15.07.2020
RECENZJE
DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness

TRAUMHAUS - In Oculis Meis

OBSIDIAN TIDE - Pillars of Creation

SUBSIGNAL - A Song For The Homeless - Live in Rüsselsheim 2019

FAIRYLAND - Osyrhianta

AL DI MEOLA – Across The Universe

KATATONIA - City Burials

DESERT NEAR THE END - Of Fire and Stars

VADER - The Darkest Age - Live '93

VADER - Solitude In Madness

TRK PROJECT - Kay & Gerda

WIEWIÓRKA NA DRZEWIE - Wiewiórka na drzewie

KAZIK - Zaraza

IN EXTREMO – Kompass zur Sonne

NEUMA - Weather

WE SELL THE DEAD - Black Sleep

ANVISION - Love & Hate

NEUMA - Vol.2

SCEPTIC - Blind Existence


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - M » MULDER, EDDIE - 2019 - Victory
MULDER, EDDIE - 2019 - Victory

EDDIE MULDER - Victory


EDDIE MULDER - Victory

1. Just An Oridany Day 3.48
2. Dark Rose 3.42
3. Victory 2.56
4 .Mountain View 3.12
(Acoustic - Live 2018 Italy)
5. Strange Beauty 3.57
6. Get Going 2:20
7. After The Work's Done 3:39
8. No More Suffernig 2:52
9. Demi 2:09
10. More Than Enough 2:51
11. The Longing 3.03
12. Easy Going 2:40
(again studio)
13. Jigsaw 6:53
14. Memoir 4.34
15. Goodbye For Now 1:59



Rok wydania 2019
Wydawca OSKAR Productions.
.






Eddie Mulder - holenderski muzyk, gitarzysta i basista progresywnej formacji FLAMBOROUGH HEAD, a także projektów LEAP DAY i TRION, od czasu do czasu nagrywa również albumy solowe. Wydana za sprawą poznańskiego OSKARA płyta "Victory", jest piątą w jego dorobku. Jego solowe dokonania są bardzo często odskocznią od rozbudowanego, prog rockowego grania, na rzecz krótszych i delikatniejszych form muzycznych. Taka jest również jego najnowsza płyta.

"Victory", to zbiór etiud i miniatur muzycznych których czas mieści sie w ramach 2- 4 minut (wyjątkiem jest prawie 7 minutowa kompozycja „Jigsaw”). Muzyk zaprosił do realizacji swojego przedsięwzięcia kilku gości: Edo Spanninga, Gert van Engelenburg, Antony Kalugin (klawisze), Albert Schoonbeck (perkusja), Oeds Bouwsma (bas). Najważniejsza jest tutaj jednak gitara Eddie Muldera, najczęściej akustyczna, ale w kilku kompozycjach również elektryczna.

Bardziej złożonym, utworem, z gitarą elektryczną, lekko jazzującą sekcją rytmiczną, jest rozpoczynający album „Just An Oridany Day” (moim zdaniem jedna z perełek na tej płycie). Miłośnikom prog rocka, może skojarzyć się nieco z muzyką grupy Camel. Kolejne „Dark Rose” i „Victory”, to krótkie akustyczne etiudy. „Mountain View”, jest natomiast w podobnym klimacie co „Just An Oridany Day”. Tu kończy się pierwsza, studyjna faza tego albumu. Kolejnych 8 utworów, to akustyczne nagrania live (z 30 czerwca 2018 roku z Atkins Dadi Guitar Festival we włoskim Pieve di Soligo). Zaczyna się konferansjerską zapowiedzią, a potem delikatny akustyczny set, swym klimatem podobny do tego, który można było usłyszeć w ramach 11 edycji Festiwalu Rocka Progresywnego w Toruniu, w lipcu 2017 roku. Album wieńczą kolejne 3 studyjne nagrania. Wspomniany najdłuższy „Jigsaw”, jego klimat przypomina mi nieco Genesis z płyty „Trespass”. Jest to jedyny utwór z bardziej uwydatnionymi partiami klawiszy. „Memoir”, to powrót do uroczego, camelowego klimatu pierwszej kompozycji tego albumu (kolejna perełka), mógł jednak potrwać nieco dłużej. Ten wyjątkowo delikatny album wieńczy akustyczna miniatura muzyczna „Goodbye For Now”.

Trochę dziwna to płyta - najpierw studyjna, potem koncertowa, na końcu znowu studyjna. Sprawia to pewien zamęt. Byłoby chyba lepiej, aby muzyk zdecydował się na wydanie dwóch odrębnych albumów, jednego w całości studyjnego, drugiego koncertowego.
Muzyka ta, daje jednak sporą dozę ukojenia. Przy tych delikatnych dźwiękach można autentycznie odpocząć, podobnie jak przy takich płytach jak „Bay Of Kings”, czy „Momentum” Steve Hacketta.

7/10

Marek Toma
Komentarze