18.11.2019
RECENZJE

• THE HOLEUM - Sublime Emptiness
• RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2
• RHAPSODY - Dawn of Victory
• FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains
• YOGI LANG - A Way Out Of Here
• MYSTHICON - Into the Dark (EP.)
• ALHENA - Breaking the Silence...by Scream
• ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon
• JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House
• GHOST - Infestissumam
• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted
• MILLENIUM - The Web
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise
• VISION DIVINE - When All The Heroes Are Dead
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• BEAST IN BLACK, MYRATH - Wrocław
• SACRED REICH - Kraków
• PROG THE NIGHT V - Łódź
• SOEN - Warszawa
• CLOSTERKELLER - Kraków
• RETROSPECTIVE, STARSABOUT, MAU&SCHNELLA - Piekary śląskie
• STEVE BOLTON, TAKAKARMA - Piekary Śląskie
• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• RUMORE
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik
• RUNIKA - Adrianna ''Aminae'' Janusz
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted - Review
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise - Review
• WARBELL - Plague - Review
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik - Interview
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - Q » Queensryche - 2009 - American Soldier
Queensryche - 2009 - American Soldier

1. Sliver
2. Unafraid
3. Hundred Mile Stare
4. At 30,000 ft.
5. A Dead Man's Words
6. The Killer
7. Middle Of Hell
8. If I Were King
9. Man Down!
10. Remember Me
11. Home Again
12. The Voice

Rok wydania: 2009
Wydawca: Atco/Rhino




Na kolejne wydawnictwa Queensryche wyczekuję ostatnimi laty z duszą na ramieniu. Amerykanie po wyśmienitych albumach pokroju "Rage for Order", "Operation: Mindcrime" czy "Empire" zaserwowali całą serię płyt, dla których nawet określenie średni jest grubo przesadzone. "Q2K" czy "Tribe" to muzyczna mizerota, bledziusieńki cień tego, na co ten zespół stać. Sytuację nieco poprawił całkiem niezły "Operation: Mindcrime II", ale już kolejny, album z coverami mógł być najwyżej sygnałem tego, że muzycy nie do końca wiedzą co z sobą zrobić i co nagrać? W tej atmosferze niepewności Queensryche pracowali nad kolejnym krążkiem, od czasu do czasu podsycając atmosferę informacjami na jego temat.

W ostatecznym rozrachunku otrzymaliśmy krążek "American Soldier" będący kolejnym w dyskografii zespołu koncept albumem. Tym razem na warsztat wzięto tematykę wojenną, obraz wojny oczami żołnierza siedzącego w okopach, na pierwszej linii frontu. Nie będę się zagłębiał w warstwę liryczną, wszyscy zainteresowani mogą to zrobić we własnym zakresie, skoncentruję się na muzyce, bo to ona w głównej mierze decyduje o powodzeniu, bądź porażce płyty. O dziwo jest całkiem nieźle! Oczywiście to wciąż nie jest album na miarę wymienionej wielkiej trójki, ale trzeba jasno przyznać, że muzycy nagrali solidny krążek, w kilku miejscach ocierając się nawet o klimaty, które są szczególnie bliskie fanom starego Queensryche. Na płycie nie zabrakło swoistego eksperymentu i to już w otwierającym "Sliver", gdzie poza rewelacyjnym wysokim "c" Geoffa Tate'a zaserwowano nam coś na kształt nu metalowych wokaliz. Na szczęście utwór broni się mimo tego i jest jednym z lepszych na krążku. Uwagę radzę zwrócić na "At 30,000 ft.", który to z powodzeniem mógłby znaleźć się na dajmy na to "Empire". Okazuje się, że można zagrać w taki sposób, że fanom serce szybciej zabije, jest klimat, jest melodia jest odpowiednie solo i potęga. Nieźle wypada "Hundred Mile Stare", w którym pojawia się naprawdę niezły refren. Dość dużo tu spokojnego, niemal balladowego grania, ze szczególnym wskazaniem na "Remember Me" i cudowny (tak, tak Queensryche nagrali genialny kawałek) "Home Again" z głosem niejakiej Emily Tate (czyżby córka mr Tate'a?).

Na płycie szczególnie pozytywnie zaskoczyły mnie gitarowe sola, soczyste i naprawdę dobre. Solówki przykuwają uwagę, ale i praca Tate'a nie poszła na marne a jego partie wokalne są jednymi z lepszych, jakie nagrał od lat.

American Soldier nie jest dziełem wybitnym, co do tego nie ma wątpliwości, ale w moim prywatnym rankingu, wraz z "Promised Land" i "O:M II" stanowi mocną grupę płyt naprawdę dobrych, których słuchanie potrafi sprawić przyjemność.

7,5/10

Piotr Michalski
Komentarze