15.07.2020
RECENZJE
DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness

TRAUMHAUS - In Oculis Meis

OBSIDIAN TIDE - Pillars of Creation

SUBSIGNAL - A Song For The Homeless - Live in Rüsselsheim 2019

FAIRYLAND - Osyrhianta

AL DI MEOLA – Across The Universe

KATATONIA - City Burials

DESERT NEAR THE END - Of Fire and Stars

VADER - The Darkest Age - Live '93

VADER - Solitude In Madness

TRK PROJECT - Kay & Gerda

WIEWIÓRKA NA DRZEWIE - Wiewiórka na drzewie

KAZIK - Zaraza

IN EXTREMO – Kompass zur Sonne

NEUMA - Weather

WE SELL THE DEAD - Black Sleep

ANVISION - Love & Hate

NEUMA - Vol.2

SCEPTIC - Blind Existence


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - C » Ciryam - Człowiek Motyl
Ciryam - Człowiek Motyl

1. Venus
2. Color
3. Twarze Faraonów
4. Niczyja
5. Virus
6. Diler
7. Wezuwiusz
8. Skała
9. Igła
10. Venus (english version)
11. Virus (english version)
12. Venus - clip
13. Venus - clip (english version)

Rok wydania: 2008
Wydawca: Fonografika




Najwyraźniej, powoli staję się ekspertem w temacie płyt z wokalistkami. Nie można też nie zauważyć, że rok 2008 obrodził w płyty zespołów, w których mikrofon dzierży niewiasta. Kilka tego typu krążków wydała krakowska Lynx Music, Mystic Production promował Unsun, Metal Mind miał Caamorę. Jak na tym tle przedstawia się krążek "Człowiek Motyl" grupy Ciryam? Powiem tak - Porównania z prog rockowymi zespołami Lynx Music czy Metal Mind raczej nie ma sensu. Pozostaje Unsun, czyli superdebiut (grupa od razu podpisała kontrakt z Century Media) i na tle tego zespołu Ciryam wypada zdecydowanie bardziej przekonywująco. Jest czad gdy trzeba czadu, jest nostalgicznie i spokojnie, gdy pora na wyciszenie. Słychać, że zespół nie chce za wszelką cenę podbijać list przebojów (choć utworom nie można zarzucić braku przebojowości) i mocne "metalizujące gitary" wsparte podkładami sekcji rytmicznej powodują, iż noga sama zaczyna wystukiwać rytm. Człowiek Motyl to krążek dość równy. Nie ma tu fragmentów wyraźnie gorszych i choć album nie należy do dzieł wybitnych to z ręką na sercu przyznaję, że dwie kompozycje utkwiły mi w pamięci jak mało co (ostatnimi czasy). Pierwszym z tych najjaśniejszych fragmentów wydawnictwa jest otwierający krążek "Venus". Jest to utwór bardzo melodyjny, mega przebojowy o zapadającym w pamięci refrenie z ciekawie skonstruowaną partią wokalną. Drugim utworem, który od kilku dni kołacze mi się po głowie jest "Twarze Faraonów". To kolejny przykład na to, że nawet grając w klimatach okołometalowych można zagrać tak, iż w stacjach radiowych utwór powinien kroczyć od sukcesu do sukcesu. W tej kompozycji zwraca uwagę praca gitarzystów oraz perkusyjne uderzenia. Kolejny raz mamy do czynienia z przebojowym, melodyjnym refrenem i przykładem talentu kompozytorskiego twórców. Jedyne co może na płycie nieco irytować to plastikowo brzmiąca perkusja (automat?), słychać to zwłaszcza w przypadku werbla, ale nie psuje to obrazu całości.

Ciryam to zespół, który przy odpowiedniej promocji ma szansę zaistnieć na rynku, na którym królują Within Temptation czy Nightwish. Sprawni instrumentaliści i wokalistka obdarzona niezwykłym głosem (i urodą) tworzą kawał solidnej, energetycznej muzyki, która mnie osobiście kojarzy się nieco z dokonaniami Moonlight sprzed lat i jest to zaleta! Howgh:-)

7,5/10

Piotr Michalski
Komentarze