21.01.2018
RECENZJE

• HANGING GARDEN - I Am Become
• OBIBOX - Czasy Niepewne
• RUNNING WILD - Death or Glory
• JUDAS PRIEST - Painkiller
• MAREK BILIŃSKI - E≠mc²
• LESOIR - Latitude
• BEYOND CHRONICLES - Human Nation
• LOCH VOSTOK - Strife
• HARMORAGE - Psychico Corrosif
• MASACHIST - The Sect (death REALigion)
• WOJCIECH CIURAJ - Ballady Bez Romansów
• CRADLE OF FILTH - Cryptoriana - The Seductiveness of Decay
• DAISY DRIVER - Nulle Part
• H.E.A.T. - Into The Great Unknown
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• FACTOR 8
• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - M » Marillion - 2008 - Happiness is the Road - Essence
Marillion - 2008 - Happiness is the Road - Essence

1. Dreamy Street
2. This Train is my Life
3. Essence
4. Wrapped Up in Time
5. Liquidity
6. Nothing Fills the Hole
7. Woke Up
8. Trap the Spark
9. A State of Mind
10. Happiness is the Road
11. Half Empty Jam

Rok wydania: 2008
Wydawca: Intact Recordings




Po średnio udanym "Somewhere Else" (no, może poza okładką, która byłą pierwszorzędna) oczekiwanie na kolejny album brytyjskiej legendy prog rocka było swoistą próbą nerwów dla fanów grupy. W końcu po wyśmienitym "Marbles" wszyscy oczekiwali dzieła, co najmniej na miarę tego krążka, a tymczasem płyta, która ukazała się w roku 2007 był sporym rozczarowaniem. Piętnasty krążek (a raczej dwa wydawnictwa) miały/mają być próbą dla zespołu. Jak to wyszło w ostatecznym rozrachunku?

Jestem jedną z tych osób, które już miały okazję posłuchać obu krążków (jak wiemy zespół udostępni "Happiness is the Road" w postaci plików mp3, a osoby, które zamówiły wydawnictwo w przedsprzedaży otrzymały linka do miejsca gdzie można pobrać utwory. Nie wiem czy piosenki są już ogólnodostępne, czy jeszcze nie, w każdym razie nie pytajcie mnie o tego linka;-) ). Ponieważ nowa płyta to wydawnictwo składające się z dwóch niezależnych krążków postanowiłem, w tej recenzji, skoncentrować się na płycie zatytułowanej "Happiness is the Road Volume I - Essence". Zgodnie z zapowiedziami zespołu, krążek ten miał przypominać klimatem i swoją budową nieśmiertelne "Brave"! Twierdzenie cokolwiek ryzykowne, bo z góry wskazujące słuchaczom punkt odniesienia. Po kilkukrotnym przesłuchaniu stwierdzam, że może i poziom "Brave" czy "Marbles" nie został do końca osiągnięty, ale sam album z czystym sumieniem można postawić na półce właśnie obok tych tytułów. Jest bardzo nastrojowo i klimatycznie a pełen emocji głos Stever'a Hogartha i przepiękne, charakterystyczne sola gitarowe Steve'a Rotherego dopełniają całości. Po krótkim intro "Dreamy Street", w którym to przy dźwiękach pianina słyszymy delikatny śpiew H. przechodzimy do jednego z najlepszych na krążku "This Train is my Life". Mamy tu do czynienia z Marillion w najwyższej formie (oczywiście mam na myśli okres pana H. za mikrofonem) - ujmująca melodia zwrotki, wpadający w ucho refren a wszystko w charakterystycznym "marillionowym" klimacie. Bardzo dobrze wypadają, kolejny "Essence" z klimatem przywodzącym na myśl najlepsze utwory z "Marbles", z "narastającymi stopniowo" emocjami i mocą, który to w końcowej fazie przeistacza się w kompozycję z iście rockowym feelingem. Genialnie (tak, tak nie boję się zaryzykować tego stwierdzenia) wypada instrumentalne "Liquidity". Rewelacyjny motyw przewodni Marka Kelly'ego, wokół którego jest zbudowany ten niedługi utwór wywołuje ciarki, jest delikatnie, nastrojowo a nad wszystkim unosi się aura pewnego niepokoju, budowana przez instrumenty klawiszowe. W trwającym prawie dziesięć minut, tytułowym "Happiness is the Road" mamy znów popis grania w stylu, w którym zespół odnajduje się najlepiej. Jest melodyjnie i melancholijnie, a partia instrumentalna to kolejny wywoływacz ciarek (przynajmniej u mnie). Krążek zamyka niemal psychodeliczny, transowy "Half Empty Jam" z mocnym i mięsistym, jak na Marillion, riffem. Nie można nie wspomnieć o dwóch nieco bardziej radiowych piosenkach, a są nimi "Trap the Spark" i "A State of Mind", choć i one utrzymują się w nieco sennym, romantycznym klimacie, którym ten album jest wprost przesiąknięty.

W porównaniu z "Somewhere Else", pierwszy z dwóch krążków wchodzących w skład "Happiness is the Road" wypada wprost wyśmienicie. Porównania z "Brave" czy "Marbles" chyba jednak wypadłyby dla niego niekorzystnie, ale nie ma, co narzekać, Marillion zawarli tu mnóstwo pięknej, nostalgicznej muzyki, idealnej na deszczowe dni.

8,5/10

Piotr Michalski
Komentarze