21.06.2018
RECENZJE

• THE MUTUAL ADMIRATION SOCIETY - The Mutual Admiration Society
• DELUSION SQUARED - Anthropocene
• STONE OF A BITCH - Stone Of A Bitch
• DEEP PURPLE - InFinite
• KING CRIMSON - In the Court of the Crimson King
• GOD’S OWN MEDICINE - Afar
• MUNICIPAL WASTE - Slime and Punishment
• THE TREE - Bright Side (EP)
• RYAN ROXIE - Imagine Your Reality
• LIFEPHOBIA - All My Life
• KAIPA - In the Wake of Evolution
• COURTNEY BARNETT - Tell Me How You Really Feel
• FOCUS - Moving Waves
• MARILYN MANSON - Antichrist Superstar
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa
• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Relacje z koncertów » 2018.03.03 - CLOSTERKELLER - Zabrze
2018.03.03 - CLOSTERKELLER - Zabrze

03.03.2018
CLOSTERKELLER
Viridian + Violet tour,
Zabrze, Zabytkowa Kopalnia „Guido”



closterkeller


Choć za oknem wciąż mroźna zima, to legenda gotyckiego grania już wyruszyła w wiosenną trasę po kraju, promującą najnowszy album „Viridian”. Na wiosennych koncertach kolory (i nastroje) są trzy. Pierwszym kolorem jest nadal zielony, bo nowe utwory nie zabrzmiały jeszcze na żywo we wszystkich miejscach w Polsce. Drugim kolorem jest „Violet". Oto bowiem nadszedł czas na świętowanie 25-lecia istnienia tego ważnego dla zespołu, ale i dla polskiej muzyki rockowej albumu. Trzecim kolorem, który gości na koncertach jest Czarny. Jako deser zespół przygotował bowiem utwory z albumu „Nero".

Skoro więc czerń, to postanowiłem wybrać się na koncert do Zabrza, do zabytkowej Kopalni Węgla Kamiennego „Guido”, a dokładniej do znajdującej się 320 m pod ziemią komory K8, przearanżowanej na salę koncertową. Podróż górniczą windą sprawiła, że dość szybko znaleźliśmy się na odpowiedniej głębokości. Chwila na łyk gorącej kawy i wreszcie można wejść do głównej sali, która paradoksalnie jest… śnieżnobiała. Daje to efekt zupełnie odrealnionego miejsca, a półkoliste sklepienie przywodzi na myśl jakąś górniczą podziemną katedrę. Brawa dla pomysłodawców tak niezwykłego miejsca na koncertowej mapie Polski.

Chwilę po dwudziestej na scenę weszli oni: Adam, oba Michały, Olo i wreszcie Anja. I zaczęło się od basu Ola, czyli pierwszych taktów „To on – znowu następny". A więc zaczynamy od „Violet". Już od pierwszych wersów słychać, że Anja jest w rewelacyjnej formie. Nie trzeba było również za bardzo wytężać słuchu, by odczuć doskonałą akustykę sali. Krótkie przywitanie i jedziemy dalej. „W moim kraju" dalej niestety jest aktualny. Tu z kolei zabrzmiał jeszcze agresywniej niż wersja z 1993 roku. Poza Anją moją uwagę przykuwały dwie osoby: Michał Jarominek na gitarze oraz Adam Najman za perkusją. Ciekawie ogląda i słucha się muzyka, który narodził się dokładnie wtedy, kiedy na świat przyszedł „Violet". By to podkreślić, podczas wykonywania utworu „Babeluu” syn Anji trzyma w ustach… dziecięcy smoczek. Fajnie mieć zdrowy dystans do upływającego czasu.

Zespół postanowił przeplatać utwory „fioletowe" z „zielonymi", więc zaraz po „synusiowym" numerze przyszedł czas na „Studnię tajemnic", a następnie brawurowo wykonaną „Inkluzję". Ależ ten kawałek na żywo wgniata w podłogę! Praktycznie ze słuchacza nic nie zostaje, nie mówiąc o pojawieniu się obowiązkowych ciarek na plecach. Cóż po tak genialnym utworze można było zagrać dalej? Kolejny rewelacyjny, czyli „Agnieszka" zaśpiewana wraz z Anją przez publiczność.

Chyba najbardziej magicznym koncertowo momentem tego wieczoru był utwór „A nadzieja": zrobił się trochę rozmarzony i romantyczny klimat. Jednak tylko na chwilę, ponieważ następnie zespół zaatakował „Supernovą", w której Anja z gestów, sposobu poruszania się i śpiewu przypominała mi nieco Ninę Hagen. Sama wersja utworu teatralna i perfekcyjnie wykonana. Gdy wreszcie Anja podniosła wszystkie kopuły z Supernovej wypłynęła „Viridiana". I tu niemal upadłem na kolana, słuchając wokaliz, jakie Anja przygotowała dla koncertowej wersji tego świetnego numeru. Po prostu czapki,a raczej górnicze kaski z głów. Jeszcze tylko „Pokój tylko mój" i grupa udała się za kulisy na kilkanaście minut przerwy. W tym czasie też wokalistka zmieniła strój z gotyckiej sukni na wydekoltowaną bluzkę i obcisłe spodnie.

Gdy powrócili, zrobiło się znów fioletowo, ale i orientalnie dzięki „Hassan i Sabbah” (niestety bez Fiolki w chórkach) oraz „Video-film". A po nich zagrali te, na które najbardziej czekałem: „Strefa ciszy” oraz „To albo to” O ile „Strefa…” na żywo wypada równie pięknie, jak na albumie, o tyle drugi z utworów znacznie in plus wykracza poza studyjną ramę. To, co Anja wokalnie wyprawia w tym kawałku budzi największy szacunek. Zdziera gardło aż do granic możliwości, zupełnie się przy tym nie męcząc. Lata praktyki…

Co jeszcze? Krakanie w „Król jest nagi" zostało zmienione na kwakanie, a część zasadniczą kończy rewelacyjny „Violet". I znów krótka przerwa. Anja ponownie zmieniła strój (na t-shirt z Krecikiem, robiącym za diabła), a na koniec poleciały kawałki z „Nero”, z rewelacyjnymi „Ktokolwiek widział” i „Mirażem” na naprawdę sam koniec.

Był to długi i bardzo dobry wieczór z Closterkellerem. I choć zespół wcale nie zszedł do podziemia, to właśnie pod ziemią zabrzmiał absolutnie rewelacyjnie, co zauważyła nawet Anja.

Setlista
To on – znowu następny
W moim kraju
To muzyka
Babeluu
Studnia tajemnic
Inkluzja
Agnieszka
A nadzieja
Supernova
Viridiana
Pokój tylko mój
---------
Hassan i Sabbah
Video film
Strefa ciszy
To albo to
Król jest nagi
Dwa oblicza Ewy
Violet
Bis:
Kiedy latam
Ktokolwiek widział
Nieważne jak będzie
Miraż


Mariusz Fabin
Komentarze