07.12.2019
RECENZJE
ARIA - Guest from the Shadow Kingdom

DEZERTER - Undergound Out of Poland

PERIHELLIUM - Prototype

MOTHER OF MILLIONS - Artifacts

TRIBULATION - Down Below

EUROPE - Europe

JAN METUS - Time Will Dissolve Our Shadows

JAN AKKERMAN - Close Beauty

REMEMBRANCE - Fall, Obsidian Night

PETR STEPAN & BRATRSTVO LUNY - Luna nad Iglau

DESTRUCTION - Born to Perish

GALLILEOUS - Moonsooon

ISSUN - Dark Green Glow

THE PAU - Raj

THE HOLEUM - Sublime Emptiness

RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry

BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2

RHAPSODY - Dawn of Victory

FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains

YOGI LANG - A Way Out Of Here

MYSTHICON - Into the Dark (EP.)

ALHENA - Breaking the Silence...by Scream

ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon

JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House

GHOST - Infestissumam

NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted

MILLENIUM - The Web

FRONTBACK - Don't Mind the Noise

VISION DIVINE - When All The Heroes Are Dead


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - M » MAJESTY - 2017 - Rebels
MAJESTY - 2017 - Rebels

MAJESTY - Rebels


MAJESTY - Rebels

1. Path to Freedom
2. Die Like Kings
3. Rebels of Our Time
4. Yolo HM
5. The Final War
6. Across the Lightning
7. Fireheart
8. Iron Hill
9. Heroes in the Night
10. Running for Salvation
11. Fighting till the End

Rok wydania: 2017
Wydawca: NoiseArt Records
http://www.majesty-metal.de





„Rebels” to jak do tej pory ostatnie wydawnictwo niemieckiego Majesty, którym dowodzi Tarek Maghary. Długo się zastanawiałam nad jego kupnem, z tej prostej przyczyny, że odpychała mnie okładka. Gdzie się podziali wojownicy i miecze, ta magiczno-fantastyczna otoczka? Jeden rzut oka na spis utworów – źle chyba być nie powinno. Czy słusznie? Zacznę może od tego, że na dzień dobry dostajemy dosyć długie, 2-minutowe intro „Path to Freedom”. Sądząc już po samym tytule możemy snuć domysły co nas czeka na całym albumie. No, więc czy ta owa wolność okaże się słuszna? Jedziemy!

Po intro od zespół od razu rzuca nas na głęboką wodę. „Die Like Kings” to 4 i pół minuty klasycznego dla Majesty power/heavy metalu z patetycznymi zadęciami i chóralnymi zaśpiewami. Fajnie grzeją gitarki, wokal doskonały nie jest, ale i tak z muzyki pulsuje gloria. Trudno też nazwać utwór hymnem, ponieważ do doskonałości wiele mu brakuje, choć słucha się go miło, z rozbawieniem. Nastrój psuje jedynie odgłos silnika na końcu. „Rebels of Our Time” śmiało można nazwać kontynuacją jaka towarzyszyła nam podczas słuchania wcześniejszej piosenki. Jest wolniej, owszem, ale to w niczym nie przeszkadza. W dalszym ciągu mamy paletę symfonii oraz patosu. Nad obiema piosenkami czuwa duch „Generation Steel”.

„Yolo HM” to już heavy metal z krwi i kości. Bezprecedensowy, surowy, kopiący tyłek, wprawiający w szaleństwo. Następny w kolejności „The Final War” to zupełnie inna beczka. Tym razem mamy galopujący power metal spod znaku Rhapsody Of Fire czy Celesty. Jest tu wiele naleciałości innych kapel z tego gatunku. Jako całość broni się bardzo dobrze. Metalowa zabawa na 102 murowana. Szkoda tylko, że tak krótko trwa… 6-minutowa ballada „Across the Lightning” to następna pozycja na „Rebels”. Druga „Asteria”, czyli wieje nudą i nie ma co się pastwić nad utworem, więc pora, by przejść dalej.

Numerem 7 został „Fireheart” - szybki, efektowny, porywający do szaleństwa, prawdziwy „manowarowy” hymn. Nie bez powodu Majesty nazywane jest niemieckim Manowar. „Iron Hill” jest równie udane. Odgłosy dzwonów wprowadzają słuchacza w pieśń patetyczną, dostojną, iście power metalową. „Heroes in the Night” jest nieco gorsze, co nie oznacza, że nie da się go słuchać, wręcz przeciwnie. I tutaj uświadczymy symfonii, lecz nie w tak dużych ilościach. Jest miło i nic poza tym. Przedostatni „Running for Salvation” zaczyna się agresywnie, nawiązań do Brainstorm i Symphorce nie da się uniknąć. Potem jest już jednak gorzej, z każdą kolejną sekundą robi się mdło, bez jakichkolwiek rewelacji. Wypełniacz. Płytę wieńczy „Fighting till the End” i jest to utwór, który ratuje całą wcześniejszą sytuację. Jest epicko, walecznie; grupa wyszła z tej bitwy zwycięską ręką. Chyba nic więcej już nie trzeba pisać – power metalowe cudo i oby więcej było takich w przyszłości grupy Majesty.

Analizując powyższy tekst ocena „Rebels” będzie trudnym orzechem do zgryzienia. Dlaczego? Dlatego, że płyta jest nierówna. Banalna muzyka przeplata się z epickimi hymnami, majestatycznym brzmieniem, co jest ciężkie do strawienia. Tragedię ratuje Tarek Maghary wykrzykując kolejne podniosłe frazy z wyraźnym przekazem. Tylko tyle i aż tyle. Album nie miażdży, nie powala, jest niczym sinusoida, ma wahania nastrojów i buduje zmienne nastroje. Już wiem, że płyta nie zagrzeje miejsca w moim odtwarzaczu. Mam jednak nadzieję, że następnym razem będzie podobnie jak na „Sword & Sorcery” i z bitewną okładką, bo ta budzi skojarzenia z s-f.

6/10

Marta Misiak
Komentarze