23.08.2019
KONKURS

Do wygrania zestaw koszulka i CD z autografami grupy DARKTHRONE!
Szczegóły TUTAJ
RECENZJE

• BATUSHKA - Panihida
• D PROJECT - Find Your Sun
• WE ARE THE CATALYST - Ephemeral
• DURAND JONES, & THE INDICATIONS - American Love Call
• MALFORMATION - A Torn Face of the Future
• SABATON - The Great War
• QUANTUM FANTAY - Yemaya Orishha
• THE BLACK KEYS - Let's Rock
• KREATOR - Outcast
• THE D PROJECT - Shimmering lights
• CYRIL - The Way Through
• SHELL FROM OCEANIC - How to let go
• ARGENT - All Together Now
• BATUSHKA - Hospodi
• NIKT - Runda 3
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa
• MARK KNOPFLER - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 2) - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków
• MUSE - Kraków
• RIVERSIDE - Chorzów
• KISS - Kraków
• KISS - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - J » JITTERFLOW - 2017 - Self_X
JITTERFLOW - 2017 - Self_X

JITTERFLOW - Self_X


JITTERFLOW - Self_X

1. Innerv 2:51
2. ?If 2:03
3. Self_xorcism 4:17
4. Planet Eyes 2:25
5. Sci-Fi 2:08
6. U.F.D. (User Friendly Demons) 2:01
7. Dimensions 1:54
8. U.F.D. In Distored Mirror 2:43

Rok wydania: 2017
Wydawca: Sonic Distribution
https://www.facebook.com/JitterFlow/





Zawsze w recenzjach beształem zespoły nie posiadające własnego stylu, ślepo zapatrzone w zachodnie gwiazdy minionych dekad. Po zapoznaniu się z tą płytą okazało się, że można przeholować również w drugą stronę. JitterFlow sprawia wrażenie zespołu rozpaczliwie próbującego być innym niż wszystkie. Jednak słuchaniu „Self_X” nie towarzyszą żadne inne uczucia jak właśnie rozpacz.

OK, coś może mi się nie podobać, ale to nie znaczy, że jest złe. Gorzej gdy to czego słucham jest beznadziejne niezależnie od punktu widzenia, a tak właśnie jest w przypadku tego albumu. Po odfoliowaniu wydawnictwa i wstępnych oględzinach stwierdziłem, że może to być całkiem przyzwoity longplay: wewnątrz znajduje się estetyczna książeczka z tekstami a na zdjęciach widzimy trzech panów w średnim wieku ewidentnie cieszących się ze wspólnego grania. To uczucie zaburzała jedynie szpetna okładka: jakby ten co składał graficznie środek digipacka zapomniał, że ma też przygotować front i w pośpiechu wziął byle jaki obrazek z Google Grafika, dopisując w Paincie nazwę zespołu i tytuł płyty.

Jeszcze wkładając płytę do odtwarzacza spodziewałem się, że usłyszę jakiś dziarski rock n’ roll bowiem miałem już do czynienia z takimi przypadkami gdzie trzech dobrych kumpli, którzy mają już ułożone życie i nie marzą o karierach gwiazd rocka zakładają sobie power trio ot tak, dla frajdy. Niestety wystarczyło kilka pierwszych sekund pierwszego utworu abym tę nadzieję porzucił. Muzyka wykonywana przez JitterFlow to po prostu jazgot. Bezpłciowa i bezkształtna mieszanina obłąkanych screamów, zarzynania gitar i losowego okładania zestawu perkusyjnego. Wtrącane gdzieniegdzie partie mówione tylko dodają chaotyczności. To już nawet nie chodzi o to, w jaki sposób to sklasyfikować, bo jak wiadomo muzycy lubią się chwalić, że grają tak, że recenzentom trudno to wrzucić do jakiejkolwiek szufladki. No, ale zastanówmy się komu by się to mogło podobać? Myślę, że nawet dla fanów nowoczesnego core’u reprezentowanego przez takie grupy jak Asking Alexandria, Bring Me The Horizon czy Parkway Drive będzie to ciężkie do przetrawienia.

Jeżeli źródłem tych opętańczych wrzasków jest frustracja czy jakiekolwiek inne negatywne uczucie wymagające rozładowania napięcia, są znacznie lepsze sposoby niż nagrywanie czegoś takiego. No ale to by się nie zgadzało, ponieważ tak jak wspomniałem na początku na zdjęciach wewnątrz wydawnictwa widzimy trzech uśmiechniętych przyjaciół. Z braku chęci dywagowania nad tym co autorzy mieli na myśli odkładam tę płytę na najniższą półkę skąd zdejmę ją najprawdopodobniej dopiero przy ewentualnej przeprowadzce.

1,5/10

Patryk Pawelec
Komentarze