię, naturalną swobodę, a przy tym nie traci swojej mocy.

Również w kwestii stricte wydawniczej nowy VADER emanuje profesjonalizmem! Wersja dwupłytowa w formie grubego digipacku wywołuje zdecydowane pozytywne odczucia. W jej wnętrzu kryje się nie jedna, a dwie płyty (oraz dwa booklety). Regularną wersję wzbogacono dodatkiem w postaci EPki „Iron Times”. Ta oprócz dwóch autorskich kompozycji (oba trafiły także na „The Empire”) zawiera przeróbki; „Overkill” Lemmy’ego
i spółki, jak również „Pięść i Stal”, pierwotnie z repertuaru PANZER X. Oba zestawy łączy grafika – każdą wykonał nadworny grafik Motörhead, Joe Petagno. Osobiście nie przekonują mnie prace, jakie stworzył dla VADER (choć nie można im odmówić atmosferycznej oryginalności). Podobne odczucia towarzyszyły nowej okładce, która z początku wydawała mi się (lekko mówiąc) mało przekonująca. Dopiero w momencie poznania całego wydawnictwa, pierwotne wrażenie uległo zmianie – w rezultacie wybór okładki wydaje się być uzasadniony. Okładka tak jak i sama muzyka, posiada mroczny klimat o klasycznym zabarwieniu, prezencję manifestującą potęgę, dominującą siłę, adekwatnie to tytułu płyty. Szkoda tylko, że wnętrze wkładek prezentuje się ubogo, jakby pod tym względem zabrakło pomysłu...

Co innego muzyka – w tej materii o deficycie idei nie ma mowy, choć co niektórzy będą grymasić. VADER w pewnym sensie zaniechał gonitw, spuścił z tonu, co zaowocowało materiałem świadomym i na pewno przemyślanym, który nie jest przekombinowany. Jest on zwięzły, treściwy, mniej skomplikowany, po prostu dosadny. Temu wrażeniu dodatkowo sprzyja krótszy czas jego trwania (nieco ponad 30 minut – ostatnim tak zwięzłym albumem był wydany w 2002 roku „Revelations”). To wszystko razem sprawia, że czas spędzany w towarzystwie „The Empire” bardzo szybko mija. Płyta mimo intensywności dźwięków nie męczy i kiedy dobiega końca, człowiek wciąż ma ochotę na więcej!

Bezsprzecznie słychać, że „Peter” po licznych wędrówkach do przeszłości zatęsknił
(a może nawet przesiąknął) dawnym klimatem. Ma to oczywiście swoje odwzorowanie na premierowym materiale. Ten jest niewymuszoną wypadkową death/thrash metalu
o ewidentnie klasycznym zacięciu. Kompozycje emanują specyficzną aurą, znamienną dla muzyki sprzed lat – nie sposób tego nie poczuć. Chodzi o obecność pewnej naturalnej drapieżnej prostoty, charakterystycznego mocnego „ciosu”. Słychać to już przy okazji otwierającego „Angels Of Steel” – jeden z najlepszych utworów na płycie. Podobnie mają się sprawy, jeżeli chodzi „Parabellum”, którego wstęp przywołuje na myśl dokonania MOTÖRHEAD; motorycznie slayer’owaty „Prayer To The God Of War” czy też wolniejszy „Iron Reign” momentami w stylu heavy.

Tym razem VADER być może schował nieco szpony wściekłości pozwalając sobie na więcej wolniejszych (jak na nich) fragmentów. Mimo to ich muzyce wciąż nie brakuje śmiertelnego jadu, a ponadto pojawił się swego rodzaju młodzieńczy zadzior. Niech nikt też nie myśli, że „The Empire” doskwiera całkowity deficyt torpedowych pocisków! Tę grupę dumnie reprezentują opętańczy „Tempest”, płomienny „Genocidius”, galopujący „No Gravity” czy też późniejszy „Feel The Pain”. W tych utworach gęste, a do tego diabelnie precyzyjne partie odzwierciadlają przede wszystkim kunszt i profesjonalny warsztat Jamesa Stewarda – ten gość bębni niczym maszyna, w stylu jaki idealnie pasuje do tego zespołu. Reszta ekipy także nie pozostaje bierna; pod względem instrumentalno – wykonawczym „The Empire” nie ma słabych punktów. Dzięki temu materiał jest dynamiczny, dojrzały i pełen wyczucia. Może jest bardziej stonowany, mniej wyzywający, ale z całą pewnością nie można mu odmówić specyficznego uroku oraz ujmującego klimatu. To wydawnictwo kompletne, wyrównane, być może mniej nastawione na spektakularne eksplozje czy też prężenie muskuł.

W ogólnym rozrachunku „The Empire” to rzecz, z której zespół może być dumny.
I chociaż (już teraz) można zaobserwować, skrajne emocje na jego temat (jedni psioczą, inni chwalą); prawda jest taka, że następca „Tibi Et Igni” to rzecz jak najbardziej udana. Mimo, że tym razem panowie zdecydowali się zdjąć nieco nogę z gazu i pójść w kierunku klasyki, wciąż nie mają sobie równych. Premierowy materiał potwierdza fakt, że deathmetalowa maszyna „Generała” jest dobrze naoliwiona i wciąż działa bez zarzutu. VADER stworzył album przekonujący i treściwy, zawierający w sobie potężną dawkę klasycznie metalowej mocy, przekonującej siły oraz nieudawanej wiarygodności, której „Peter” ma aż nadto. Odnoszę również wrażenie, że ten album zostanie doceniony dopiero po jakimś czasie, choć osobiście ja sam nie muszę już na to czekać…

9/10

Marcin Magiera

oficjalne lyric video:


oficjalny utwór:

Komentarze