22.09.2018
RECENZJE

• MASTERPLAN - Novum Initium
• ANN WILSON - Immortal
• U.D.O. - Steelfactory
• BONJOUR TRISTESSE - Your Ultimate Urban Nightmare
• CORRUPTION - Ruin Of A Man (EP)
• THE PINEAPPLE THIEF - Magnolia
• FRONTSIDE - Zniszczyć wszystko
• TRACY CHAPMAN - Tracy Chapman
• PAUL McCARTNEY - Egypt Station
• SEASONAL - Heartvoid
• 2LATE - Easy (EP)
• SLASH - “W jamie węża” - Paul Stenning
• PALLAS - XXV
• THE PINEAPPLE THIEF - Dissolution
• HERMAN FRANK - The Devil Rides Out
• IAN GILLAN AND THE JAVELINS - s/t
• MY SECRET SAFE - Storytelling (EP)
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków
• THIRTY SECONDS TO MARS - Kraków
• PROG IN PARK - Warszawa
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• ROGER WATERS - Kraków
• IRON MAIDEN, TREMONTI - Kraków
• BRACIA, MICHAŁ SZPAK - Piekary Śląskie
• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie
• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• LAURA COX
• TWO TIMER
• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Recenzje - A » AYREON UNIVERSE - 2018 - The Best of Ayreon Live
AYREON UNIVERSE - 2018 - The Best of Ayreon Live

AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live


AYREON UNIVERSE - The Best of Ayreon Live

1. Prologue
2. Dreamtime
3. Abbey of synn
4. River of time
5. The blackboard
6. The theory of everything
7. Merlin’s will
8. Waking dreams
9. Dawn of a million souls
10. Valley of the queens
11. Ride the comet
12. Star of Sirrah
13. Comatose
14. Day sixteen: Loser
15. And the druids turned to stone
16. The two gates
17. Into the black hole
18. Actual fantasy
19. Computer eyes
20. Magnetism
21. Age of shadows
22. Intergalactic space crusaders
23. Collision
24. Everybody dies
25. The castle hall
26. Amazing flight in space
27. Day eleven: Love
28. The eye of Ra
Dodatki: Behind the scenes, incl.interviews

Rok wydania: 2018
Wydawca: Mascot Music
http://www.arejlucassen.com





Na ten moment sympatycy twórczości Arjena Anthony’ego Lucassena czekali ponad dwadzieścia lat. Muzyka Ayreon nareszcie po raz pierwszy w pełni (nie licząc rejestracji rock-opery „The theater equation”, dokonanej w 2016 roku) zabrzmiała na żywo. We wrześniu 2017 roku odbyło się kilka koncertów, z których zmontowano to wydawnictwo. A ponieważ Lucassen słynie z zapraszania muzycznych gości, tak więc oto na jednej scenie stanęli przedstawiciele między innymi zespołów Nightwish, Blind Guardian czy Kamelot. Trudno wymienić wszystkich, bowiem na scenie przewija się podczas koncertu blisko trzydzieści osób, wśród których najważniejsi są: Anneke van Giersbergen, Damian Wilson, Marco Hietala, Floor Jansen, Hansi Kürsch, Jonas Renkse. Gości uzupełnia zespół: na klawiszach Joost na den Broek, na basie Johan van Stratum, na gitarze grają między innymi Marcel Coenen oraz Ferry Duijsens, a na perkusji Ed Warby. Sama podstawowa lista muzyków robi wrażenie imponującej, a jeśli dodamy, że sam Mistrz Arjen bierze podczas koncertu gitarę i również śpiewa, to można przeczuwać, iż będzie to widowisko, którego się nie zapomni.

Wszystko zaczyna się od krótkiego wprowadzenia w świat Ayreon, by następnie rozkoszować się przepiękną gra klawiszy i gitar utworu „Dreamtime”. Integralną częścią całego koncertu są bardzo dobre wizualizacje na telebimie, umieszczonym za muzykami. Rewelacyjnym pomysłem jest również przedstawianie kolejnych wokalistów, którzy po raz pierwszy wchodzą na scenę. Ponadto taka duża liczba muzyków mogłaby stwarzać poczucie chaosu, gdyby wszyscy znajdowali się na scenie. I tu również znalazło się rozwiązanie. Poszczególni wokaliści wychodzą zza kulis tylko na swoje partie, przez co ogląda się to wybornie, ponieważ na scenie ciągle coś się dzieje. Zabawa praktycznie trwa przez cały czas, lecz dopiero podczas „River of time” publika jakby otrząsa się i owacją wita Kürscha, który wraz Hietalą kapitalnie wyśpiewują swoje frazy. Także i później owacjom, oklaskom i wspólnym śpiewom nie ma końca. Faktem jest, że zgromadzona publiczność nie jest ani trochę przypadkowa, co widzą i czują muzycy, którym z ogromną przyjemnością przychodzi wykonywanie tej przecież wcale nie tak łatwej w odbiorze muzyki.

„Merlin’s will” to pokaz wokalnych umiejętności wokalistki, Floor Jansen. Trzeba przyznać, że wypada ona tu o wiele, wiele lepiej niż w Nightwish. Niezwykle ciężko robi się natomiast podczas „Dawn of a milion souls” (z ulubionego przeze mnie podwójnego albumu „Universal migrator”) i muszę stwierdzić, że ta wersja jest o wiele lepsza niż studyjna: ma tę niesamowitą energię i ogień, tworzony nie tylko zresztą przez miotacze przed sceną, ale i przez kapitalne żeńskie wokale, klawisze i gitarę. Co dalej? „Valley of the queens”, przepełnione cudownymi wokalizami trójki wokalistek, „Ride the comet”, które uderza fantastyczną gra perkusji i maksymalnie chropowatym głosem Maggy Luyten. Tu jest wręcz powermetalowo, a tego, co wyprawiają w tym numerze chórzystki, zwyczajnie nie da się opisać. Tego trzeba po prostu posłuchać.

Następnie przychodzi nareszcie czas na coś nowego. „Star of sirrah” (z ostatniego albumu, „The source”) to przede wszystkim metalowa jazda riffowej gitary, no i ten fenomenalny Hansi w refrenie. Jednak chyba najlepszym fragmentem koncertu dla mnie jest utwór „Day sixteen: Loser”. Od samego początku świetnie zagrany i zaśpiewany kawałek, który proponuje fantastyczne wręcz solo na klawiszach. I znów ta wersja na żywo brzmi o wiele lepiej niż studyjna. „Into black hole”, nie tracące nic ze swego przeszywającego klimatu, głównie dzięki Tommy’emu Karevikovi. A o dodatkowe ciarki na plecach dbają trzy prześwietne wokalistki w chórku.

Ileż podczas tego koncertu niesamowitych gitarowych fragmentów! Weźmy na przykład tę niesamowitą frazę w „Computer eyes”. Kocham, kiedy gitarzysta potrafi „uderzyć” gitarą, ale i też potrafi z niej wydobyć piękne, nostalgiczne dźwięki. Albo ten moment, kiedy robi się metalowo i orientalnie w „Age of shadows”. W tym numerze znów na jednej scenie Kürsch i Hietala, którzy osobno brzmią dobrze, ale razem mistrzowsko się uzupełniają. Po pewnej chwili do duetu dołącza Jansen i robi się jeszcze ciekawiej, kiedy wokalistka śpiewa w operowy sposób.

Koncert koncertem, olśniewający, to fakt, ale gdzie jest właściwie Mistrz Ceremonii Arjen Anthony Lucassen? Spokojnie, on też się pojawi. Lecz zanim się to stanie, to posłuchamy jeszcze niesamowicie energetycznego „Everybody dies”. Sam Arjen ma wejście podczas „The castle hall” i trzeba uczciwie przyznać, że jest to wejście prawdziwie królewskie. Reszta jest już właściwie nieważna, kiedy za gitarę chwyta Arjen. Wyjaśnia on później również przyczyny braku swojej obecności na scenie, opowiada o pomyśle grania na żywo.

Najpiękniejszą jednak chwilą jest chyba ta, gdy wszyscy Artyści wychodzą na scenę, by wspólnie zaśpiewać „The eye of Ra”. Byłem ciekawy, jak wypadnie coś, co w zasadzie nigdy nie było wykonywane w hali dla publiczności. I trzeba przyznać, ze wyszło majestatyczne i przepięknie. Dodatkiem do tego wszystkiego jest rewelacyjna gra absolutnie wszystkich 27 muzyków. Brawa należą się również realizatorom wydawnictwa: 30 kamer obserwuje poczynania muzyków i robi to w sposób perfekcyjny.

Te dwie godziny minęły jak za dotknięciem magicznej muzycznej różdżki. Z pełną świadomością stwierdzam zatem, że jest to jedno z najlepszych wydawnictw koncertowych DVD, jakie przyszło mi kiedykolwiek oglądać, stąd ocena może być tylko jedna.

10/10

Mariusz Fabin
Komentarze