18.06.2018
RECENZJE

• STONE OF A BITCH - Stone Of A Bitch
• DEEP PURPLE - InFinite
• KING CRIMSON - In the Court of the Crimson King
• GOD’S OWN MEDICINE - Afar
• MUNICIPAL WASTE - Slime and Punishment
• THE TREE - Bright Side (EP)
• RYAN ROXIE - Imagine Your Reality
• LIFEPHOBIA - All My Life
• KAIPA - In the Wake of Evolution
• COURTNEY BARNETT - Tell Me How You Really Feel
• FOCUS - Moving Waves
• MARILYN MANSON - Antichrist Superstar
• FALL OUT BOY - MANIA
• KŁY - Szczerzenie
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• HOLLYWOOD VAMPIRES - Warszawa
• YES FEATURING, SBB - Warszawa
• EXODUS, HORRORSCOPE, MENTOR - Katowice
• CAMEL - Warszawa
• ARENA - Warszawa
• JAZZ Q - Chorzów
• FISH - Chorzów
• BATUSHKA, OBSCURE SPHINX, ENTROPIA - Wrocław
• BELIEVE - Warszawa
• PROGROCK FEST - Legionowo
• PROGROCK FEST - Legionowo
• WISHBONE ASH - Katowice
• CLOSTERKELLER - Zabrze

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• LORDI - Ox
• BOREALIS - Matt Marinelli
• MENSKO - Piotr Juszczak, Marcin Moroz
• HEAT AFFECTED ZONE
• STANDARD B - Dawid Kubicki, Michał Mędak
• ELVENKING - Damna
• FACTOR 8

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - P » Puppet Show - Tale Of Woe
Puppet Show - Tale Of Woe



1. Seasons (8:45)
2. Seven Gentle Spirits (14:17)
3. Harold Cain (4:16)
4. The Past Has Just Begun (16:41)
5. God's Angry Man (4:13)
6. On Second Thought (11:52)

Rok wydania: 2006
Wydawca: Progrock






Godzina a la Genesis? Czemu nie! Z epoki Gabriela? Tym bardziej!
Amerykański Puppet Show i płyta Tale Of Woe według samych twórców powinna spełnić tę zachciankę. Małe są wprawdzie szanse, jak pokazuje doświadczenie, że uczeń przerasta mistrza, ale bywają wyjątki od reguły, więc nie uprzedzajmy rozwoju wypadków...

Płyta zaczyna się świetnym, rytmicznym Seasons z przestrzenią bogato wypełnioną syntezatorami. Nagranie w kolejnych fazach obfituje także w rozmaite dźwięki strunowe, a wszystko utrzymane jest w konwencji najlepszych progresywnych wzorców. Bardzo dobre otwarcie albumu.
Wysoki poziom towarzyszy również pozostałym, jeszcze trzem, rozbudowanym kompozycjom. Cała masa pozytywnych dźwięków i wrażeń.
Seven Gentle Spirits może nie ma zdecydowanego charakteru, ale warsztatowo - najwyższy poziom.
Kończący On Second Thought z kolei radzi sobie pysznym instrumentarium z nieco mniej udanymi partiami wokalnymi.
Moją szczególną uwagę zwrócił The Past Has Just Begun, najbardziej wyważony, a jednocześnie złożony i dojrzały utwór. Doskonały wstęp, miły wokal z akustycznym tłem, dynamiczne rozwinięcie, urzekające klawisze w drugiej części i mocna końcówka. Mimo czytelnych inspiracji zespół daje sygnał wysokich możliwości kompozycyjnych.

Niejako na drugim biegunie znajduje się relatywnie krótki eksperymentalny God's Angry Man, który znalazł miejsce na płycie chyba tylko dla potrzymania tradycji prezentowania od czasu do czasu nawet przez gigantów gatunku dziwolągów muzycznych.
Jest jeszcze sympatyczny Harold Cain, równie sympatyczny jak Harold The Barrel , ten z 1971 roku.

Najsłabszą stroną płyty jest brak tego, czego w Genesis nigdy nie brakowało - melodii. Niewiele tu wpada w ucho nawet po wielokrotnym przesłuchaniu. A szkoda.

Niemniej jednak płytę słucha się znakomicie, upływające szybko minuty wypełnia przejrzysty zestaw nieodkrywczej, ale świeżo brzmiącej muzyki. Dla poszukiwaczy rzetelnego progrocka oraz entuzjastów modelowych jego produkcji - pozycja obowiązkowa.

Uczeń nie przerasta mistrza, ale dostaje zasłużoną wysoką ocenę.

8/10

Krzysiek Pękala
Komentarze