26.06.2019
RECENZJE

• AMAROK - The Storm
• SEVEN STEPS TO THE GREEN DOOR - The?Lie
• MOB RULES - Hollowed Be Thy Name
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Rise
• SUNDARA KARMA - Ulfilas’ Alphabet
• IVY - Chwile
• ECLIPSE - Archetypal Grief
• SYMPHONY OF SYMBOLS - Historiocriticism
• KAT - Without Looking Back
• XIII STOLETĺ - Frankenstein
• CRYPT SERMON - Out of the Garden
• DUFF McKAGAN - Tenderness
• LION SHEPHERD - III
• COMA - Sen o 7 Szklankach
• KISS - Destroyer
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków
• MUSE - Kraków
• RIVERSIDE - Chorzów
• KISS - Kraków
• KISS - Kraków
• SLAYER, BEHEMOTH - Gliwice
• ARCH ENEMY, DEATH ANGEL - Wrocław
• CRADLE OF FILTH, ACOD - Warszawa
• GALLILEOUS, DEVIL IN THE NAME - Piekary Śląskie
• LENNY KRAVITZ - Łódź

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN
• POKERFACE - Xen Ritter
• KAT & ROMAN KOSTRZEWSKI - Jacek Hiro

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Recenzje - W » Walsh, Steve - 2005 - Shadowman
Walsh, Steve - 2005 - Shadowman


1. Rise
2. Shadowman
3. Davey and the Stone that Rolled Away
4. Keep on Knockin
5. Pages of Old
6. Hell is Full of Heroes
7. After
8. The River
9. Faule Dr. Roane (bonus track)
10. Dark Day (bonus track)

Rok wydania: 2005
Wydawca: Frontiers Records




Gdzieś na pograniczu symfonicznego rocka, hard rocka i rocka progresywnego, Steve Walsh umiejscowił swój album - "Shadowman". Oprócz tego, że jest szalenie zmienny, jest też bardzo nowoczesny. Tylko wokal Steve'a sprawia wrażenie, że nie mamy do czynienia z jakimiś młodymi wilkami sceny progresywnej.
Jednak wbrew pozorom to młodzieńcza werwa jest atutem tego albumu. W sumie chyba nie po to wydaje się album solowy, aby brzmieć jak macierzysta formacja...

Steve Walsh zafundował nam swoim solowym albumem prawdziwą huśtawkę nastrojów - od zachwytu po konsternację. Szczególnie w połowie albumu dziwne rytmy i instrumenty perkusyjne zmuszają słuchacza do zatrzymania się chwilę nad utworem i zastanowienie, czy taka estetyka przystoi jeszcze muzyce rockowej... Na płycie muzycy nie stronią od bardzo ciężkich zagrywek - niemal heavy metalowych riffów, czy innych smaczków. Niektóre kompozycje są zorientowane na soczystego rocka - nie przymierzając w stylu ZZ TOP, inne na lekki AOR. Oczywiście nie mogło zabraknąć nawiązań do Kansas. Jednak skrzypce pojawiają się dopiero wyraźniej w utworach bonusowych (i wydają się być odegrane z syntezatora). Natomiast we wkładce wyczytamy, że w utworze "After" pojawił się właśnie David Ragsdale.
To co podoba się mi się w kompozycjach zawartych na albumie, to melodie i przestrzeń...
Album broni się również jako całość. Kompozycje nie są oderwane od ogólnego założenia, mimo iż bywają stylistycznie odmienne. Jest jednak coś co spina je wspólną klamrą.

Steve Walsh na swoim albumie "Shadowman" zaskakuje. Utwory brzmią świeżo, mimo tego, że zbudowane są na klasycznych patentach. Czysta produkcja i smaczki, potęgują jednak wrażenie obcowania z materiałem na wskroś nowoczesnym. Może i płyta nie rzuca na kolana, "Shadowman" jest jednak albumem solidnym i godnym polecenia.

8/10

Piotr Spyra
Komentarze