23.07.2018
RECENZJE

•Najlepszy album IRON MAIDEN / wybór redakcji - Powerslave
• ROGER WATERS - Is this the life we really want?
• TREMONTI - A Dying Machine
• DISTORTED HARMONY - A Way Out
• GHOST - Prequelle
• SYMPTOM IZERA - Come with me
• CRYSTAL PALACE - Scattered Shards
• IRON MAIDEN - Somewhere In Time
• IRON MAIDEN - Rock in Rio
• SUBTERFUGE - Reflections From the Past
• SUSPYRE - Suspyre
• YELLOW HORSE - Lost Trail
• Najlepszy album ICED EARTH / wybór redakcji : Something Wicked This Way Comes
• LEBOWSKI - Cinematic
• WHEN REASONS COLLAPSE - Omen of the Banshee
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• KEN HENSLEY & LIVEFIRE, COVER FESTIVAL - Piekary Śląskie
• ICED EARTH, HORRORSCOPE, CHAINSAW - Kraków
• RIVERSIDE, MECHANISM, AMAROK - PROGROCK EVENING - Konin
• GUNS N' ROSES, VOLBEAT - Chorzów
• MARILYN MANSON - Warszawa
• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SZKLANE OCZY
• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Recenzje - O » Overhead - And We're Not Here After All
Overhead - And We're Not Here After All



1. A Method... (4:13)
2. ...to the Madness (7:43)
3. Time Can Stay (8:08)
4. The Sun (1:09)
5. Lost Inside (11:46)
6. Entropy (6:41)
7. A Captain on the Shore (9:47)

Rok wydania: 2008
Wydawca: Musea Records





Dobry debiut zobowiązuje debiutanta do utrzymania poziomu. Dobre dwie pierwsze płyty zobowiązują z kolei słuchacza do sięgnięcia po trzecią. Tak było w przypadku zespołu Overhead i moim. Młodzi fińscy muzycy w określonym niegdyś, wzorcowym, pięcioosobowym składzie (1-2-2: vocal-melody-rythm) udostępnili właśnie, po dwóch uprzednio ciepło przyjętych propozycjach, krążek "And We're Not Here After All".
Sięgnąłem zatem po niego. Zachowałem jednakże świadomość, że dotychczasowy dorobek nie musi niczego ostatecznie determinować.
Płyta zaczyna się wyśmienicie. Zespół znalazł właściwy "Method...", aby wzbudzić adekwatne zainteresowanie dotarciem "...to the Madness". Kapitalny, prowadzony basem motyw, przeplatany subtelnymi solówkami, narastające napięcie, odrobina teatralnych wtrętów, a wszystko spięte poprawnym wokalem.
"Time Can Stay" wydał mi się od razu na tyle sympatyczny, że drugie przesłuchanie zacząłem właśnie od niego. Jest melodyjny i zaskakująco dobrze wypadł tu głos Alexa Keskitalo. Pozostali muzycy stanęli na wysokości zadania i mamy oto bardzo udane kilka minut rzetelnego rocka.
Po promyczkach "The Sun" wkraczamy w "Lost Inside", zdecydowanie najciekawszą i najbardziej zaawansowaną kompozycję na płycie. Żeby znaleźć odpowiedź dlaczego mam słabość do Overhead powinienem prawdopodobnie jej szukać właśnie w tym nagraniu. Znowu brawo Alex! Brawo zespół!
Nie jest łatwo kontynuować płytę po takim mocnym akcencie. I niestety, stało się. "Entropy" obniża poziom serwując nieporównywalnie słabsze minuty o zabarwieniu świeżego Rush.
To co dostajemy na zakończenie jest może nienajgorsze, ale "A Captain on the Shore" kompletnie nie pasuje do całości i mam wrażenie, jakby muzycy zaczynali inny rozdział, który przypadkowo został dopisany do poprzedniego.

No cóż, płyta może nie rozczarowuje, ale wyraźnie zabrakło solidnego materiału na wypełnienie całości.
Ponad 30 początkowych minut decyduje jednak o jej sile, również nabywczej.
Wprawdzie nie dorównuje poprzednikom, ale przecież słabsze punkty zdarzają się nawet najlepszym

7,5/10

Krzysiek Pękala
Komentarze